28 



przejściowych pomiędzy jednym klimatem a drugim, jak np. w Krakowie, spostrze- 

 gamy pierwsze zjawisko w zimie, drugie latem. 



6) Na wybrzeżach krzywa przebiegu dziennego temperatury odznacza się ła- 

 godnemi zgięciami, kiedy w klimacie lądowym, od średniej po południu do mini- 

 mum, temperatura opada prawie po linii prostej, a następnie ze wschodem słońca 

 nagle się podnosi tak, że krzywa latem robi koło minimum zwrot do 90 i więcej 

 stopni w łuku. 



7) Stopień zachmurzenia nieba wywiera wpływ nader znaczny nie tylko na 

 pole odmian, lecz i na chwile występowania stanów najwyższego, najniższego oraz 

 średniego temperatury powietrza. Dla dni pogodnych minimum przypada o 30 do 

 60 minut wcześniej, maximum zaś o 2 do 3 godzin później, aniżeli dla dni pochmur- 

 nych. Tej okoliczności przypisać w części należy różnice obserwowane w różnych 

 miesiącach co do czasu występowania max. i min. temperatury. 



Do wniosków tych dodać można, że w okresie rocznym najmniejsze pole od- 

 mian dzienne przypada prawie wszędzie w grudniu, największe zaś w czerwcu; ma- 

 ximum czerwcowe jest jednak mniej stale niż minimum grudniowe. Tak np. na 

 wschodzie (Ochock, Bogosłowsk, Nikołajewsk nad Amurem) maximum występuje już 

 w marcu lub kwietniu. 



Wreszcie na zaznaczenie zasługuje ta okoliczność, że w przecięciu rocznem 

 wszystkie miejsca na lądzie okazują nader zgodnie minimum zaraz po godzinie 4-ej 

 rano (4a), a maximum między godziną 2 a 3 po południu. 



II. POPRAWKI H. WILDA. 



Wybrawszy kilkanaście miejscowości z pewnemi spostrzeżeniami, H. Wild wy- 

 prowadził dla ogółu miejsc wartości poprawek, badając rozkład geograficzny ich wiel- 

 kości. W tym celu wynajdywał on wielkość poprawek w punktach krzyżowania się 

 południków (od 10° do 10° długości od Greenwich) z równoleżnikami (co 5° szero- 

 kości geograficznej), biorąc średnie z najbliższych stacyj normalnych; nadto poprawkom 

 każdej stacyi nadawał on pewną wagę w stosunku odwrotnym jej odległości od pun- 

 ktu danego, licząc się zarazem ze stopniem „pewności" spostrzeżeń. 



Dla paru stacyj, najbliższych Krakowa, wyprowadził H. Wild następujące po- 

 prawki:. 



TABLICA 1. 



Poprawki Wilda do otrzymania temperatur średnich rzeczywistych. 





I 



II 



III 



IV 



V 



VI 



VII 



VIII 



IX 



X 



XI 



XII 







1) Śred. Moy. (24) — '/ 



3 (7a + lp + 9p). 











Kraków (Wild) . 



-13 



-8 



-4 





-22 



-31 



-23 



-12 



-7 



• -4 ■ 



-14 



-9 



Kraków (Woigt) . 



-10 



-4 







-11 



-27 



-31 



-30 



-19 



-8 



-8 



-13 



-12 



Wiedeń .... 



-14 



-5 



-3 



-12 



-28 



-32 



-23 



-15 



-9 



i -8 



-8 



-10 



Praga 



-8 



-5 



-2 



-2 



-14 



-16 



-10 



-5- 



-5 i 



-5 



-6 



-8 



Monachium . . . 



-24 



-12 



-9 



-25 



-53 



-55 



-55 



-35 



-22 



-12 



-18 



-26 



Plymouth . . ' . 



10 



-15 



-19 



-35 



-41 



-43 



-41 



-24 



-20 



-25 



-19 



-13 



