31 



tury powietrza, z cbugiej zaś strony przebieg temperatury w budce cynkowej ulega 

 pewnemu przesunięciu, co sprawia, że wartości, otrzymywane z klatki angielskiej 

 i budki cynkowej, nie są ściśle porównywalne. W miejscowościach, gdzie funkcyono- 

 wały budki cynkowe, występuje nadto zbyt silny spadek temperatury po zachodzie 

 słońca. 



W Tab. III podane są wartości poprawek, wyprowadzone przez p. H. Henze 

 dla stacyj niemieckich oraz z dzielnic przyległych Polski. Wartość odchyleń według 

 termografu dla Warszawy (1893—1901) podane zostały według pracy autora „Tempe- 

 ratura w Warszawie" (Pam. Fizyograficzny 1913), a dla Krakowa według opraco- 

 wania D-ra H. Weigta za lat 28, ogłoszonego w sprawozdaniach Komisyi Fizyogra- 

 ficznej w Krakowie. 



Tab. III została podana jedynie dla dwóch najlepszych i najczęściej na ziemiach 

 polskich używanych kombinacyj temperatury, a mianowicie: 



7 4 (7a+lp + 2x9p) i 7 4 (7a + 2p + 2x9p). 



Ta ostatnia kombinacya daje nieco za wysokie wartości temperatur w ciągu ca- 

 łego roku, z wyjątkiem sierpnia, września i października dla znacznej liczby stacyj. 

 Kombinacya 1 / i (7a-f- lp -\-2 X 9p) daje jeszcze mniejsze wartości poprawek, które, 

 niewiele tylko odbiegając od zera, przechodzą niejednokrotnie z dodatnich na ujemne. 

 Jak to już słusznie zauważył Valentin, kombinacya ta jest najlepsza pod tym 

 względem, że daje wogóle najmniejsze poprawki; jednak można wytoczyć przeciwko 

 niej ten zarzut, że godzina 1-a po południu jest więcej niż godzina 2-a oddalona od 

 momentu maximum temperatury. 



Inne kombinacye, jak np. »/i (8a+2p+2X 10p). V* (8a+lp-f-2Xl0p), 7 3 (6a-f 

 2p-)-10p), 1 j i (8a-|-2p-(-8p-|-Min.), dają o wiele gorsze rezultaty. 



III. O WARTOŚCIACH REDUKCYJNYCH DLA FRANCYI 



WEDŁUG A. ANGOT. 



W obszernych i źródłowych opracowaniach, ogłoszonych przez A. Angot w jego 

 „Etudes sur le climat de la France" podane są wartości poprawek do temperatury 

 średniej rzeczywistej dla stacyj francuskich. Z licznych tabel, znajdujących się w tych 

 pracach, zaczerpnięte i podane zostały w Tab. IV tylko wyniki średnie dla 11 stacyj 

 we Francyi; jedynie najwięcej interesująca nas kombinacya 1 / i (7a-(-2p-|-2X9p) po- 

 dana jest w całości. 



Z Tab. IV interesujący jest wniosek, że stacye górskie dają dość silne różnice 

 w porównaniu z miejscowościami, niewyniesionemi zbyt wysoko nad powierzchnią 

 morza. Z drugiej zaś strony tabela A. Angot uczy nas, że branie trzech obserwacyj, 

 o ile wybór godzin nie jest trafny, daje niekiedy mniej dokładne rezultaty, niż tylko 

 dwa terminy obserwacyjne. Tak np. obserwacye o godz. 9-ej (rano i wieczorem) są 

 szczególnie przydatne dla półroczna letniego, a o godz. 1 O-ej dla półrocza zimowego. 



