7 



ciała silnie rdzawo-<czerwona; spód ciała oraz całe nogi i głowa cokolwiek jaśniejsze. 

 Poprzeczne czarne pasemka pokryw są poprzerywane i zazwyczaj zamienione w poje- 

 dyncze wyraźne czarniawe ścięte plamy, które niejednokrotnie zupełnie zanikają. 



Owad dość zwykły. Wierzbno 26 Maja 1897, Saska Kępa, Urle podczas lata od 

 18 Czerwca do 11 Sierpnia 1910 w odlewiskach Liwca. 



H. mucronatus Bedel. Dł. c. 3,32 mm. Do poprzedniego na pozór bardzo po- 

 dobny, różni się jednak tern, że głowę ma o wiele większą i boki przedkarcza są za- 

 okrąglone. Pokrywy skrzydłowe o prążkach podłużnych równie silnie ponakłówanych, 

 nakłócia płaskich pasemek zaledwie są widoczne. Barwa ta sama, jak u poprzednie- 

 go, tylko, że nigdy niema ciemniejszych plam na pokrywach. 



Bardzo rzadki. Wola Gawrychowska nad jeziorem Wigierskiem 12 Lipca 1902, 

 p. Kazimierz Kulwieć. 



H. variegatus Sturm. Dł. c. 3.7—4 mm. Fig. 3. Cała powierzchnia ciała silnie 

 ponakłuwana, słabo połyskliwa. Brzegi pokryw na przestrzeni od bark do dwóch trze- 

 cich swej długości prawie równoległe, następnie słabo stopniowo zaokrąglone, ku końco- 

 wi się zwężające i kończące się bardziej tępo niż u wszystkich innych gatunków. Na- 

 kłócia podłużnych prążek na pokrywach dość grube i wybitne. Barwa pokryw bardzo 

 zmienna, najczęściej jasno ochrowo-rdzawa, czasem niemal maślana; spód ciała zazwy- 

 czaj ciemniejszy, silnie rdzawy; nogi również ciemno rdzawe. Plamy, ciemniejsze na 

 pokrywach, zawsze wyraźne; rozmiar ich wszakże, rysunek i natężenie barwy są bar- 

 dzo różne. Często środkiem koło szwu przebiega na całej jego długości szerokie 

 czarniawe pasmo, rozszerzające się w pośrodku w dużą ciemno-brunatną plamę. Dość 

 rzadki, Wierzbno. 26 maja 1897, cztery okazy. 



H. flavicollis Sturm. Dł. c. 3,5 — 3,8 mm. Do poprzedniego na pozór podobny 

 z ułożenia plam i czarniawego pasma koło szwu. Barwę ogólną posiada o wiele cie- 

 mniejszą, rdzawo-czerwoną. Przedkarcze jaśniejsze od pokryw. Wszystkie nakłócia 

 o wiele są drobniejsze niż u poprzedniego gatunku, nadto zawsze o wiele mniejszy. 

 Rzadki, p. Jan Wańkowicz, Litwa. 



H. ruficollis Degeer Dł. c. 2,3—2,8 mm. Fig. 4. Różni się pd innych gatun- 

 ków ogólnym kształtem, mianowicie jest w barkach o wiele szerszy, nie jest przeto 

 wydłużony. Nakłócia przedkarcza są bardzo drobne, zaś prążki na pokrywach wyraź- 

 ne i dość grube. Rysunek plam i poprzecznych smug ciemniejszych niezmiernie 

 zmienny. Przedkarcze zawsze jaśniejsze niż rdzawo-żółte pokrywy. Konsystencja ciała 

 trochę szklisto przeświecająca, ogół powierzchni dość połyskliwy. 



Owad we wszystkich wodach bardzo pospolity. 



H. fulvicollis Erich son. Dł. c. 2,7—3,2 mm. Pokrywy o prążkach podłużnych 

 bardzo silnie i grubo ponakłówanych, przez co powierzchnia ich ma wygląd chropo- 

 waty. Skutkiem dość miałkich i gęstych nakłóć po wierzchu ciała wydaje się niemal 

 zupełnie matowym. Wszystkie nakłócia są o wiele silniejsze i wyraźniejsze niż u po- 

 przednich gatunków. Barwa ogólna zazwyczaj jednostajna i niemal u każdego oso- 

 bnika jednakowa: żółto-ochrowa, cokolwiek rdzawa. Plamy i pasma poprzeczne na po- 

 krywach rzadko kiedy słabo widoczne. Niezbyt pospolity. Okolice Warszawy, Sadur- 

 ka koło Woli 23 Maja 18G8, Wierzbno 26 Maja 1897, Chylica koło Piaseczna 5 Czerw- 

 ca 1913. 



H fhwiatilis Au be. Dł. c. 2 — 3 mm. Wydłużony, wielkość bardzo różna. Prąż- 

 ki podłużne na pokrywach złożone z nakłóć bardzo wyraźnych. Dwa szeroko rozsta- 

 wione wgniecione nakłócia u nasady przedkarcza czasem bardzo wyraźne, wewnątrz 

 czarno zabarwione, to znów o wiele słabsze i zupełnie jasno zabarwione, tak jak 



