9 



niej zewnętrzny kolec u pierwsżej pary nóg 'jest szeroki i bardzo silnie rozwinięty. 

 Pomienione kolce są nieruchome t. j. przyrośnięte, zaś u dwóch następnych par nóg, 

 t. j. drugiej i trzeciej pary, kolce są ruchome, długie, cienkie, przytem wewnętrzne 



wiele dłuższe od zewnętrznych. Łapki trzeciej pary nóg są opatrzone na całej swej 

 długości dość długiemi rzęsowatemi włosami pławnemi. Włoski od wewnętrznego 

 skraju łapek są o wiele gęstsze i dłuższe niż te, którymi porośnięty jest ich brzeg ze- 

 wnętrzny. 



Gąsienice ich są pękate, mają bardzo dużą głowę o krótkich czułkach. Ciało 

 w pośrodku długości najszersze, ku końcowi stopniowo zwężone, a ostatni odcinek 

 odwłoka zakończony jest trzema owłosionymi ogonkami. 



Rodzaj Hygrobia L a t r e i 1 1 e. 

 H. tarda Herbst. Dł. c. 8,5—10 mm. Fig. 6. 



Przedkarcze prawie czworokątne z kantami mocno stępionymi, guzowato zaokrą- 

 glonymi, nasada tegoż szersza niż górny jego brzeg od strony osadzenia głowy. Po- 

 krywy w połowie swej długości o wiele szersze od przedkarcza z obwodem zaokrą- 

 glonym tępo, zwężającym się jajowato ku końcowi. Tarczka międzyskrzydlowa wązka, 

 trójkątna, drobna ale widoczna. 



Spód ciała silniej wypukły niż wierzch. Ogół pokroju całego ciała odwrotnie 

 jajowaty. Powierzchnia przedkarcza wyraźnie ponakłówana, drobniej w pośrodku, gru- 

 biej stopniowo ku brzegom. Nakłócia tworzą przytem dwa dość szerokie pasma od 

 strony głowy i pokryw skrzydłowych, które się ciągną przez całą szerokość przedkar- 

 cza. Pokrywy opatrzone grubszemi nakłóciami niż przedkarcze, nakłócia te są ułożone 

 w niezbyt regularne prążki; oprócz tego pokrywy czasem opatrzone są linijnemi tu 



1 owdzie słabo wygórowanemi listewkami a brzegi szwu są słabo ale widocznie na 

 całej swej długości wygórowane. 



Barwa ogólna: ciemno lub bardzo jasno rdzawa. Na głowie czarne plamy, mo- 

 cno rozszerzające się od połowy obwodu oczów ku pyszczkowi. Dwa szerokie pasma, 

 biegnące wszerz przedkarcza i dotykające do nasady głowy i zetknięcia z pokrywami, 

 są czarne. Również czarną jest wielka plama nieokreślonego kształtu na pokrywach 

 z granicą stale mocno strzępiasto ku górze i bokom ich skierowaną, oraz czarnym jest 

 nadto koniec odwłoka. 



Na naszym obszarze bardzo rzadki. Wiem tylko o jednym okazie krajowym, 

 znalezionym przez ś. p. dr. Jana Sznabla 30 Czerwca 1868 w łasze około Gocławka 

 za Pragą. Okaz ten znajduje się w zbiorze owadów w Muzeum Przemysłu i Rolnic- 

 twa w Warszawie. 



Dytiscidae. 



Ze względu na to, że dział ten rozpada się na kilka rodzin i sporo rodzajów 

 o bardzo różnorodnej charakterystyce oraz że takowa przy opisie każdego rodzaju 

 szczegółowo musi być rozpatrzoną, więc podawanie jej przy ogólnym niniejszym opi- 

 sie byłoby rzeczą zbyteczną. Mogę powiedzieć tylko tyle, że wspólność cech zasadza 

 się chyba tylko na podobieństwie ukształtowania i zarysowania, jakie tworzą ze- 

 tknięcia przedkarcza, piersi, pozapiersia oraz pierścieni brzucha, zaś narządy pożywie- 

 nia, członki dotykania i ruchu przedstawiają znaczniejsze lub mniej wybitne różnice. 



Ogólnie biorąc, cały pokrój ciała odpowiada u przeważnej ilości gatunków na- 

 zwie „pływak". Stosuje się ona również ze względu na płaskie nogi, opatrzone 



Pam. Fizyogr. — T. XXII. 2 



