14 



czarna plama. Dwie te plamy, schodząc się u nasady głowy swemi przeciwkątniami, 

 wytwarzają trójkątne pole, które zajmuje resztę powierzchni głowy i jest rdzawo-żół- 

 tej barwy. 



U nas dość rzadki. Piaski Szwedzkie za Pragą 14 Kwietnia 1868, Łazienki Kró- 

 lewskie 15 Kwietnia 1884, Wierzbno 1 Października 1893. 

 C. paralellogramus Ahr. Dł. c. 5 mm. Fig. 10. 



Z ogólnego zarysu zbliżony więcej do rodzaju Hydroporus niż do poprzednio 

 opisanych gatunków. Kształt ogólny ciała jajowato wydłużony. Głowa spora, szero- 

 ka; przedkarcze krótkie, okrągławo ku górze po bokach się zwężające. Pokrywy skrzy- 

 dłowe równie szerokie u nasady, jak dolny brzeg przedkarcza, w połowie długości 

 zaledwie rozszerzone, potem zwężają się stopniowo ku końcowi, który jest dość wy- 

 bitnie szpiczasty. 



Przedkarcze w taki sam sposób ponakłówane, jak u dwóch poprzednich gatun- 

 ków. Pokrywy skrzydłowe rzadziej ale za to grubiej niż przedkarcze poznaczone na- 

 kłóciami wyraźniejszemi. Dwie równo rozstawione prążki podłużne (na każdej pokry- 

 wie), z podłużnych nakłóć złożone, u samic szczególniej, są zaledwie widoczne. 



Barwa ogólna całego ciała jasna, żółto-ochrowa. Głowa, przedkarcze, spód cia- 

 ła, podgięcia pokryw i nogi cokolwiek rdzawe. Same pokrywy posiadają odcień słabo 

 szarawy i są poznaczone pięcioma parami Unijnych czarnych smug, z których skrajna 

 od bocznego brzegu pokryw zazwyczaj skrócona najbardziej z obu stron, lub też zu- 

 pełnie jej niema. Brżegi szwu są też czarne. Rysunek pomienionych smug u każ- 

 dego niemal okazu inaczej się przedstawia. Są one z góry lub od końca skrócone, 

 nieraz poprzerywane, zawsze jednak ułamki ich łączą się ze sobą przed zakończeniem 

 pokryw. 



Samice różnią się tern od samców, że pierwsze są zupełnie matowe oraz nakłó- 

 cia wierzchu ciała mają prawie zaniknięte i na środku przedkarcza posiadają małą 

 chropowatą bliznę o czarnem tle. 



W kraju arcyrzadki. Sam go nigdy nie znajdowałem. Łowił go w Bugu w gu- 

 bernii lubelskiej Ludwik Dembowski w 1873 r. 



C. impressopunctatus Ahrens. Dł. c. 5 — 6 mm. Fig. 11. 



Ogólny kształt ciała jajowaty, niezbyt szpiczasto zakończony, przyczem owad jest 

 dość wypukły. Przedstawia wielką różnorodność tak wśród różnych okazów, jakoteż 

 i między obu płciami. Samce są zupełnie do samic niepodobne i dlatego u worzono 

 z samic odmianę: vańetas (lineellus) Gillenhall. 



Samce mają głowę drobniutko ponakłówaną, czoło i części dotykające gęby je- 

 szcze drobniej, przedkarcze zaś od górnego brzegu cokolwiek grubiej ponakłówane, 

 zato od połowy swej długości aż ku nasadzie na całej swej szerokości jest silnie 

 i- grubo ponakłówane, ale o wiele rzadziej niż na reszcie swej powierzchni. Pokrywy 

 skrzydłowe opatrzone nakłóciami jeszcze grubszemi niż głowa i podkarcze, a nakłó- 

 cia są jeszcze rzadziej rozstawione. Na pokrywach w równych odstępach, począwszy 

 prawie od ich nasady, ciągną się wzdłuż dwie prążki, utworzone z głębokich, podłuż- 

 nych i stykających się z sobą nakłóć. Prążki te gubią się w ogólnej ilości grubych 

 nakłóć poza połową długości pokryw, nadto wszystkie nakłócia stopniowo ku końco- 

 wi pokryw są coraz drobniejsze. .Prążka po obu stronach szwu jest też złożona z gru- 

 bych nakłóć, jest ona zawsze widoczna i tak długa, jak dwie opisane powyżej po- 

 dłużne prążki pokryw. 



Barwa przedstawia wiele zmian, typowe wszakże okazy mają głowę, przedkar- 

 cze, pokrywy i całe nogi rdzawo-żółte. Koło oczów mieści się o wiele ciemniejsza 



