17 



ciała, a mianowicie^ wydłużeniem międzypiersia, które się nie dzieli widełkowato mię- 

 dzy nasadą trzeciej pary nóg. Zarysy ciała u różnych gatunków Deronectes, jak rów- 

 nież u gatunku Hydroporus, przedstawiają nieraz wielką rozmaitość. Możnaby wymie- 

 nić jedną nieznaczną różnicę, a mianowicie silniejsze rozwinięcie ostatniego członka 

 łapek u przednich nóg i silniejsze pazurki niż u Hydroporus. Samce u większej ilo- 

 ści gatunków omawianego rodzaju są po wierzchu połyskliwe, samice zaś u wszyst- 

 kich gatunków matowe. Przebywają w każdej wodzie, przekładają wszakże chłodną, 

 czystą i bieżącą, dlatego też częściej się można z nimi spotkać w górach niż na rów- 

 ninach, a po opadnięciu wylewu rzek przez jakiś czas nie rzadko w bardzo pokaźnej 

 ilości w dużych odlewiskach rzecznych. 



Deronectes latus Step. Dł. c. 4 — 5 mm. 



Ogólny zarys ciała mniej więcej jajowaty, po bokach mocno wyokrąglony; sze- 

 rokość pokryw największa w pośrodku, równie jak całego ciała. Pokrywy i odwłok 

 dość szpiczasto zakończone. Brzegi boczne przedkarcza nie zaokrąglają się w jedną 

 nieprzerwaną całość z bokami pokryw, ale zbiegają się prostopadle z nasadą takowych, 

 zaś od strony nasady głowy samo przedkarcze jest po brzegach cokolwiek wyokrąglo- 

 ne i węższe niż u swej podstawy. Łapki u drugiej i trzeciej pary nóg długie i wąz- 

 kie. Głowa bardzo drobno i rzadko ponakłówana, wybitniej i gęściej ponakłówane 

 jest przedkarcze, a najgrubiej i najrzadziej same pokrywy, na których w połowie ich 

 szerokości biegną wzdłuż słabo wyraźne wąziutkie wygórowania, gubiące się w poło- 

 wie długości pokryw. Barwa całego spodu ciała, nóg i głowy czerwono-brunatna, zaś 

 wierzchu ciała o wiele ciemniejsza. Na brzegach przedkarcza i pokryw, zwłaszcza 

 u ich nasady, przebija odcień i naciek jaśniej czerwonawy. Samce są słabo połyskli- 

 we, samice jedwabisto-matowe. 



Owad górski. Znachodzi się we wszystkich wodach całego Beskidu oraz we 

 wschodnich Karpatach. Znajdował go na Czarno-Horze (Kizie Ulochy) 1899 ś. p. Mi- 

 chał Rybiński. 



D. platynotus G er mar. Dł. c. 4 — 4,5 mm. Fig 13. 



Ogólny zarys szeroki, z bokami pokryw do połowy ich długości równoległymi. 

 Brzegi boczne przedkarcza zaokrąglają się i rozszerzają cokolwiek na środku swej dłu- 

 gości, dlatego w tern miejscu przedkarcze szersze jest od pokryw, następnie przedkar- 

 cze zwęża się okrągławo ku nasadzie głowy. Łapki trzeciej pary nóg są bardzo dłu- 

 gie. Słabe wygórowanie szwu oraz dwie listewki tego samego pokroju na każdej 

 z osobna pokrywie gubią się w połowie ich długości. 



Głowa bardzo miałko, drobniutko i gęsto ponakłówana. Przedkarcze ma na więk- 

 szej przestrzeni na całym obwodzie grubsze nakłócia niż na głowie i posiada na środ- 

 ku swej powierzchni pozór czernionej skóry. Pokrywy, o podobnej konstynencyi, są 

 szagrynowate i grubiej jeszcze ponakłówane niż przedkarcze. 



Barwa ciała na całej swej powierzchni jest czarna, zarówno na wierzchu jak i od 

 spodu. Czułki, macki i całe nogi są czerwono-brunatne. U obu płci całe ciało jest 

 bez połysku, samice jednak są silniej matowe i mają mniej wybitne listewki na po- 

 krywach. 



Jest to owad wyłącznie górski i znachodzi się w całem paśmie Karpat oraz 

 w Tatrach. Rabka 12 Czerwca 1898 p. Henryk Lgocki; Czamo-Hora Howerla M. 

 Rybiński 1899; Rytro nad Popradem ś. p. Wojciech Mączyński 7 Lipca 1902. 



D. diiodecernpustulatus Fabricius. D. c. 5,5 — 6 mm. 



Największy. Ogólny zarys więcej wydłużony. Przedkarcze u góry znacznie szer- 

 sze niż u nasady. Pokrywy jajowatego pokroju w pośrodku swej długości najszersze, 



Pam. Fizyogr. — T. XXII. — Krajowe owady wodne. 3 



