18 



równie szerokie u nasady jak spód wyokrąglonego przedkarcza. Toż samo stosuje 

 się i do przedkarcza. 



Całe ciało bardzo gęsto poznaczone bardzo miałkiemi zaledwie widocznemi 

 nakłóciami. 



Nogi silnie rozwinięte; tęgie i długie piszczele u trzeciej pary ku środkowi trochę 

 łukowato wygięte, zwłaszcza u samców. 



Barwa podkładowa całego ciała jasno-ochrowo-żółta, często zupełnie maślana. 



Oczy od wewnętrznej strony otoczone czarną obwódką. U nasady przedkarcza 

 umieszczone są w szerokim odstępie dwie czarne plamy, które łukowatym swym wy- 

 skokiem skierowane są wgłąb przedkarcza, sam zaś brzeg dolny przedkarcza jest czarny 

 na całej szerokości. 



Pokrywy są bardzo różnorodnie plamiasto upstrzone, zazwyczaj z 12 pozałamy- 

 wanemi jasno-żółtemi plamami na czarnym tle. Z tych plam dwie najmniejsze, czwo- 

 rokątne, mieszczą się na barkach, dwie drugie pozałamywane, większe mieszczą się 

 w pośrodku długości pokryw, na ich bokach. Po za temi plamami znajdują się znów 

 dwie mniejsze, które są od poprzednich okrąglejsze. Czwarta para plam, okrągłych 

 ale też o wyskokach, mieści się przed zakończeniem pokryw. Piąta para podłużnych 

 plam z wyskokami znajduje się poza nasadą pokryw ku środkowi tychże i nareszcie szósta 

 i ostatnia para poza połową długości pokryw. Opisane plamy bywają u różnych osobni- 

 ków bardzo różnie ukształtowane i rozmaicie ułożone. Czasem są bardzo małe, a wtedy 

 pokrywy wydają się' czarne o żółtych kropkach, przeciwnie niekiedy znów są bardzo 

 duże i wyskoki ich tak się ze sobą schodzą, że pokrywy wydają się jasno-żółto-ochrowe 

 o czarnych drobnych podługowatych plamkach lub nawet krótkich kreskach, które 

 zbiegają się często u kilku czarnych linij. Samce są połyskliwe, samice zaś matowe. 



Narządy dotykania i nogi są tej samej barwy, co i podkładowa barwa ciała, 

 t. j. jasno-żółte. Spód ciała, t. j. piersi i brzuch, są albo rdzawo-żółte lub też bru- 

 natno-plamiaste. 



Zdarza się w potokach Beskidu Zachodniego oraz na górnym Śląsku. Parokro- 

 tnie znajdowałem go w 1870 — 1871 r. w Prószkowie koło Opola Śląskiego w głębo- 

 kich dołach, napełnionych czystą źródlaną wodą a pozostałych po kopalni bazaltu. 



D. griseostriatus D e g e e r. Dł. c. 4,5 — 5 mm. 



Ogólny zarys jajowaty, cokolwiek wydłużony. Obwód brzegów pokryw i przed- 

 karcza na zetknięciu nie zwęża się, jak u poprzedniego gatunku. Nogi i łapki ma 

 mniej tęgie. Całe ciało z wierzchu pokryte bardzo drobnemi i miałkiemi nakłóciami, 

 zaś spód t. j. piersi i brzuch szagrynowato, grubo i dość gęsto ponakłówane. 



Barwa podkładowa całego ciała, jak u poprzedniego gatunku, jasno-żółto-maślana 

 ale spód ciała zawsze jest czarny. Oczy od strony wewnętrznej dotykają do dużej 

 trójkątnej plamy czarnej. Ustawienie dwóch takich plam wytwarza znów dużą trój- 

 kątną jasno-żółtą plamę, której wierzchołek opiera się o nasadę głowy, a cała jej po- 

 wierzchnia pokrywa też czoło oraz wargę górną. Skraj podstawy przedkarcza jest 

 czarny, i po obu stronach posiada bardzo głęboko zachodzące czarne ubarwienie w po- 

 staci dużych podłużnych plam, głęboko zachodzących łukowato ku wnętrzu powierzchni. 

 Pokrywy mają szeroki czarno zabarwiony szew oraz po siedem czarnych smug, równo 

 rozstawionych na całej ich długości. 



Zazwyczaj dwie skrajne smugi na bokach pokryw są przerwane wszerz trzy razy 

 w mniej więcej równych odstępach i w tych miejscach występuje silna podkładowa jasno- 

 żółta barwa. Środkowe pasemka koło szwu są przerwane dwukrotnie, przez to tworzą 

 się cztery duże podłużne żółte plamy na czarnych pasmach. Najczęściej czarna barwa 



