27 



Mniej więcej jajowaty, ale po bokach dość równoległych pokryw do połowy swej 

 długości wydłużony. Linia obwodu ciała nie załamuje się ani u zetknięcia głowy z przed- 

 karczem, ani też w miejscu spotkania brzegów bocznych ostatniego z brzegami bocznymi 

 pokryw skrzydłowych. Głowa duża, przedkarcze ku przodowi wyraźnie zwężające się, 

 zaokrąglone. Cała powierzchnia ciała prawie naga, ma wprawdzie tu i owdzie włoski ale 

 bardzo drobne i rzadkie. Przedkarcze po bokach opatrzone wybitną wąziutką gładką 

 krawędzią, u swej nasady dość silnie na całej swej szerokości rzadko ponakłówane. 

 Pokrywy cokolwiek drobniejszemi nakłóciami drobno poznaczone. U wielu osobników 

 ujawnia się dążność do silniej lub słabiej nakłótych, równo rozstawionych, ciągnących 

 się wzdłuż pokryw kreskowatych prążek, które się gubią w całej ilości nakłóć, rozsy- 

 panych na pokrywach. 



Barwa: głowa ciemno-czerwona z dwoma czarniawemi plamami koło oczów, przed- 

 karcze zupełnie czarne, pokrywy mniej lub więcej ciemnobrunatne. Poczynając od 

 nasady aż do połowy długości, pokrywy posiadają naciek czerwony, który się gubi 

 stopniowo ku zakończeniu. Podgięcia pokryw jaśniejsze, spód ciała czysto czarny. 

 Nogi i narządy dotykania ciemnobrunatno -czerwone, czasem o wiele jaśniejsze, 

 rdzawe. 



Barwa martwych owadów w miarę ich schnięcia nabiera odcienia silniej czer- 

 wonego. 



Powierzchnia ciała u obu płci zawsze połyskliwa. 



Znajdowałem go koło Warszawy dwukrotnie: Wierzbno 17 Sierpnia 1890, Wila- 

 nów 26 Maja 1892. Jest wogóle na naszym obszarze dość pospolity. 

 H. palustris L. Dł. c. 3,5 — 4 mm. Fig. 19. 



Ogólny zarys jajowaty, słabo wypukły. Głowa niezmiernie miałko i drobno, zaś 

 przedkarcze i pokrywy na całej swej powierzchni bardzo gęsto, lecz mniej drobno 

 ponakłówane. Po obu stronach szwu ciągnie się wyraźna prążka, złożona z wyraźnych 

 silnych nakłóć, gubiąca się w połowie długości pokryw. 



Ułożenie j rysu nek barw u 'różnych okazów są bardzo rozmaite: głowa zazwyczaj 

 żółto-ochrowej barwy z czarną plamą koło oczów. Plamy te czasem tak się powięk- 

 szają, że na przodzie głowy widać tylko mały jasny żółty trójkącik, zajmujący swą 

 podstawą gębę, a oparty swym wierzchołkiem o zbiegnięcie się dwóch wspomnianych 

 czarnych plam. 



Przedkarcze jest brunatne z szerokimi bokami barwy żółto-ochrowej. 



U nasady pokryw w pewnym od niej odstępie mieści się duża żółta plama, 

 idąca skośnie na dół ku szwowi. Czasem obie te plamy zbiegają się w postaci trój- 

 kąta, obróconego podstawą ku nasadzie pokryw i rozdzielonego w pośrodku dość 

 szerokim czarnym pasmem szwu. 



Obwód czarno-brunatnych pokryw jest szeroki jasno-żółty o brzegu, ku środkowi 

 pozakrzywianym a przed zakończeniem pokryw wgłębiającym się swym wyskokiem 

 w czarną barwę. Oprócz tego na jasno-żółtej obwódce pokryw, począwszy od połowy 

 ich długości, ciągnie się niemal do samego ich zakończenia przecinkowata w pośrodku 

 silnie rozszerzająca się czarna plama. Spód ciała zawsze jest czarny, nogi brunatno- 

 żółte. Często ciemna barwa na pokrywach przeważa i zostaje na nich tylko po trzy 

 żółte plamki (varietas sexpustulatus F a b r.). Jeszcze częściej wewnętrzne plamy są 

 niewyraźne, zaś skrajne obwódki jakby nacieknięte (vańetas vittula). Zdarzają się 

 też okazy, u których żółto-ochrowa barwa przeważa nieraz do tego stopnia, że na 



