30 



H. obscurus Sturm. Dł. c. 2,5—3 mm. 



Cokolwiek podłużnie foremnie i zwięźle jajowaty. Łapki u trzeciej pary nóg 

 bardzo długie, końcowe ich członki cienkie. Przedkarcze i pokrywy z równem natę- 

 żeniem drobno i gęsto ponakłówane, oprócz tego przedkarcze jest matowe, a pokry- 

 wy słabo połyskliwe. Całe ciało dość gęsto porośnięte płowymi drobnymi włoskami. 

 Ogólna barwa ciała brunatna. Pyszczek i cały przód głowy jasno rdzawy. Przed- 

 karcze od pokryw ciemniejsze z rdzawo-żółtym naciekiem boków. Pokrywy u swej 

 nasady i na całej długości boków posiadają głęboko rozszerzony żólto-ochrowy na- 

 ciek z o wiele jaśniejszemi podgięciami. Nogi są brunatno-żółte, wąsiki takiej samej 

 barwy z trzema pierwszymi członkami jasno-ochrowo-żółtymi. 



Znalazłem cztery okazy w Wierzbnie 17 Sierpnia 1890. 



H. marginatus D u f t s c h m i d t. Dł. c. 4,5 mm. 



Foremnie jajowaty, wązko niemal szpiczasto zakończony. Przedkarcze posiada 

 wyraźnie oddzielony matowy rąbek od strony głowy, a poza nim uwydatnia się wgłę- 

 biona równolegle wgięta prążka z bardzo wyraźnemi, ale trochę pomieszanemi nakłó- 

 ciami dna. Nadto cała powierzchnia przedkarcza jest miałko i gęsto ponakłówana. 

 Nakłócia te na całej szerokości podstawy są coraz rzadsze i wybitniejsze. Całe pokry- 

 wy równie gęsto i miałko ponakłówane, jak podkarcze, z dwoma równo wszerz roz- 

 stawionemi na obu pokrywach prążkami, żłożonemi z nakłóć o wiele grubszych, a gu- 

 biącemi się w połowie długości pokryw. 



Całe ciało jest dość gęsto i drobno uwłosione, a barwa jasna włosków nadaje 

 ogólnej barwie owada wygląd jaśniej szarawo-płowy. Barwa: głowa i przedkarcze bru- 

 natne, okolice pyszczka do czoła żółto-ochrowe, nasada głowy i brzegi boczne przed- 

 karcza czerwone. Pokrywy szaro-żółto-brunatne, a od strony nasady na całej szero- 

 kości swej jasno ochrowo-żołte z naciekiem, który sięga do x /s długości pokryw. 

 Brzegi ich i podgięcia są jasno ochrowo-żółte, nogi rdzawo-żółte z udami z czarnym 

 głęboko na nie zachodzącym naciekiem. Spód ciała czarny, wąsiki brunatne z trzema 

 pierwszymi członkami rdzawo-żółtymi. 



Co się tyczy jego rozprzestrzenienia w naszej faunie, to trudno mi je dokładnie 

 oznaczyć, gdyż widziałem tylko trzy okazy, znalezione na górnym Śląsku koło Ora- 

 wicy przez p. Kocjana; okazy te znajdują się w muzeum we Frascati. 



Sam znajdowałem rzeczony gatunek w jeziorach górskich w Tyrolu koło Meranu 

 i w okolicy Monachium. 



H. planus Fabr. Dł. c. 4 mm. 



Eliptycznie jajowaty, najmniej ze wszystkich gatunków wypukły, do H. pubescens 

 bardzo podobny, ale zawsze większy i ciemniejszy. Przedkarcze krótsze niż u tam- 

 tego, ku przodowi łukowato zwężone, dolne jego boki niemal równoległe. Głowa bar- 

 dzo nieznacznie ponakłówana, przedkarcze choć tylko na obwodzie ale wyraźnie po- 

 nakłówane, zaś na środkowej swej powierzchni gołe i gładkie; pokrywy o wiele wy- 

 bitniej niż przedkarcze, ale drobniej i gęściej na całej powierzchni poznaczone nakłó- 

 ciami. Na całej długości pokryw trzy równo rozstawione prążki, złożone z grubych 

 nakłóć, są mniej lub więcej wybitne, ale zawsze odróżnić je można wśród całej ilości 

 drobniejszych nakłóć. Powierzchnia całego ciała, szczególniej pokryw, pokryta lśnią- 

 cymi płowymi włoskami. 



Barwa głowy czarna, z przodu od strony pyszczka i u nasady ponsowa; przed- 

 karcze i spód ciała czarne, pokrywy smolisto-czarno-czerwone z bardzo głębokim ja- 

 śniejszym czerwonawym naciekiem od strony swej nasady na całej jej szerokości, zaś 

 jaśniejszy naciek na bokach pokryw jest mniej głęboki i wpada w ton żółtawy. Nogi 



