31 



ciemno-rdzawe, wąsiki od strony nasady jaśniejsze żółto-rdzawe, ku końcowi coraz 

 ciemniejsze. 



Zdarzają się okazy o pokrywach zupełnie jasno-żółto-rdzawych. Sam go nigdy 

 nie znajdowałem. Pan H. Lgocki znalazł sporą ilość koło stacyi dr. żel. Warsz.- 

 Wied. Poraj 9 Czerwca 1902. Michał Rybiński Tarnopol 5 Maja 1895. 



H. pubescens Gy 11 en hall. Dł. c. 3,5 mm. 



Do poprzedniego bardzo podobny, ale zawsze mniejszy. Przedkarcze jest nie tak 

 krótkie i szybciej ku przodowi się zwęża. Odnośnie nakłóć, to pokrywy są daleko 

 drobniej, ale rzadziej ponakłówane niż u poprzedniego. Z trzech par prążek, równo 

 rozstawionych na pokrywach, tylko środkowa i to do połowy długości pokryw jest 

 wyraźna. Uwłosienie ciała takież same prawie, jak u poprzedniego, przytem włoski 

 są nieco dłuższe. 



Głowa, przedkarcze i spód ciała są czarne, pokrywy szaro brunatno-oliwkowe 

 z naciekiem od strony swej nasady i boków żółto-ochrowym. Często poza barkami 

 rozciągają się jeszcze jaśniejsze długie spore plamy, które sięgają bardzo daleko, gdyż 

 prawie do •/« długości pokryw. Nacieki wszystkie są zazwyczaj głębokie. Czasem na- 

 ciek zachodzi na całą powierzchnię pokryw, a wtedy okaz taki jest bardzo zbliżony 

 do poprzedniego gatunku, u tamtego przeważa jednak odcień nacieków czerwonawy. 



Tak samiec jak samica mają powierzchnię ciała, szczególniej pokryw, połyskliwą. 



W miarę schnięcia martwych owadów barwa ich żółta staje się coraz wyraźniejszą. 



We wszystkich wodach naszego obszaru pospolity. 



H. nigrita F. Dł. c. 3 mm. 



Zarys jajowaty, począwszy poza połową długości pokryw dość silnie łukowato 

 zwężający się ku szpiczastemu zakończeniu. Powierzchnia ciała słabo wypukła, same 

 pokrywy nawet widocznie przypłaszczone. Głowa posiada zaledwie widoczne, bardzo 

 rzadko rozsypane nakłócia, za to przedkarcze jest ponakłówane wyraźniej i gęściej, 

 a od strony podstawy swej rzadziej i grubiej niż od strony głowy. Pokrywy z na- 

 kłóciami o tern samem natężeniu, co i przedkarcze, ale nakłócia są gęściejsze. 



Dwie prążki, umieszczone przed połową szerokości pokryw i wzdłuż nich się 

 ciągnące, są złożone z grubych nakłóć oraz są wyraźnie widoczne aż do samego za- 

 kończenia. Tuż przed temiż prążkami od strony szwu wznoszą się bardzo słabo dwa 

 linijne wygórowania, które się kończą na jednej trzeciej długości pokryw. Całe ciało, 

 szczególniej zaś pokrywy, gęsto porośnięte ciemno-szarymi włoskami. 



Barwa całego ciała silnie czarna, rzadko kiedy z czerwonawym naciekiem brze- 

 gów. Nogi i wąsiki czerwonawo-czarne. 



Owad właściwy okolicom wysokich gór, znaleźć go najłatwiej w nadbrzeżnym 

 mokrym mchu, rzadziej pod kamieniami na dnie. Znalazłem 5 okazów w Czarnym 

 Stawie Gąsienicowym koło Kościelca Wielkiego 17 Sierpnia 1893. 



H. memnonius Nicolai. Dł. c. 3,5 — 4 mm. Fig. 20. 



Jajowaty, wydłużony. Boki pokryw, poczynając od ich nasady, biegną niemal 

 równolegle aż poza połowę długości i tam zaczynają się powoli zwężać, kończąc się 

 łagodnie szpiczasto. Głowa szeroka, przedkarcze w porównaniu do pokryw krótkie, 

 z bokami od strony jego nasady równoległymi prawie, potem nagle pochyło ku gło- 

 wie zwężającymi się; pomimo tego przedkarcze jest niedużo węższe od strony głowy 

 niż od strony pokryw. 



Głowa bardzo miałko i niezbyt gęsto ponakłówana, przedkarcze cokolwiek wy- 

 datniej i gęściej, a od strony podstawy nad całą jej szerokością ma dość szeroką 

 prąźkę, złożoną z bardzo grubych nakłóć. 



