32 



Pokrywy skrzydłowe poznaczone grubszemi i wyraźniejszemi nakłóciami niż ogół 

 przedkarcza, ale o wiele rzadziej. Na pokrywach wyraźnie są widoczne dwie pary li- 

 nijnych prążek: jedna w połowie, a druga poza dwoma trzeciemi ich szerokości, li- 

 cząc od szwu ku bokom. Prążki te są złożone z grubych, rzadko ustawionych na- 

 kłóć i są wyraźne na całej długości pokryw. Ciało zupełnie gołe, bez włosów, o kon- 

 systencyi szklistej, połyskiwej i nieco przeświecającej. 



Barwa czarno-bronzowo-czerwona z jaśniejszym naciekiem na wszystkich połą- 

 czeniach części ciała i na stawach kończyn. Pokrywy ku końcowi mają na bokach 

 swych dwie czerwone smużki. Nogi i wąsiki są ciemno-czerwone. 



Owad żyjący w jeziorach wysokich gór. Znalazłem 4 okazy w Czarnym Stawie 

 Gąsienicowym koło Kościelca Wielkiego 28 Sierpnia 1893, tam też go znalazł Mi- 

 chał Rybiński: „Nowe gatunki chrząszczów dla Galicyi". 



H. discretus Fair mer. Dł. c. 2,7—3 mm. 



Ogólnym pokrojem przypomina H. melanocephalus. Owalny z foremnie zaokrą- 

 glonym obwodem, mały, prawie płaski. Głowa niewielka, wyraźnie objęta bocznymi 

 wyskokami przedkarcza. Przedkarcze stopniowo ku przodowi okrągławo się zwężają- 

 ce, u nasady równie szerokie jak pokrywy. 



Całe ciało, szczególniej same pokrywy, pokryte ciemno-brunatnymi włoskami, wy- 

 rastającymi z nakłuć niezbyt wyraźnych i niebardzo gęstych. Ogół ciała jest barwy 

 czarnej, nasada wąsików i nogi są jaśniejsze, brudno-brunatno-rdzawe, cokolwiek prze- 

 świecające. Powierzchnia owada u obu płci jednakowo połyskliwa. Owad przeważ- 

 nie właściwy górom, chociaż żyje i w strumieniach równin. Znalazł go p. Szymon 

 Tenenbaum w okolicy Biłgoraja w Sierpniu 1902. 



H. melanańus Sturm. Dł. c. 3 — 3,5 mm. 



Ogólny zarys szeroki; głowa szczególniej szeroko w przedkarczu osadzona, du- 

 ża; oczy spore, wypukłe. Boczne wyskoki przedkarcza obejmują dość wyraźnie gło- 

 wę, brzegi jego są okrągławo ku przodowi zwężone. Boki pokryw do połowy swej 

 długości prawie prostolinijne, potem zwężają się dość szybko i niezbyt szpiczasto się 

 kończą, mniej więcej jak u poprzedniego gatunku. 



Powierzchnia przedkarcza i pokryw słabo i niegęsto ponakłówana. Podłużne dwie 

 pary prążek na pokrywach bardzo wyraźne, szczególniej od strony nasady rozpoczy- 

 nają się dość silnie wciętem niezbyt długiem wgłębieniem, potem odrazu słabnącem, 

 a gubią się poza połową długości pokryw w ogólnej ilości ich nakłóć. Trzecia skraj- 

 na para prążek jest zaniknięta. Czy się tak wybitnemi cechami odznaczają inne oka- 

 zy, nie wiem, gdyż przyjrzałem się dokładnie tylko jednemu owadowi, którego sam 

 znalazłem i według jego wyglądu cechy niniejszego gatunku opisałem. 



Barwa ogólna czarna, głowa zaś czerwono-brunatna. Połysk powierzchni ciała, 

 a szczególniej pokryw, dość silny. Całe nogi i wąsiki rdzawo-żółte. 



Rzadki. Trzyma się przeważnie strumieni i jezior górskich. Czy jednak jedy- 

 nie — tego nie wiem, gdyż ś. p. W. Mączyński notuje go jako owada, znalezione- 

 go przez niego parokrotnie w odlewiskach Liwca koło Urli. Mój okaz pochodzi z góry 

 Kopciowej koło Krynicy. Znalazłem go w kałuży leśnej, z deszczu powstałej, d. 11 

 Lipca 1908. P. Henryk Lgocki zaznacza tego pływaka jako pochodzącego ze Zło- 

 tego Potoku. M. Rybiński znajdował go koło Tarnopola 1895. Obydwaj więc zbie- 

 racze znaleźli rzeczonego owada w okolicach podgórskich. 



H. nivalis Heer. Dł. c. 3,2—3,5 mm. 



Ogólny kształt jajowaty, poza dwoma trzeciemi długości ciała najszerszy, ale 

 nieznacznie. Widocznem to jest wyraźniej u samic niż u samców. Głowa niewielka, 



