36 



zwykle nakłóte, linijne, wzdłuż biegnące prążki, których u dwóch poprzednich gatun- 

 ków niemal wcale nie znać. Barwą zbliżony do poprzedniego ale o wiele jaśniejszy, 

 z plamami na pokrywach o wiele wyraźniejszemi. Na połowie szerokości pokryw 

 biegną wzdłuż po dwa pasemka, które zajmują powierzchnię pomiędzy podłużnemi 

 jaśniejszemi od nich plamami, z któremi się albo łączą lub też są od nich oderwane. 

 Rozłożenie opisanych plam jest niejednakowe, raz są one większe to znów mniejsze; 

 w ubarwieniu przebija u żywych okazów barwa żwawo szmaragdowo-zielona, szcze- 

 gólniej pod spodem, a plamy są nieraz niemal białe. Owady martwe w miarę schnię- 

 cia tracą wyraźny rysunek plam i silnie żółkną, zaś ogólna zielonawa barwa szarzeje 

 i płowieje. 



Schwytany czerpakiem skacze jeszcze żwawiej i wyżej niż poprzedni. Jest równie 

 jak tamten wszędzie pospolity i nieraz bardzo liczny. 



Rodzina Colymbetini. 



Należą tu owady przeważnie wielkości średniej, różnią się od poprzednio opisa- 

 nych tern, że tarczkę skrzydłową mają zawsze widoczną, u wielu rodzajów i gatunków 

 dużą, silnie rozwiniętą, oprócz tego łapki u pierwszej i drugiej pary nóg u samców 

 są nieraz bardzo rozszerzone. Wąsiki mają dość długie, nitkowate. 



Często różnice nietylko w ubarwieniu lecz nawet w wyglądzie powierzchni, od- 

 nośnie nakłóć i prążek oraz połysku są bardzo wybitne i nietylko między samcem 

 i samicą ale nawet i między osobnikami do tejże samej płci należącymi. 



Gąsienice mają postać ciała spłaszczoną, mniej więcej o obwodzie zarysu wrze- 

 cionowatego, głowę okrągłą, małą, zwężoną, u nasady opatrzoną po bokach czterema 

 parami guzikowatych wyrostków, w dwa rzędy ustawionych. Przedkarcze odwrotnie 

 sercowate t. j. szersze od strony swej podstawy, wyraźnie odrzynające się zarysem 

 swym od reszty kadłuba. Kadłub złożony z dziesięciu węższych od przedkarcza pier- 

 ścieni, opatrzonych po obu stronach trzema guzikowatymi wyrostkami. Brzegi ich 

 posiadają po bokach dość długie włoski. Nogi jakby do biegania ukształtowane. 

 Ostatni członek odwłoka jest gładki, wązki, wydłużony, o wiele cieńszy od pozosta- 

 łych, opatrzony dwoma uwłosionymi, długimi ogonkami. 



Rodzaj Agabus Leach. 



Tarczka międzyskrzydłowa (scutellum) niewielka, niemal trójkątna, czasem zagłę- 

 biona między nasadą przedkarcza i szwu. Samce od samic różnią się głównie ukształ- 

 towaniem członków, składających łapki pierwszej i drugiej pary nóg. Mianowicie trzy 

 pierwsze członki u samców są znacznie rozszerzone u pierwszej pary, u drugiej zaś 

 pary taka sama ilość członków łapek jest mniej rozszerzona. Piszczele drugiej i trze- 

 ciej pary nóg opatrzone u zakończenia od wnętrza ruchomym nieraz bardzo długim 

 kolcem, zewnętrzny zaś kolec jest nieruchomy, przyrośnięty, krótki. Obwód przed- 

 karcza otoczony nakłóciami, które słabną lub zupełnie giną ku środkowej powierzchni. 

 Oprócz tego, u górnego i dolnego brzegu przedkarcza umieszczone są często słabiej 

 lub silniej wgniecione, często na całej szerokości przedkarcza ciągnące się prążki, 

 złożone z bardzo grubych nakłóć. Dolne prążki są przytem często w znacznym od- 

 stępie przerwane i zamienione w krótkie brózdki. Na pokrywach, zazwyczaj bardzo 

 drobno siatkowato porysowanych drobniej i grubiej lub gęściej i o wiele rzadziej 

 nakłótych, ciągną się oprócz prążek, umieszczonych po stronach, niedaleko szwu, jeszcze 



