37 



trzy pary prążek prawie równorozstawionych, w różny sposób nakłótych, słabiej lub 

 wyraźniej uwydatnionych, podłużnych i ciągnących się, nieraz przez całą długość po- 

 kryw. 



A. bipustulatus L. Dł. c. 10—11 mm. Fig. 24. 



Ogólny zarys jajowaty, najszerszy w barkach, od 1 / i długości pokryw dość szybko 

 ku ich zakończeniu zwężający się. Nasada przedkarcza u samca i samicy równie 

 szeroka, jak początek pokryw. Trzy pierwsze członki łapek przedniej pary nóg u sam- 

 ców, stopniowo poczynając od nasady, silnie rozszerzone, dwa następne wązkie jak 

 u samic, u drugiej zaś pary nóg u samców trzy pierwsze członki są o wiele słabiej 

 rozszerzone niż u łapek pierwszej pary nóg. 



Rysunek siatkowało pokreślonych pokryw u samic trochę słabszy niż u samców. 

 Barwa całej powierzchni ciała czarna, u samców ma silniejszy odbłysk bronzowo- 

 metaliczny, którego jednak często u obu płci brak. Samce zazwyczaj są więcej poły- 

 skliwe z jedwabistym lśnieniem, samice zaś zupełnie matowe; zdarza się wszakże, że 

 tak samce jak samice są jednakowo czysto czarno zabarwione. Oprócz misternego 

 wszerz biegnącego siatkowatego rysunku, widoczne są na pokrywach niemal równo na 

 szerokość rozstawione, a przez całą długość pokryw biegnące trzy rzędy linijnie usta- 

 wionych grubych podłużnych nakłóć. Między temi trzema parami nakłótych prążek 

 są jeszcze inne grubsze owalne naklócia, ułożone w szereg daleko rzadziej od po- 

 przednich, przyczem nakłócia te już na jednej trzeciej długości pokryw zaczynają się 

 z sobą mieszać, co postępuje stopniowo ku zakończeniu pokryw. 



Barwa, jak nadmieniłem, czarna, górna część czoła ma dwie dość szeroko roz- 

 stawione podłużne wszerz ułożone ponsowe plamy. Czasem plamy te mają obwód 

 zupełnie czworokątny. (Plamy takie posiadają też i inne gatunki do rodzaju Agabus 

 należące). 



Nogi czarno-czerwono-brunatne, łapki i wąsiki czerwono-brunatne. 



Owad w naszych wodach bardzo pospolity, przekłada wodę czystą i chłodną, 

 częściej przeto złowić go można w strumieniach i głębokich stawach lub łachach niż 

 w wodach stojących i zaszlamowanych. 



A. Solieri A u b e. Dł. c. 9—10 mm. 



Różnice między poprzednio opisanym i niniejszym łatwiej, że tak powiem, od- 

 czuć niż się ich dopatrzyć. Dopiero przy bardzo dokładnem zbadaniu sporej ilości 

 okazów obu płci określenie różnic staje się pewniejsze. Wielkość przeciętnie mniejsza. 

 Przedkarcze u samca cokolwiek, a u samicy widocznie węższe od nasady pokryw. 

 Rogi kantów dolnych przedkarcza niezbyt ostre, ale cokolwiek stępione z silniejszem 

 szerokiem zaklęśnięciem koło brzegów bocznych. Odnośnie różnic w kreskowatem, 

 siatkowatem porysowaniu całego wierzchu pokryw, to rysunek jest subtelniejszy ale 

 gęściejszy niż u poprzedniego gatunku, nadto samce posiadają o wiele silniejszy bron- 

 zowo metaliczny połysk, samice zaś mają rysunek daleko gęściejszy, ale o wiele słabszy, 

 zaledwie widoczny i są cokolwiek matowe, zazwyczaj czysto czarnej barwy. Nadto 

 rzadko rozstawione i linijnie ułożone wzdłuż pokryw biegnące nakłócia są o wiele 

 wybitniejsze niż u poprzedniego gatunku i stopniowo ku końcowi pokryw gęściejsze 

 i więcej pomieszane. Czerwone plamy na głowie, tak jak u poprzedniego, są dobrze 

 widoczne, szczególnie u martwych silnie wyschniętych okazów są cne bardzo wyraźne. 

 Barwa dwóch pierwszych par nóg, maćków i wąsików takaż sama, trzecia para nóg 

 wraz z łapkami zupełnie czarna. 



Owad wyłącznie górski. Gubałówka koło Zakopanego 29 Sierpnia 1893, Tatry 

 Czarny Staw Gąsienicowy 18 Sierpnia 1903. Krynica 10 Sierpnia 1908. 



