46 



Rodzaj llybias Erich son. 



Należą tu owady przeważnie większe od gatunków poprzedniego rodzaju Agabus, 

 różnią się od niego wydłużonymi członkami łapek, skośnie ściętymi od środka ku ze- 

 wnętrznemu brzegowi w dół. Ciało od górnej strony posiada silnie wypukłe, a naj- 

 większa wypukłość przypada w połowie długości ciała. Drobne nakłócia są wyraźnie 

 widoczne oraz dość gęste, grubsze zaś. Unijnie ustawione, gubią się i są słabo wy- 

 bitne. Równoległe kreskowate nakłócia wzdłuż szwu często zaledwie można dostrzedz.. 



/. fuliginosus F. Dł. c. 10 mm. 



Jajowaty, cokolwiek wydłużony i najmniej wypukły. Wszystkie grubsze nakłó- 

 cia są o wiele słabsze niż u następnych wszystkich gatunków, a same niewiele wybi- 

 tniejsze od ogólnej ilości drobniejszych nakłóć, wśród których zupełnie się gubią. 



Barwa po wierzchu ciemno-oliwkowo-brunatna ze słabym metalicznym odcieniem, 

 gęba i boki przedkarcza z naciekiem rdzawym. Pokrywy od brzegów bocznych na 

 całej swej długości opatrzone szeroką żółto-rdzawą obwódką. Spód ciała ciemno- 

 rdzawy. 



Owad u nas we wszystkich wodach bardzo pospolity. 



Uwaga ogólna. Następne wszystkie gatunki nie posiadają jasnego obwiedze- 

 nia boków pokryw, ale zato 4 pomarańczowe plamy, koło brzegów pokryw się miesz- 

 czące: pierwszą parę poza połową długości tychże, dwie zaś drugie plamy umieszczo- 

 czone są przed zakończeniem pokryw. Często plam pomienionych u wielu okazów 

 żywych wcale nie znać, występują jednak po zabiciu owada i w miarę jego schnięcia 

 stają się coraz wyraźniejsze. 



/. obscurus Marsh a m. Dł. c. 11,5 mm. Fig. 28. 



Cokolwiek zwężony, ale bardzo nieznacznie, i tern się głównie różni od nastę- 

 pnego gatunku /. ater. Z wierzchu jest czarny; gęba, warga górna, boki przedkar- 

 cza, spód ciała wraz z nogami o wiele jaśniejsze, brunatno-rdzawe; podgięcia pokryw 

 oraz brzegi pierścieni brzucha są jeszcze jaśniej rdzawe. Z trzech par zwykłych na- 

 kłótych prążek dwie środkowe, licząc od strony szwu, choć słabo naznaczone ale za- 

 wsze jednak są widoczne. Cztery zwykłe pomarańczowe skośnie kwadratowe plamy 

 są dość spore i naokoło swych granic nacieknięte. 



Niezbyt pospolity. Wilanów 25 Maja 1892, Urle w Liwcu podczas wylewu tejże 

 rzeki 18 Sierpnia 1910. 



/. guttiger G y 1 1 e n h. Dł. c. 9 — 10 mm. 



Do poprzedniego z pozoru bardzo podobny, ale znacznie mniejszy, czarniejszy 

 jeszcze, o barwie górnej powierzchni atramentowej, jest więcej połyskliwy. Bardzo 

 drobniutko siatkowato pokreślony szczególniej na pokrywach. Grubsze linijnie ułożone 

 prążki, biegnące wszerz całego górnego brzegu przedkarcza, są opatrzone silnie ostro 

 zakończonemi wydłużeniami, kończącemi się na wyskokach, otaczających spód głowy 

 i dość silnie wystających; nakłócia zaś przy podstawie przedkarcza są w pośrodku na 

 znacznej szerokości przerwane Drobno siatkowato pokreślone i gęsto miałko nakłó- 

 ciami poznaczone pokrywy mają oprócz tego trzy pary zwykłych, grubiej linijnie po- 

 nakłówanych prążek, które są o wiele wyraźniejsze niż u innych gatunków. Cztery 

 pomarańczowe plamy koło brzegów pokryw są drobne i wązkie. 



Dość rzadki. Urle 18 Sierpnia 1910. 



/. ater D egc c r. Dl. c. 13 — 14 mm. 



Największy wśród wszystkich gatunków. Jak wspomniałem do /. obscurus bar- 

 dzo podobny, ale cała postać wydaje się szerszą, więcej zwięzłą. Na górnej po- 

 wierzchni ciała poznaczony jest też, jak inne gatunki, nakłóciami, ale zwykłe grubsze 



