49 



Następnych siedm gatunków różnią się od poprzedniego bardzo, a między sobą 

 przedstawiają niezbyt wybitne różnice, zwłaszcza w ubarwieniu górnej strony ciała. 

 Wogóle są wszystkie więcej wypukłe, ogólny zarys ciała w obwodzie wyraźniej zao- 

 krąglony. Przedkarcze zamiast bardzo miałkich zaledwie widocznych nakłóć pozna- 

 czone też jest od górnego i dolnego brzegu prążkami, z grubszych nakłóć złożonemi, 

 lub też ma krótkie brózdki i wgniecenia wzdłuż lub wszerz biegnące. 



Odnośnie barwy, to ułożenie różnych jej odcieni u wszystkich siedmiu gatunków 

 jest zbliżone; na przedkarczu przeważa zazwyczaj barwa rdzawo-ochrowa, zajmuje ona 

 nieraz całą jego powierzchnię. Pokrywy posiadają barwę podkładową taką samą jak 

 przedkarcze, a oprócz tego posiane są gęsto czarno-brunatnemi drobnemi kropkami 

 i mają przez to wygląd ciemno-szaro-ochrowo-rdzawy. Konsystencya ciała, zwłaszcza 

 pokryw, jest nieco przeświecająca. Barwa podkładowa o odcieniu ochrowo-rdzawym; 

 u martwych owadów, zwłaszcza mocno wyschniętych, czerwienieje i żółknie, przez co 

 staje się jaśniejszą, brunatna zaś czernieje; skutkiem takiej zmiany odcieni dwóch 

 barw rysunek tychże jest wyraźniejszy niżeli u owadów żywych lub świeżo złowionych. 



R. punctatus Geoffroi. Dł. c. 12 mm. 



Najszerszy w pośrodku długości ciała. Wklęśnięcie na bokach przedkarcza nie- 

 zbyt uwydatnione, często niema go wcale. Przedkarcze wszędzie poznaczone drobne- 

 mi nakłóciami, trochę chropowate, ze środkiem swej powierzchni najgładszym. Pokry- 

 wy mają nakłócia bardzo drobne i miałkie, widoczne dobrze tylko przy użyciu silnej 

 soczewki. Trzy pary zwykłych linijnie ułożonych wzdłuż pokryw biegnących nakłótych 

 prążek są bardzo wyraźne, choć niezbyt grubo poznaczone, natężenie ich bywa u róż- 

 nych okazów cokolwiek odmienne; ku tyłowi nakłócia ich mieszają się, rozpraszają 

 i tracą linijny porządek. 



Głowa u swej nasady i spód ciała są czarne; czoło, gęba i związana z nią ści- 

 śle trójkątna i jedną z nią całość stanowiąca plama oraz poprzeczna do niej dotyka- 

 jąca, a na przodzie czoła umieszczona, nadto większość powierzchni przedkarcza są 

 rdzawo ochrowo-żółte; ostatnie posiada w pośrodku wszerz czarną podłużną naciekłą 

 plamę. Podkładowa barwa pokryw jest ochrowo-rdzawa. Cała powierzchnia jaśniej- 

 sza pokryw posypana jest bardzo gęsto i równomiernie drobnemi brunatno-czarnemi 

 kropkami. Boki pokryw wraz z ich podgięciami oraz dwoma wąziutkiemi linijnemi 

 wzdłuż szwu blisko niego położonemi i przez całą jego długość towarzyszącemi smuż- 

 kami są jasno-ochrowo-rdzawe. Nogi brunatno-ochrowe z nasadą ud i naciekiem tych- 

 że czarniawym. Wąsiki rdzawo-żółte. 



Owad u nas dość pospolity. 



R. notatus F. Dł. c. 10,5 mm. Fig. 30. 



Do poprzedniego trochę podobny, ale różni się też od niego znacznie: jest wy- 

 bitniej wypukły, ku tyłowi znaczniej zwężony. Zaklęśnięcie na bokach przedkarcza 

 ma wyraźniejsze, zwykłe grubsze nakłócia tegoż oraz brózdki o wiele więcej wybitne, 

 co tern widoczniejsze jest u samic; na środku przedkarcza wzdłuż tegoż ciągnie się 

 krótkie ostre z obu stron skrócone wcięcie tak, że nie dotyka ono nigdy ani do gór- 

 nego ani też do dolnego brzegu, ale oba końce ma sporo od tychże brzegów oddalo- 

 ne (czy jednak bezwarunkowo zawsze?). Na pokrywach żółte wązkie linijne pasemko 

 po obu stronach szwu oraz pasemko od strony nasady przedkarcza są mniej wyraźne 

 niż u R. notaticollis, zato każda para zwykłych grubiej szeregiem nakłótych prążek, 

 wzdłuż pokryw biegnących, ułożona jest na jasno-ochrowem tle Unijnych pasemek. 

 Środkowa para tychże linijek w sporym odstępie od nasady skierowana jest łukowato 

 ku środkowi i dotyka podstawy przedkarcza. Oprócz tego od połowy długości po- 



Pam. Fizvogr. — T. XXII. — Krajowe owady wodne. 7 



