50 



kryw biegnie na boku tychże jeszcze jeden wąziutki jasno-ochrowy paseczek, który od 

 góry łączy się z jaśniejszą barwą brzegu pokryw. Barwą też jest do R. notaticollis 

 trochę zbliżony, ale spód ciała ma odmienny, bowiem tylko międzypiersie (tnetaster- 

 num) jest zawsze czarne, zaś pierścienie brzucha, jeżeli nie całkiem, to najczęściej do 

 połowy źółto-ochrowo-rdzawe, a zaś nasadę mają naznaczoną dość szerokiem czarnem 

 o łukowatych granicach wybitnie zarysowanem pasmem. 



Samice od samców różnią się niejednokrotnie tern, że posiadają pokrywy posy- 

 pane dość gęsto ostremi przecinkowatemi drobnemj nakłóciami i dlatego pokrywy sa- 

 mic mają wygląd chropowaty i matowy. To ukształtowanie samic mniej jest częste 

 niż zwykłe, kiedy są tak samo gładkie i połyskliwe jak samce. 



Owad dość pospolity. Sadurka pod Wolą 14 Kwietnia 1844. Kujawy, Kalinowiec 

 8 Kwietnia 1906. 



Uwaga. Pięć następujących gatunków, oprócz ogólnego właściwego wszystkim 

 wyglądu pokryw, mają jeszcze i tę drobną cechę, że na podkładzie trzech par zwy- 

 kłych linijnie ułożonych nakłóć widać równo rozstawione spore plamy, które, będąc 

 zaledwie widoczne u żywych, stają się o wiele wyraźniejsze u martwych i silnie wy- 

 schniętych owadów. Plamy te nie są powierzchowne, a ciemna ich barwa przebija 

 z wnętrza pokryw. 



R. notaticollis Fabr. Dł. c. 9,5 mm. 



Do dwóch poprzednich podobny, do R. notatus wszakże ogólnym wyglądem wię- 

 cej niż do pierwszego zbliżony, jest od tegoż zwięźlejszy, a w pośrodku długości 

 mniej rozszerzony. Koło boków przedkarcza ma wyraźne płaskie zagłębienie. Barwą 

 też do R. notatus więcej niż do R. punctatus zbliżony. Plamę podłużną na środku 

 przedkarcza ma wyraźniejszą. Brzegi przedkarcza na całej szerokości oraz tarczka mię- 

 dzyskrzydłowa (scutellum) są czarne. Pokrywy od strony przedkarcza posiadają wą- 

 ziutki wyraźny rdzawo-ochrowy paseczek, na całej szerokości ich podstawy się rozcią- 

 gający;, dwa linijne pasemka, biegnące na całej długości blizko szwu, są bardzo wyraź- 

 ne. Spód ciała, zwłaszcza brzuch, jest całkiem czarny; nogi i wąsiki tejże samej bar- 

 wy, co u dwóch poprzednich gatunków. 



Z pomiędzy trzech Unijnych par nakłóć pierwsza para od strony szwu składa się 

 ze znamion podłużnych, bardzo rzadko rozstawionych; dwie drugie pary, biorąc ku 

 bokom pokryw, są mniej więcej takie same jak u R. punctatus. 



Niezbyt pospolity. Wierzbno 27 Sierpnia 1890. Od tego czasu znalazłem jesz- 

 cze parę okazów na Kujawach w Kalinowcu dnia 3 Kwietnia 1906. 



R. bistriatus Er ich son. Dł. c. 10 mm. 



Więcej wyokrąglony niż poprzedni, na przedkarczu posiada tylko od strony bo- 

 cznych brzegów tegoż węższe bardziej ostro odrzynające się zaklęśnięcie, nadto w po- 

 środku przedkarcza od strony podstawy blizko brzegu wszerz widocznym jest wybi- 

 tny krótki ostro oznaczony dołek podłużny, a w pewnym odstępie ku bocznym 

 brzegom przedkarcza ciągnie się prążka, z dość grubych i gęstych nakłóć złożona, 

 końcami o boczne zapadnięcie przedkarcza oparta. Trzy zwykłe pary nakłótych prą- 

 żek na pokrywach są widoczne. Pierwsza środkowa para od strony szwu jest najwy- 

 rąźniejsza i najgęściejsze ma nakłócia. Druga para ma już nie nakłócia, ale ostro 

 zakończone krótkie brózdki. Nakoniec trzecia skrajna para ułożona jest z jeszcze rza- 

 dziej ustawionych, ale okrągłych drobniejszych nakłóć. Dwie pary rzeczonych prążek 

 gubią się stopniowo ku zakończeniu pokryw. 



Barwa wierzchu ciała podobna jak u poprzedniego, tylko że przedkarcze zamiast 

 plamy w pośrodku swej powierzchni ma na całej szerokości podstawy brzeg czarny, 



