56 



z szeroką boczną jasną obwódką pokryw u ich zakończenia, druga łączy się z czwar- 

 tą parą, a ta znów łączy się u dołu z szeroką obwódką. Trzecia i piąta para smu- 

 żek mają końce wolne i skrócone. Nie zawsze jednak opisany rysunek jest jedna- 

 kowy, najczęściej przeważa na pokrywach barwa czarna, o wiele rzadziej ochrowo- 

 żółta. Wąsiki są rdzawo-żółte, nogi i spód ciała są tejże samej barwy, co i u po- 

 przedniego. Często ciemno-brunatne pierścienie brzucha mają na brzegu szersze lub 

 węższe żółto-rdzawe nacieknięte pasemko. 



Opisałem dlatego tak szczegółowo pomieniony gatunek, gdyż są jeszcze dwa 

 zbliżone, których nigdy ani sam nie znajdowałem ani też nie wiem, czy kiedykolwiek 

 były znalezione, ale wiem, że w naszych wodach przebywają. Są to: H. laevipennis 

 i H. Leander. 



Owad u nas dość pospolity, w okolicach Warszawy tu i owdzie dość częsty. Ze- 

 brałem go pierwszy raz 8 Września 1863 w Łazienkach Królewskich a potem od cza- 

 su do czasu tu i owdzie, ostatni raz 11 Sierpnia 1910 w Urlach. 



H. transversalis Pontopp. Dł. c. 15 mm. 



Ogólny zarys ciała posiada więcej rozszerzony niż u dwóch poprzednich gatun- 

 ków. Barwą i jej ułożeniem do H. seminiger bardzo zbliżony, z tą różnicą, że w pew- 

 nym odstępie poza nasadą pokryw posiada rdzawo-żółtą wszerz biegnącą prążkę, od 

 strony szwu skróconą szerokim przedziałem. Boczne obwiedzenie pokryw bardzo sze- 

 rokie, rozstrzępia się ono wkrótce poza barkami w linijne czarno kropkowane prążki, 

 które się gubią w wewnętrznej czarnej barwie pokryw. 



Spód ciała brunatny, nogi jaśniejsze, wąsiki jasno-ochrowcj barwy. Bardzo po- 

 spolity wszędzie. 



H. grammicus Germar. Dł. c. 11 mm. 



Ogólnym zarysem różni się bardzo od trzech poprzednich, a mianowicie jest 

 więcej wydłużony. Z pozoru do Rhantus bistńatus bardzo podobny, różni się wszak- 

 że szczegółami: jest mniej gładki a przytem cokolwiek matowy. Na pokrywach znać 

 cztery pary płaskich bardzo słabych wygórowań, które często poznaczone są wzdłuż 

 jasno-ochrowo-rdzawemi smużkami. Na głowie przeważa czarna barwa. Podłużna czar- 

 na plama, granicząca z nasadą przedkarcza, jest większa i wyraźniejsza. Ogół barwy 

 pokryw jest szaro-gliniasto-brunatny i bez żadnego ciemniejszego kropkowania. Spód 

 ciała jest zupełnie czarny, wąsiki i nogi rdzawo-brunatne. 



Musi być bardzo rzadki, gdyż dotychczas znalazłem tylko jeden okaz: Kujawy, 

 Kalinowiec 10 Kwietnia 1906. 



Rodzaj Grapoderes T h o m s o n. 



Ciało skrócone, zazwyczaj z wierzchu cokolwiek spłaszczone, szczególniej ku za- 

 kończeniu; poczynając już poza połową ich długości, owady są silniej lub słabiej roz- 

 szerzone, co wybitniejszem jest u samic niż u samców. Łapki przedniej pary nóg 

 samców są niemal kwadratowo rozszerzone i osadzone w kierunku przekątni tegoż od 

 strony zetknięcia z piszczelami; brzegi ich są niemal prostolinijne, od przodu zaś tro- 

 chę zaokrąglone i obwiedzione rzędem dość gęsto ustawionych, szczecinkowatych, gru- 

 bych i dość długich włosków. Od spodu łapki są płaskie, cokolwiek wklęśnięte i opa- 

 trzone licznemi gęsto ustawionemi, okrągłemi, miseczkowatemi ssawkami, z których 

 największe umieszczone są kolo nasady łapek w piszczelach. Druga para nóg sam- 

 ców posiada rozszerzenie prostolinijne, a od spodu widoczne o wiele drobniejsze 

 w dwa rzędy ustawione ssawki, których ilość wynosi od dwunastu do szesnastu. Po- 

 wierzchnia górna ciała bez żadnych wybitnych chropowatości i nakłóć, mniej więcej 



