64 



jaśniej lub ciemniej ochrowo-rdzawe. Obwiedzenie boczne pokryw jest u obu płci 

 szerokie o barwie ochrowo-żółtej. Spód ciała jest naogół ochrowo-żółty, zaś nasada 

 pierścieni, wszystkie spojenia oraz ostatni segment są czarne. 



Czasem wierzch ciała ma barwę ochrowo-rdzawą z jaśniejszemi o wiele linijnemi 

 dwudziestu jeden parami smużek; takiego owada znalazłem ale nie w kraju a na 

 obczyźnie, mianowicie na Pomorzu w Kołobrzegu w rzece Prośnicy (Persanta) 20 Lip- 

 ca 1894. 



Owad u nas rzadki, znajdował go dość często Jan Wańkowicz koło Połągi 

 i w Wigrach. Widziałem jeden okaz, który podobno znaleziony był w Wierzbnie pod 

 Warszawą. 



Rodzaj Cybister Curtis. 



Różni się od rodzaju Dytiscus głową stosunkowo do wielkości ciała mniejszą, 

 węższem ale krótszem wzdłuż przedkarczem. Głowa od wewnętrznej strony oczów 

 na przodzie czoła posiada dwa silnie wgniecione okrągłe dołki. Ogólny zarys ciała 

 odwrotnie jajowaty, ku przodowi stopniowo zwężony, ku tyłowi wyraźnie płasko roz- 

 szerzony i zaokrąglony. Powierzchnia pokryw poza połową ich długości jest stopnio- 

 wo spłaszczona z powolnym spadkiem ku ich zakończeniu. Spód ciała, zwłaszcza mię- 

 dzypiersie ( metasternum) i przedbrzusze (episternum), są wyraźnie w pośrodku uwy- 

 puklone. Dłuższe od głowy i przedkarcza wąsiki, za podstawę ostatniego daleko się- 

 gające, są nitkowate, złożone z członków na końcu nie zgrubiałych. 



Piszczele wszystkich par nóg są o wiele krótsze niż u rodzaju Dytiscus, u dru- 

 giej a zwłaszcza trzeciej pary nóg rozpłaszczone i stosunkowo najkrótsze. Łapki trze- 

 ciej pary nóg są złożone z członków szerokich i o wiele dłuższe od samych piszczeli. 

 Kolce wewnętrzne piszczeli tejże pary nóg są duże, sztyletowate, spodni o wiele dłuż- 

 szy od górnego. Łapki pierwszej pary nóg samców są sercowato rozszerzone, 

 a średnica ich wszerz jest dłuższa od średnicy, biegnącej od nasady łapek ku osadze- 

 niu czwartego wązkiego członka. Spód tych łapek posiada na rozszerzonej płaskiej 

 powierzchni 54 w trzy rzędy bardzo gęsto ustawionych od strony górnej, drobniutkich, 

 kwadratowych ssawek; reszta tejże płaskiej powierzchni pokryta jest silnie zwartymi 

 króciutkimi włoskami. Skraj łapek otoczony jest naokoło rzędem gęsto ustawionych 

 dość długich rzęsowatych włosków. Odstęp między osadzeniem drugiej i trzeciej pary 

 nóg jest znacznie dłuższy niż u rodzaju Dysticus. Włoski pławne po obu stronach 

 łapek drugiej i trzeciej pąry nóg są grubsze, gęściejsze i dłuższe niż u wymienione- 

 go poprzednio gatunku. 



Rąbek skraju pokryw jest na całym bocznym obwodzie zaokrąglony, silnie wy- 

 gładzony i przez to mocno połyskliwy. Na samej tarczy pokryw u obu płci widoczne 

 są wyraźnie zwykłe trzy pary szeregów, złożonych z bardzo oddalonych od siebie nie- 

 jako wgniecionych nakłóć. Górna strona ciała samców jest gładka i mocno połyskli- 

 wa, jakby polewana, a uwydatnia się to najbardziej na pokrywach; u samic pokrywy 

 są cokolwiek matowe, a wygląd ten nadaje im także i to, że są poznaczone siatkowało 

 ułożonemi przecinkowato wydłużonemi i tu i owdzie zbiegającemi się kreseczkami. 



Podgięcia pokryw u obu płci, już poczynając od ich nasady, są wązkie i zwę- 

 żają się jeszcze silniej ku swemu zakończeniu. 



Jedyny krajowy gatunek: 



Cybister laterimarginalis Degeer. Dł. c. 30 — 35 mm. Fig. 37. 

 Do opisanych cech rodzajowych należy dodać, że barwę tak wierzchu jak spodu 

 ciała ma takąż samą jak Dysticus, zato rysunek jej i rozłożenie jest cokolwiek inne, 



