68 



jest on jeszcze silniej złocisto-zielony; najsilniejszy jednak połysk posiadają boczne 

 krawędzie przedkarcza i boczne brzegi pokryw, których podgięcia są brunatne. Cały 

 spód ciała czarno-oliwkowy ze słabym metalicznym zielonawym połyskiem. Nogi 

 przednie ciemno-rdzawe, druga i trzecia ich para brudno-ochrowo-żółta z czarnym głę- 

 boko zachodzącym naciekiem na udach. Powierzchnia ciała przeważnie błyszcząca 

 t. j. połyskliwa, szczególnie głowa i przedkarcze jakby polewane, zdarzają się jednak 

 okazy zupełnie matowe i bez metalicznych odcieni (varietas opacus, dawniej osobny 

 gatunek). Samice są zazwyczaj od samców znacznie większe. 



Typowy owad jest u nas w czystych wodach bardzo pospolity; odmiany opacus 

 nigdy nie znajdowałem i nie wiem, czy została znalezioną przez innych owadziarzy. 



G. colymbus Er ich son. Dł. c. 5,5 — 7 mm. 



Ogólnym zarysem więcej od poprzedniego wydłużony i zwykle mniejszy. Zwy- 

 kła poprzeczna prążka wszerz przedkarcza jest nieprzerwana i dobrze widoczna na 

 całej jego szerokości. Linijnie nakłóte szeregi prążek, ciągnących się wzdłuż pokryw, 

 są drobno poznaczone; dwie wewnętrzne pary są o wiele słabsze, a często zupełnie 

 ich brak. Oprócz tego pokrywy u swej nasady są drobno chropowato ponakłówane, 

 a pozostała większa przestrzeń aż ku zakończeniu poznaczona jeszcze drobniejszymi 

 nakłóciami. Pasma pomiędzy zwykłemi prążkami zupełnie płaskie. 



Wierzch całego ciała czarny, dość silnie połyskliwy, z niebieskawym metalicznym 

 odcieniem szczególniej na pokrywach. Skraj przedkarcza naokoło i obwiedzenie boczne 

 pokryw na całej ich długości silnie zielono-niebiesko-metaliczne. Cały spód ciała 

 czarny z zielonkawo-oliwkowym złocistym odcieniem. Podgięcia pokryw do połowy 

 swej długości brudno-ochrowo-żółte, potem aż do końca zupełnie czarne. Nogi wszyst- 

 kie rdzawo-żółte. U nas bardzo rzadki. 



Łowił go parokrotnie w odlewiskach Niemna koło Druskiennik Śp. Jan Wań- 

 kowicz 1878. Dwa okazy mieszczą się w muzeum we Frascati. 



G. Suffriani Scriba. Dł. c. 4 — 5 mm. 



Do G. minutus na pozór b. podobny, ale jeszcze mniej wyokrąglony i mniej 

 wypukły. Końce pokryw ma wyraźnie do góry wygięte na skraju. Zwykłej eliptycz- 

 nej wypukłości przed zakończeniem pokryw nie znać wcale, a przynajmniej słabo jest 

 uwydatniona, a przez to słabo widoczna. 



Zwykłe szeregi linijnych prążek na pokrywach są ustawione z drobnych na- 

 kłóć, ale są zawsze dobrze widoczne. Dwie ich pary od strony bocznego skraju 

 pokryw są bardzo grubo poznaczone tak, że płaskie między niemi zawarte pasemka 

 zajmują równą szerokość, jak same nakłócia. Barwa górnej strony ciała czarna, silnie 

 połyskliwa z wyraźnym niebieskawym metalicznym przebłyskiem. Rąbek boczny przed- 

 karcza i pokryw złocisto-zielony, a oprócz tego na obwiedzeniu bocznym pokryw wi- 

 dać głęboko zachodzący zielono-złocisty nacisk. Podgięcia przedkarcza i pokryw całe 

 rdzawe. 



U nas rzadki. Łowiłem go dwukrotnie: Otwock 23 Sierpnia 1889, Chylice pod 

 Piasecznem 26 Czerwca 1913. 



G. natator L. Dł. c. 5—7 mm. Fig. 38. 



Ogólny zarys ciała foremnie jajowaty. Zwykła wszerz biegnąca prążka na przed- 

 karczu w pośrodku na znacznej szerokości jest przerwana. Linijne szeregi nakłóć na 

 pokrywach są bardzo drobne, trzy pierwsze ich pary od strony szwu są zaledwie wi- 

 doczne, a wszystkie szeregi prążek na sporym odstępie przed zakończeniem pokryw 

 gubią się zupełnie. 



