71 



Powinowactwo Helophoridae. 



Macki wybitnie do maćków Dytiscidae podobne, okrągłe, czteroczłonkowe, ku 

 końcowi cokolwiek zgrubiałe, ostro pałkowato zakończone. Pierwszy ich członek bar- 

 dzo krótki, drugi i czwarty długie. Czułki są złożone z jedenastu członków, z któ- 

 rych pierwszy mocno zgrubiały i największy, następne siedem są o wiele krótsze 

 i cieńsze, trzy zaś ostatnie końcowe są jeszcze o wiele od poprzednich grubsze 

 i większe oraz ułożone w pałkowate mocno zgrubiałe zakończenie. 



Przód głowy nieco wydłużony, oczy wyraźne, często mocno wypukłe. Przedkar- 

 cze naznaczone pięcioma płaskiemi różnie ukształtowanemi i rozmaicie ustawionemi 

 brózdkami. Nogi opatrzone łapkami, złożonemi z pięciu stawów, z ostatnim człon- 

 kiem ku końcowi cokolwiek rozszerzonym i uzbrojonym dwoma równej długości sil- 

 nie rozwiniętymi pazurkami. Pokrywy najczęściej z dziesięciu parami ponakłówanych 

 lub łańcuszkowato poznaczonych, przez całą długość biegnących prążek, z odstępami 

 naprzemian słabiej lub silniej wygórowanymi, tak że czasem na tarczy pokryw tworzą 

 się ostro wystające żeberka lub silne guzy, rozmaicie poustawiane. 



Rodzaj Helophorus H o p p e. 



Ciało zazwyczaj wybitnie wydłużone. Tarczka międzyskrzydłowa (scutellum) do- 

 brze rozwinięta, po bokach zaokrąglona, wprawdzie mała ale zawsze dobrze widoczna. 

 Między pierwszą, drugą i środkową prążką, nakłótą na pokrywach, mieści się jedna 

 skrócona, sięgająca do jednej piątej lub jednej czwartej długości pokryw. Pasemka 

 międzyprążkowe zazwyczaj słabiej lub silniej wypukłe, często naprzemian więcej wy- 

 górowane. 



W ogólnej barwie głównie w zagłębieniach przedkarcza i pokryw widocznym jest 

 wyraźnie złocisty odbłysk metaliczny, zresztą cała powierzchnia ciała ma słabszy lub 

 silniejszy, różnie ubarwiony podobny przebłysk, głównie zaś cała głowa i całe przed- 

 karcze. 



Podrodzaj Eupieurus Hoppe. 

 E. nabiłaś Fabr. Dł. c. 4 mm 



Ogólny zarys ciała stosunkowo szerszy niż u następnych gatunków, zwłaszcza 

 samice są szersze i większe od samców. Wierzch ciała ma dość wybitnie uwypuklo- 

 ny. Boki pokryw aż do dwóch trzecich długości są niemal równoległe, u samic co- 

 kolwiek wyraźniej zaokrąglone, zaś u obu płci ku ogólnemu jajowato zaokrąglonemu 

 zakończeniu trochę rozszerzone. Przedkarcze ku przodowi jest trochę rozszerzone, od 

 strony nasady włamuje się pod bardzo rozwartym kątem swej podstawy ku tarczce 

 pokrywowej. Na przedkarczu wzdłuż t. j. od samego górnego aż do dolnego brzegu 

 przebiega 5 brózdek: z tych środkowa jest odgraniczona prostymi brzegami, dwie zaś 

 drugie pary są na zewnątrz wygięte, a pierwsza z nich położona od środka jest węż- 

 sza; przestrzeń między brózdami tworzy cztery wyraźne dość wybitne i wypukłe wy- 

 górowania. Dążąc ku bocznym brzegom przedkarcza, poza brózdkami aż do samego 

 skraju rozpościera się płaskie i szerokie wgłębienie, na którem znów wzdłuż widocz- 

 nem jest od strony brzegu zewnętrznego słabe szerokie wygórowanie, a poza niem 

 znów wgłębienie, biegnące w kierunku całego bocznego skraju przedkarcza, którego 

 cała powierzchnia ogółem jest równomiernie chropowato i dość grubo ponakłówana. 

 Pokrywy na całej swej długości opatrzone są pięcioma parami głębokich brózd, bie- 

 gnących z jednakowem natężeniem i posiadających po obu stronach swych granic sze- 

 reg wyraźnych grubych nakłóć. Brózdy rzeczone wytwarzają pięć par silnie wybitnych 

 żeberek z bardzo gładkim i wygładzonym grzbietem. Pierwsza para tych żeberek bie- 



