74 



Przytem głowa i przedkarcze wygładzone i bardzo drobno ziarnkowane. Cała postać 

 owada jest cokolwiek wysmuklejsza. Wogóle powierzchnię całego ciała ma gładszą, 

 zaś barwy a szczególniej ich odbłysk metaliczny wybitniejsze. Całe przedkarcze jest 

 połyskliwe, a środkowe pasemko najbardziej. Czasem wszystkie . metaliczne odcienia 

 wewnątrz brózd i nakłóć są bardzo żywe. Pokrywy u nasady na całej szerokości mają 

 wązki naciek pomarańczowo-złoty. Zresztą cała powierzchnia pokryw posiada naciek 

 zielonawy, metalicznie opalizujący. 



Odmiana pomieniona jest o wiele rzadsza. Znalazłem dwa okazy w Czarnej 

 Strudze 1 Czerwca 1892. 



Antractelophorus arvernicus Mulsant. Dł. c. 3 — 3,5 mm. 



Niezbyt wydłużony, mocno wypukły. Przedkarcze na bokach dość zaokrąglone 

 z wyraźnym rąbkiem, głęboko brózdowane z wypukłemi pasemkami, z tych środkowa 

 para ma w pośrodku wybitne wygórowanie; wszystkie brózdki są wązkie. Środkowa 

 ma granice ostre, jest zupełnie prosta, od strony górnego brzegu przedkarcza nagle 

 ostro zakończona i cokolwiek skrócona. Następne t. j. pierwsza para są od środko- 

 wej węższe, mniej wyraźne, a granice drugiej pary brózdek są zamknięte wśród chro- 

 powatego dość grubego ziarnkowania całej powierzchni przedkarcza. Przedkarcze od 

 strony zewnętrznej granicy skrajnych brózd jest cokolwiek spłaszczone, a wzdłuż te- 

 goż spłaszczenia na całej niemal jego długości widocznem jest słabe wygórowanie. 



Dziesięć par Unijnych prążek na pokrywach są złożone z grubych, dużych, okrą- 

 głych, oczkowatych nakłóć, które w niewielkim odstępie od zakończenia pokryw sto- 

 pniowo słabną. Pasemka międzyprążkowe są wązkie, wyraźne, z powierzchnią gład- 

 ką, bez żadnych nakłóć i ziarnkowań i są naprzemian (co drugie) słabo wygórowane. 



Ogół barwy całego ciała brunatno-brudno-ochrowy, cokolwiek rdzawy; nogi całe 

 więcej żółtawej jaśniejszej barwy; przedkarcze pod spodem i brzuch są brunatne. Gło- 

 wa i przedkarcze z wierzchu są ciemno-szaro-rdzawo-brunatne z odcieniem metalicz- 

 nym, mieniącym się między zieloną a czerwoną złocistą barwą. Połysk metaliczny 

 w brózdach jest daleko silniejszy niż na wypukłych pasemkach, szczególniej wyraź- 

 nym jest on u nasady przedkarcza tak, że się odbiera wrażenie, że na tejże granicy 

 umieszczonych jest pięć sporych złocistych plamek, tęczowo ubarwionych. 



Na tle pokryw widać trzy pasma wszerz skośnie ułożonych mglawych plam, 

 z tych największe umieszczone jest na 2 / 3 długości pokryw, w pośrodku ich szeroko- 

 ści łączy się ono z niższemi, a końce jego kierują się ku dołowi, otoczone zaś jest 

 o wiele jaśniejszem ochrowatem ubarwieniem, które zresztą na tle barwy pokryw prze- 

 bija tu i owdzie w postaci niewyraźnych symetrycznie ułożonych podługowatych plam. 



Owad właściwy okolicom górskim. Na naszym obszarze znajduje się na Śląsku 

 oraz w zachodniej stronie Karpat. Znajdował go koło Żywca ś. p. Jan Wańko- 

 wicz, kilka okazów przez niego złowionych mieści się w zbiorze muzeum we Frascati. 



A. nwalis Giraud. Dł. c. 3,2—3,8 mm. 



Ogólnym zarysem do poprzedniego zbliżony, ale mniej wypukły; przedkarcze ma 

 zaokrąglenie więcej ku przodowi rozszerzone z zatartem ziarnkowaniem, opatrzone 

 zwykłemi pięcioma brózdkami, z których środkowa ma granice jakby wgniecione, ale 

 wyraźnie ostre. W środku brózdka ta jest rozszerzona, zaś górne i dolne zakończe- 

 nia są mocno zwężone. Druga para brózd mniej wyraźna od pierwszej pary, a gra- 

 nice zewnętrzne trzeciej pary są prawie zatarte i gubią się w ziarnkowatej powierzchni 

 przedkarcza. Ziarnkowanie to ku środkowi tarczy na znacznej przestrzeni słabnie tak, 

 że pierwsza kolankowata para wypukłych pasemek, trochę na zewnątrz załamanych, 

 jest o wiele gładsza niż jej otoczenie, którego ziarnkowanie ku bokom przedkarcza 

 ;est daleko silniejsze. Pokrywy poza połową swej długości rozszerzają się, a poza 



