77 



Owad na naszym obszarze we wszystkich wodach bardzo pospolity. 

 H. crenatus R e y. Dł. c. 3,8 — 4,6 mm. 



Ogólny zarys wydłużony, u nasady przedkarcza i pokryw wybitnie zwężony. 

 Przedkarcze ku przodowi silnie rozszerzone z bokami ku głowie okrągławo zwężają- 

 cymi się. Z pośród pięciu brózd przedkarcza środkowa jest prostolinijna, granice jej 

 na znacznej długości w pośrodku są jakby wgniecione; pierwsza para brózdek od 

 góry jest skrócona oraz mniej wybitna niżeli brózda środkowa; dwie skrajne brózdy 

 są w pośrodku wewnątrz silnie rozszerzone. Pasemek międzybrózdowych jest właści- 

 wie trzy pary, gdyż w rozpłaszczonych bokach przedkarcza uwydatnia się dość silne 

 wygórowanie, skrócone bardziej od góry niż od dołu. Pasemka międzybrózdowe są 

 szerokie, trochę wypukłe; pierwsza ich para ma w pośrodku i u nasady przedkarcza 

 płaskie guzowate wygórowanie, a przytem wyraźnie okrągławo wyłamaną granicę; 

 u drugiej pary pasemek wyłamanie jest zaledwie widoczne. Powierzchnia przedkarcza 

 jest grubo ziarnkowana. Zwykłe nakłóte prążki biegną przez całą długość pokryw 

 z równem natężeniem. Pierwsza ich para koło szwu jest na całej jego długości tro- 

 chę wygórowana. Skośne wgłębienie od bark do szwu jest płaskie ale dobrze wi- 

 doczne, guzy barkowe są wyraźne. Barwa głowy i przedkarcza zielona z połyskiem 

 silnie metalicznie lśniącym, w brózdach purpurowo-złocistym; tak jest w drugiej parze 

 brózd a, poczynając od trzeciej pary brózd, połysk jest najsilniejszy, żółto-złocisty. 



Pokrywy brudno-szaro-ochrowej barwy, pokryte na całej powierzchni podlugo- 

 watemi, ciemniejszemi, czarniawo-żółtawemi plamami, jaśniejszemi od ogółu podkła- 

 dowej barwy i symetrycznie ułożonemi. Powierzchnia pokryw jest połyskliwa z od- 

 blyskami metalicznymi. Cała ich nasada i tarczka międzypokrywowa są purpurowo-złoci- 

 ste, zaś na ogóle powierzchni pokryw przebija metaliczny połysk, mieniący się tęczowo 

 od zielonego aż do purpurowego koloru zależnie od kierunku padającego światła. 



Macki są brunatno-ochrowej barwy, czułki taksamo, a grubsze końcowe ich członki 

 są niemal czarne, nogi są barwy szaro-ochrowej. 



Owad u nas rzadki. Wysiałem trzy okazy z napływków wiślanych podczas po- 

 wodzi koło Góry Kalwaryi 13 Czerwca 1906. 



H. virklicollis Mulsant. Dł. c. 2,5 — 3,8 mm. 



Ogólny zarys podługowaty, stosunkowo słabo rozszerzony z pokrywami, zwę- 

 żającemi się w dwóch trzecich swej długości. Przedkarcze z bokami równomiernie 

 słabo zaokrąglonymi, a od strony głowy niewiele co szerszemi niż u nasady. Pięć 

 zwykłych brózd przedkarcza z wyraźnemi granicami są płytkie. Środkowa prostoli- 

 nijna brózda zwęża się powoli ku górze. Pierwsza para brózd biegnie przez całą 

 długość przedkarcza z jednakowem natężeniem i obie są cokolwiek szersze od środ- 

 kowej pojedynczej, druga ich para w pośrodku na zewnątrz jest rozszerzona a u dołu 

 trochę silniej wgłębiona. Cała powierzchnia przedkarcza na międzybrózdowych pła- 

 skich pasemkach jest grubo ziarnkowana, środkowa ich para posiada na zewnątrz 

 granice proste. Oprócz opisanych brózd również i wygórowanie w bocznem rozsze- 

 rzeniu przedkarcza jest płaskie. 



Dziesięć par zwykłych prążek na pokrywach skrzydłowych jest grubo i głęboko 

 nakłótych i na całej długości o równem natężeniu. Pasemka międzyprążkowe, niema! 

 od prążek węższe, dość wypukłe, są na całej swej długości drobniutko ponakłówane, 

 co widać wyraźniej przy użyciu silnej soczewki. 



Otoczenie szwu aż do końca pokryw jest słabo wygórowane. Barwa głowy 

 i przedkarcza o ciemno-zielonym metalicznym podkładzie z sinym tęczowym przebły- 

 skiem, w którym znać najwyraźniej barwy granatową i purpurową. Pokrywy bez me- 



