79 



przytem pierwsza para zwęża się bardzo ku głowie, druga zaś para jest w tem miej- 

 scu najszersza, % mocno zwężona od strony podstawy przedkarcza. Dziesięć zwykłych 

 par prążek na pokrywach są grubo nakłóte, a zawarte między niemi pasemka są od 

 samych nakłóć węższe, wypukłe, bez żadnych chociażby najsłabszych wygórowań lub 

 guzów i posiane na całej swej długości drobnemi nakłóciami. Skośnego wgłębienia 

 na pokrywach niema wcale. 



Cala górna strona owada wygląda matowo, jakkolwiek głowa i przedkarcze opa- 

 trzone są z wierzchu na całej swej rozciągłości odblaskiem jedwabisto-metalicznym 



barwie ciemno-zielono-niebieskawej, z naciekami na pasemkach purpurowo a w bróz- 

 dach żółto-zielonawo-złocistyrni. Pokrywy są barwy ochrowej z bardzo niewyraźną 

 dużą naciekłą plamą, rozpoczynającą się poza połową długości pokryw w pośrodku 

 ich szerokości, obejmującą szew i dwie pierwsze pary pasemek. Spód ciała jest na 

 całej swej powierzchni ciemno -brunatny, nogi tej samej barwy, co i pokrywy, z łap- 

 kami ciemno-brunatnemi. Czulki i macki u nasady ochrowo-żółte, a końcowe ich 

 członki czarne. 



Owad u nas bardzo rzadki. 



Czarna Struga 12 Maja 1910, jeden tylko okaz. 



H. nanus Sturm. Dł. c. 2,4 — 2,8 mm. 



Do H. granularis na pozór najpodobniejszy, ale więcej ku tyłowi rozszerzony 



1 cokolwiek krótszy. Przedkarcze w najszerszem miejscu t. j. na połowie swej dłu- 

 gości ma znacznie węższe od najsilniej zaokrąglonego rozszerzenia, przypadającego 

 za połową długości pokryw. Głowa, szczególniej zaś przedkarcze, na swej powierzchni 

 są o wiele gładsze niż u H. granularis, a chociaż są ziarnkowane, to ziarnkowanie 

 jest zaledwie widoczne, czasem niemal zupełnie zatarte. Pięć wązkich brózdek przed- 

 karcza posiada równą szerokość na całej swej długości. Pasemka międzybrózdowe są 

 płaskie i podobnie ukształtowane, jak u poprzedniego gatunku, tylko środkowa ich 

 para ma nazewnątrz drobne wyłamanie na łukowatym swym zarysie. Pokrywy skrzy- 

 dłowe równomiernie poznaczone dziesięciu parami grubo nakłótych prążek z pasem- 

 kami międzyprążkowemi węższemi od nakłóć, wypukłemi, równego natężenia na całej 

 przestrzeni bez żadnych wygórowań lub nakłóć, powierzchnia ich jest zupełnie gładka 

 i połyskliwa. 



Barwa głowy i pasemek przedkarcza miedziano-purpurowa, dość silnie błyszczą- 

 ca, bez żadnych barwniejszych nacieków, a w brózdach widnieje silniejszy połysk zie- 

 lono-metaliczny niż na całym ogóle tych części ciała. Pokrywy jasno-szaro-ochrowe 

 z podobnie ułożonemi plamami, jak u poprzedniego gatunku, tylko że plamy są więk- 

 sze i wyraźniejsze (czy zawsze?). 



Narzędzia dotyku tejże samej barwy, co u poprzedniego gatunku. Nogi jasno- 

 szaro-ochrowej barwy, spód ciała ciemno-brunatny. 



Bardzo rzadki. Znalazłem dwa okazy, pierwszy raz w Szadurce pod Wolą 11 

 Kwietnia 1884, drugi okaz na Kujawach w Kalinowcu 9 Kwietnia 1906. 



Na zakończenie opisu niniejszego rodzaju dodam, że od podanych cech u wszyst- 

 kich niemal gatunków zdarzają się często zboczenia w ubarwieniu, a nawet i ukształ- 

 towaniu, i ta okoliczność jest powodem, że wielu autorów potworzyło liczne odmiany 

 (varietates), a nawet i osobne gatunki. 



W opisie niniejszym dla uniknięcia pomyłek trzymałem się nazw gatunkowych 

 katalogu Edmunda Reittera, obierając nazwę pierwszą, a pomijając dalsze sy- 

 nonimy. 



