82 



wana. Tuż koło szwu na całej jego długości biegnie Unijna, gładka krawędź, więcej 

 niż inne listewki wygórowana. Wązkie odstępy między listewkami są poznaczone 

 w podobny sposób, jak u poprzednich gatunków, tylko że nakłócia szeregów są dro- 

 bniejsze i o wiele mniej zwarte. 



Odnośnie barwy, to głowa i przedkarcze są smolasto-czarne, pokrywy skrzydłowe 

 ciemno-brunatno-rdzawe z bokami cokolwiek jaśniejszymi, spód ciała czarno-brunatny; 

 blasków metalicznych owad ten nigdy nie posiada, a cała jego powierzchnia jest nie- 

 mal matowa. 



U nas rzadki. Łowiłem go dwa razy: Wilanów 24 Maja 1892, Kalinowiec 9 

 Kwietnia 1906 (cztery okazy). 



Rodzaj Ochtebius L e a c h. 



Należą tu owady bardzo drobne. Ciało wogóle skrócone z zarysami obwodu 

 przeważnie silnie zaokrąglonymi. Głowa ku przodowi nieco wydłużona, po bokach 

 stopniowo ku gębie się zwężająca; oczy wyraźnie wystające, słabiej jednak niż u po- 

 przedniego rodzaju; ostatni członek czulków krótszy i węższy od poprzedzającego. 

 Macki, z jedenastu członków złożone, z zakończeniem pałkowatem, silnie rozszerzo- 

 nem, składającem się z czterech członków. Brzeg pokryw opatrzony na całym bocz- 

 nym obwodzie aż do końca wąziutkim ostrym rąbkiem, tak samo ich podgięcia. Po- 

 krywy poznaczone dziewięciu parami linijnie ustawionych nakłóć, na całej swej długo- 

 ści o rozmaitem natężeniu. Na głowie i przedkarczu mieści się nieco brózd, idących 

 w różnym kierunku, lub różnie ułożonych wgłębień. Samice od samców różnią się 

 mniej wypukłem przedkarczem. 



Podrodzaj Henicoceras S t e p h e n s. 

 H. exculptus G er mar. Dł. c. 1,6 — 2,2 mm. 



Warga górna głęboko przed obrąbkiem wgnieciona, a poza nią ostro wgłębiona 

 łukowata kreska z końcami, zwróconymi ku górze, dotykającymi do brzegów czoła 

 ponad oczami. Poza pomienioną kreską widocznym jest wybitny guz, ku dołowi co- 

 kolwiek zwężony, otoczony głębokim i szerokim dołkiem, z bocznemi silniej wgłębio- 

 nemi odnogami, których zakończenia dotykają do górnego środkowego brzegu dużych 

 miałko chropowato siatkowanych oczów. Środkiem przedkarcza wzdłuż przebiega dość 

 szeroka i silnie wgłębiona brózda od brzegu górnego aż do samej podstawy. Brózda 

 pomienioną na całej długości otoczona jest dwoma wałkowatemi wygórowaniami, a po 

 obu stronach tychże biegnie skośnie ku górze przedkarcza głęboki i szeroki rowek, 

 którego dolne zagłębienie dotyka zwężonym .końcem nasady przedkarcza, górny zaś 

 okrągło rozszerzony koniec dołka kończy się przed górnym brzegiem tegoż. 



Dwie wałkowate wyniosłości, graniczące ze szwem od strony górnego brzegu 

 przedkarcza, graniczą znów na zewnątrz z wybitnymi krótkimi dołkami, których zao- 

 strzone końce nie dochodzą do środka długości przedkarcza. Od strony nasady przed- 

 karcza mieszczą się jeszcze dwa spore dołki t. j. po jednym z każdej strony. Górny 

 skrajny bok przedkarcza jest trochę zaklęśnięty i płaskawy. Głowa i przedkarcze są 

 drobno i niezbyt gęsto, jakby chropowato, ponakłówane na całej swej powierzchni. 

 Pomiędzy dziewięcioma parami przez całą długość pokryw nieprzerwanych prążek, zło- 

 żonych z grubych Unijnych nakłóć, zawarte są pasemka. Druga, czwarta a zwłaszcza 

 szósta para tych pasemek są ostro wzniesione, przytem szósta jest najwyraźniejsza 

 i łączy się z kańciastymi jeszcze silniej wystającymi guzami bark. 



