85 



gładzone. Pasemka, zawarte między prążkami, są równic silnego natężenia; są one 

 węższe od samych nakłóć i nie posiadają nigdzie ani skróceń ani wygórowali. 



Wypukłe guzy i wałkowate wyniosłości są zupełnie gładkie i jakby wypolerowane. 



Barwa głowy i przedkarcza bronzowa z rdzawymi wystającymi bokami. Pokrywy 

 podobnej ale jaśniejszej barwy i tak samo z mosiężnym połyskiem, boki ich z szero- 

 kim rdzawym naciekiem. Spód ciała czarny, nogi całe rdzawo-ochrowo-żółte. 



Owad u nas bardzo rzadki. Raz jeden go znalazłem i tylko jeden okaz, a mia- 

 nowicie wysiałem go z napływków wyłowionych z Wisły na Pradze koło fortu Śliwic- 

 kiego 8 Lipca 1901. 



Podródzaj Hymenodes Mulsant. 

 H. foveolatus G er mar. Dł. c. 1,7 — 2 mm. 



Cała postać więcej wydłużona, pokrywy bowiem są stosunkowo dłuższe i na bo- 

 kach o wiele słabiej zaokrąglone t. j. więcej wyprostowane. 



Głowa z guzami, podobnie ułożonymi i wystającymi jak u poprzedniego, tylko 

 że guzy te łączą się w jedno wygórowanie swym dość długim dolnym wyskokiem, 

 obróconym ku górnemu czołu t. j. ku nasadzie przedkarcza, boczne zaś wygórowania 

 kończą się nad górnym brzegiem oczów, a całe wygórowanie odcina się silnie od 

 górnej wargi wciętem, wciśniętem, silnem wgłębieniem. Wygórowanie to w pośrodku 

 jest jakby przecięte wązką kreseczką, która od dołu łączy się z o wiele szerszym głę- 

 bokim dołkiem, umieszczonym na środku górnego czoła. Ramiona rozwarte, wygóro- 

 wania graniczą z dość dużymi głębokimi dołkami, poza którymi widać dwa podłużne 

 wybitnie sterczące guzy. Cała powierzchnia głowy jest drobniutko, niezbyt gęsto po- 

 nakłówana. Na silnie zwężonym, z boków okrągło rozszerzonym przedkarczu, grubiej 

 poznaczonym nakłóciami niż głowa, przebiega środkiem szeroka i głęboka brózda. 

 z przodu znaczniej skrócona niż od dołu. Zakończenie jej dolne zwęża się nagle 

 i przedłuża w postaci ostrej kreseczki. Po obu stronach wyżej opisanej brózdy umiesz- 

 czony jest w pewnym znacznym od niej odstępie czworokątny głęboko wgnieciony, 

 cokolwiek skośnie od dołu ku środkowi skierowany dołek. Poza tymi dwoma dołka- 

 mi, w pewnym od nich odstępie ku nasadzie przedkarcza, leżą dwa drugie większe 

 tak samo czworokątne dołki, które są od dołu skośnie skierowane ku środkowej wzdłuż 

 biegnącej szerokiej bróździe i łączą się niejako ze sobą bardzo płytkiem zaklęśnię- 

 ciem przed zwężonem zakończeniem tej brózdy. Rozłożyste boki przedkarcza nazna- 

 czone są po obu stronach czworokątnym dołkiem, oddzielonym od czterech powyżej 

 opisanych płaskiem wygórowaniem. Boki rzeczonej pary dołków są łukowate, wygięte 

 ku zewnętrznej stronie, za którą rozciąga się płaska powierzchnia aż do całkowicie 

 obrębionych boków przedkarcza. Rąbek przedkarcza jest cokolwiek brzegiem ku gó- 

 rze wzniesiony, a u nasady w stronie skrajnych dolnych kantów przedkarcza widać 

 ostatecznie dwa dołki, które są skośnie skierowane od podstawy ku bocznej krawędzi 

 i brzegi mają łukowate, dążące w kierunku rąbka, którym otoczone jest przedkarcze; 

 zajmują one więcej niż jedną trzecią długości rąbka. 



Pokrywy są niezbyt głęboko i grubo poznaczone nakłóciami w rzędach zwykłych 

 dziesięciu par prążek, które słabną stopniowo ku zakończeniu tarczy pokryw. Pasem- 

 ka międzyprążkowe są zupełnie płaskie i węższe od samych nakłótych prążek. 



Barwa głowy i przedkarcza żółto-bronzowa z jedwabistym metalicznym poły- 

 skiem, barwa zaś pokryw jest od nasady na znacznej przestrzeni podobna, potem zna- 

 cznie ciemniejsza i przechodząca w naciek ciemno-zielony, ale zawsze z metalicznym 

 odbłyskiem; w dalszym ciągu pokrywy nabierają nacieku pomarańczowo-żółtego, a ku 



