91 



i przedkarcza poznaczona nakłóciatni nierównej wielkości, dość rzadko ustawionemi. 

 Nakłócia zwykłych dziesięciu par prążek na pokrywach są równomiernie szeregiem, 

 lańcuszkowato rozstawione, a same prążki łączą się ze sobą przed zakończeniem po- 

 kryw w sposób następujący: piąta i szósta para, licząc od szwu, są najbardziej skró- 

 cone i zbiegają się szpiczasto, druga i trzecia są dłuższe i zbiegają się podobnie jak 

 tamte, zaś pierwsza i szósta para obejmują oba poprzednie połączenia, siódma para 

 jest jeszcze dłuższa i kończy się na wyciętym krańcu pokryw, ósma i dziewiąta są 

 trochę ku zakończeniu swemu skrócone i zbiegają się ze sobą, tak jak sześć poprzed- 

 nich par. Rozumie się, że bywają od tego ułożenia nieliczne zboczenia. Zupełnie pła- 

 skie pasemka międzyprążkowe poznaczone są na całej swej długości nakłóciami róż- 

 nej grubości, ułożonemi w bardzo pomieszany szereg. 



Barwa całego ciała przeważnie ochrowo-żółta, czasem z tonem cytrynowym, tyl- 

 ko nasada głowy ma duże, mniej więcej półksiężycowato ukształtowane brunatne pla- 

 my, szeroko rozstawione i naciekłe na środku przedkarcza; trzy bardzo niewyraźne 

 i tu i owdzie poprzerywane pasma, złożone jakby z naciekniętych plam na pokrywach, 

 są również brunatne. Spód ciała z takiemiż brunatnemi spojeniami. Powierzchnia 

 całego ciała jest dość silnie połyskliwa. 



Owad wogóle bardzo u nas rzadki, najłatwiej znaleźć go można albo nad mo- 

 rzem lub też w łachach, do których ma dopływ woda słona: Ciechocinek, Busk, Wie- 

 liczka; tam też był znajdowany. Sam go dotychczas nie znalazłem. Ś. p. Jan Wań- 

 kowicz znalazł sporo okazów w Połądze w słodkosłonych odlewiskach strumieni 

 w 1868. Ś. p. Emiljan Szlesiger znalazł parę okazów w Wieliczce. P. Kazi- 

 mierz Demel znalazł dwa okazy w Tarchominie 14 Sierpnia 1905. 



Podrodzaj Berosus. 

 B. signaticollis Charpentier. Dł. c. 4 — 4,5 mm. 



Trochę więcej rozszerzony ku tyłowi i ku końcowi zaokrąglony niż poprzedni. 

 Powierzchnia głowy wyraźnie, głęboko, gęsto i równomiernie ponakłówana, przez co 

 ma wygląd trochę chropowaty. Przedkarcze poznaczone płytszemi i rzadziej rozsta- 

 wionemi nakłóciami, z powierzchnią o wiele gładszą i połyskliwszą; wzdłuż niego 

 przebiega środkiem z obu stron skrócone, bardzo słabe wązkie wgłębienie lub też tej 

 samej długości słabo wygórowana wązka krawędź (czy zawsze?). 



Ze zwykłych jedenastu par prążek pierwsza ich para, licząc od szwu poza pa- 

 semkiem koło tegoż idącem, jest skrócona i nie dosięga połowy długości pokryw. 

 Granice pierwszej i trzeciej pary wytwarzają poza skróconą prążką jedno pasemko 

 międzyprążkowe. Rzędy nakłóć w szeregach prążek są widoczne wyraźnie tylko 

 u pierwszej pary, która jest skrócona, następne pary aż do piątej włącznie są głęboko 

 wciętemi nieprzerwanemi aż niemal do samego zakończenia pokryw ciągnącemi się 

 kresami. Począwszy znów poza piątą parą aż do ostatniej, nakłócia są coraz wyraź- 

 niejsze, ale już nie w tym stopniu, jak u pierwszej pary. Pasemka międzyprążkowe 

 są szerokie i płaskie z bardzo pomieszanemi szeregami nierównej grubości nakłóć. 

 Ostatnie są na trzeciej i czwartej parze pasemek o wiele grubsze. Oprócz tego, pa- 

 semka, równolegle ze szwem biegnące, są też poznaczone nierównomiernemi szerega- 

 mi pomieszanych nakłóć. Cała powierzchnia górna ciała niezbyt połyskliwa. 



Głowa cała ma silny jedwabisty metaliczny połysk, do czoła jest zielono-złota 

 z purpurowym podkładem, czoło zaś z takim samym podkładem o przebłysku niebie- 

 skawym lub zielonawym, a od strony nasady głowy ciemno-niebieskim. Wzdłuż przed- 

 karcza w pośrodku mieści się podłużna, owalna, z obu końców skrócona, ciemno- 



