96 



nakłótą, a szereg nakłóć jeszcze bardziej pomieszany. Barwa czarno-brunatna z rdza- 

 wo przeświecającymi, szeroko naciekniętymi bocznymi brzegami przedkarcza i pokryw. 

 Nogi i narządy dotykania brunatno-rdzawe, łapki jaśniejsze. Zdarza się, że owad po 

 wierzchu jest nieco chropowaty i posiada naciek tęczowo metaliczny {varietas Rotten- 

 bergii G e h t k e). 



Do ogólnego opisu należy dodać, że dwie drugie pary prążek na pokrywach są 

 od góry przed połową długości pokryw ku środkowi więcej wgięte, a pasemka cokol- 

 wiek wypukłe, nadto grubsze ich nakłócia bardziej pomieszane. 



Wszędzie w stojących wodach bardzo pospolity, odmiana o wiele rzadsza. 



Uwaga. Dwóch następnych rodzajów i gatunków, do nich należących, nie opi- 

 suję, gdyż jakkolwiek notaty wielu owadziarzy wykazują te owady jako nasze i cho- 

 ciaż je w zbiorach widziałem, to jednak, nie znając ich dokładnie, fałszywego opisu 

 podawać nie mogę oraz napewno nie wiem, czy je gdzie kto w kraju znajdował. Na- 

 zwy tych gatunków są: Crenitis (Bedel); C. punctatostńata (L et z ner); Paracy- 

 mnus (T h m s); P. aeneus (Germar) i P. scutellaris (R o s e n h a u e r). Opis pozo- 

 stawiam przyszłości. 



Rodzaj Anacaena. 



Małe chrząszczyki o postaci skróconej, okrągłej, jakby odcinka kuli. Nogi mają 

 krótkie i grube, piszczele rozszerzone, opatrzone z zewnętrznej strony rzędem rzadko 

 ustawionych kolców. Pierwszy członek łapek ostatniej pary nóg jest bardzo krótki. 

 Powierzchnia ciała rzadziej lub gęściej, drobno i płytko ponakłówana. 



Pokrywy za wyjątkiem dwóch wciętych kresek, umieszczonych po obu stronach 

 szwu i dochodzących do połowy długości pokryw, a gubiących się stopniowo ku swe- 

 mu zakończeniu, nie posiadają na swej powierzchni żadnych innych prążek ani kre- 

 sek. Cała górna strona ciała ma wierzch zwierciadlany. 



A. globulus Paykul. Dł. c. 2,5—3 mm. 



Do opisanych cech pozostaje dodać, że cała górna strona ciała jest drobno i gę- 

 sto ponakłówana, że owad jest przeważnie czarny z wązkim rdzawo-żółtym nacieknię- 

 tym pasmem po obu stronach przedkarcza, zachodzącem też w podobny sposób na 

 jego brzegi dolne, że pokrywy po bokach mają podobne lecz szersze i słabiej nacie- 

 knięte pasmo i nakoniec, że całe nogi są ciemno-rdzawo-brunatne. 



Na równinach i w górach pospolity. Saska Kępa 21 Czerwca 1899. 



A. limbata Fabr. Dł. c. 2,3—2,8 mm. 



Różni się od poprzedniego gatunku niemal tylko barwą i jej rozłożeniem. Gło- 

 wa cała ma słabszy połysk i bywa zupełnie matowa, jest ona barwy czysto czarnej. 

 Przedkarcze i pokrywy skrzydłowe są brudno-rdzawo-ochrowej barwy z jaśniejszym 

 szeroko zachodzącym naciekiem otoczenia bocznego; oprócz tego na przedkarczu wi- 

 doczne są wszerz ustawione trzy duże czarniawe plamy, które najczęściej są różnie 

 ustawione i zlewają się w jedną całość, a wtedy przedkarcze na swej środkowej po- 

 wierzchni jest czarno-brunatne i pozostaje tylko wązko od góry i od dołu a po bo- 

 kach szeroko ku środkowi zachodzący, żółto-ochrowy naciek. Pokrywy skrzydłowe 

 z tarczką i szwem po brzegach szerzej lub węziej czarnymi, przyczem każda z po- 

 kryw posiada w pośrodku przestrzeń ciemniejszej barwy naciekłej niż ogólny ich pod- 

 kład. Na stopniowo-jaśniejszem ku górze zakończeniu pokryw widnieją równo rozsta- 

 wione smużki, zwężające się ku dołowi, a ułożone z dość dużych okrągłych ciemno- 

 brunatnych kropek. 



Równie pospolity wszędzie, jak i poprzedni, a podczas wylewów bardzo liczny. 



