98 



Barwa: głowa cała czarna, przedkarcze też, ale obwiedzione od góry węższym, 

 zaś od strony boków szeroko zachodzącym żółto-ochrowo-rdzawym naciekiem; pokry- 

 wy tej samej barwy, co i naciek na. przedkarczu, t. j. żółto-ochrowo-rdzawe. Tarcza 

 pokryw na znacznej wypuklejszej powierzchni z naciekiem mgławo-czarniawym, tarcz- 

 ka międzyskrzydlowa i szew silnie czarne, jak również i szerokie obwiedzenie osta- 

 tniego. Na trochę wystających guzach barkowych mieści się mała czarna plamka; 

 oprócz tego w dość znacznym odstępie od brzegu pokryw widać podłużną smużkę, ku 

 końcowi pokryw się rozszerzającą, a utworzoną z równolegle ułożonych i zarazem 

 w rzędy zlewających się czarnych kropeczek. Podobnych smużek przed zakończeniem 

 pokryw jest dziesięć par, a wszystkie od dołu i od góry są skrócone i nie są dłuższe 

 jak jedna piąta długości pokryw. Cecha ta właściwa jest jednak i wielu innym ga- 

 tunkom. 



Wszędzie bardzo pospolity. 



Ph. coarctatus G redl er. Dł. c. 3,8—4 mm. 



Zarys ogólny: cokolwiek szerszy niż poprzedni, głowa rzadziej ponakłówana niż 

 przedkarcze i pokrywy skrzydłowe, zresztą nakłócia na górnej stronie ciała są mniej 

 zwarte niż u poprzedniego. Barwa głowy czarna z małą pomarańczową plamą ponad 

 oczami, takaż sama zdarza się i na przedniej części czoła poza wargą górną, często 

 jednakże jest jej brak. Ogólna barwa przedkarcza i pokryw jest jaśniejsza niż u po- 

 przedniego, przytem przedkarcze posiada na swej środkowej tarczy daleko mniej barwy 

 brunatnej, tarczka międzyskrzydłowa i szew są czarne. Końce skróconej wciętej prążki 

 koło szwu rozchodzą się, rozszerzając się stopniowo ku bokom pokryw i ku górze, 

 i od tego miejsca rozpoczyna się bardzo czarne pasmo koło szwu. Pokrywy mają 

 wzdłuż bardzo duży, podłużny, brunatny naciek, od którego są wolne na szerokiem 

 oddaleniu od strony swych boków; guzy barkowe mają czarną plamkę; spód ciała jest 

 brunatno-czarny, nogi i macki rdzawo-brunatne. Dolna skośna smuga, mieszcząca się 

 przed zakończeniem pokryw, ułożona jest ze skróconych, równoległych, drobno krop- 

 kowanych, wąziutkich pasemek, zarysowanych podobnie jak u poprzedniego. Spód 

 ciała brunatno-czarny, nogi rdzawo-brunatne, łapki i macki jasno-ochrowo-żółte. 



Równie pospolity jak poprzedni. 



Ph. frontalis Dł. c. 4,5—5 mm. 



Przedewszystkiem o wiele większy, następnie cokolwiek więcej rozszerzony. Gór- 

 na strona ciała bardzo miałko i drobno ponakłówana, ale głowa wydatniej niż przed- 

 karcze i pokrywy, na których przy odwracaniu owada ku bocznemu światłu można 

 się dopatrzyć śladów grubiej ponakłuwanych, w szeregi ułożonych prążek. Końce zwy- 

 kłej wciętej linijki koło szwu nie rozchodzą się szerzej ku górze. 



Głowa czarna z dwoma ochrowemi plamami ponad oczami; plamy te są tak sze- 

 rokie, jak same oczy, i najjaśniejsze u brzegów głowy, a ku środkowi granica ich 

 jest naciekła. 



Barwa przedkarcza i pokryw jest żółto-ochrowa z brudnym odcieniem, przedkar- 

 cze w pośrodku swej tarczy cokolwiek ciemniejsze, oprócz tego często z czterema 

 w spory czworokąt na tern zaciemnieniu rozstawionemi drobnemi czarnemi kropkami; 

 na barkach mieści się zwykle drobna czarna kropka, często tylko trochę ciemniejsza 

 od podkładowej barwy ogólnej, lub też większa czarna plamka. Spód ciała brunatno- 

 czarny, macki jasno-ochrowe z czarniawym końcem, nogi tej samej barwy, co i wierzch 

 ciała, t. j. brudno-żółtawo-ochrowe. 



Owad wszędzie pospolity. 



