106 



nie zwężającą się, stopniowo słabnącą i gubiącą się ku górze mniej więcej w połowie 

 długości pokryw. Na samej tarczy pokryw często wzdłuż przebiegają szeroko rozsta- 

 wione skrócone wąziutkie kreski. Tarczka międzyskrzydłowa jest bardzo długa, trój- 

 kątna. Piszczele stopniowo ku końcowi dość silnie rozszerzone, brzegi ich u pierw- 

 szej i drugiej pary nóg od zewnętrznej strony opatrzone są dwoma rzędami silnych 

 krótkich kolców, zaś od wewnętrznej tylko jednym rzędem kolców; u trzeciej pary 

 nóg rzeczone kolce ustawione są od skraju piszczeli w pojedynczy szereg. Wewnętrz- 

 ne ruchome kolce, umieszczone na końcu piszczeli, są znacznie większe od brzeżnych 

 oraz dłuższe niż dwa pierwsze członki łapek. Ostatni członek łapek pierwszej pary 

 nóg jest równie długi, jak razem wzięte wszystkie cztery go poprzedzające; u samic 

 jest on przytem wązki, a u samców rozszerzony i stopniowo ku końcowi zgrubiały, 

 zaś od wewnętrznej strony u zakończenia kańciasto wystający i opatrzony dwoma 

 zgrubiałymi pazurami. 



Owady pomienionego rodzaju żyją, rozmnażają się i przemiany swoje odbywają 

 wyłącznie w gnoju, który zwierzęta zostawiają na pastwiskach. Najwięcej można ich 

 znaleźć w kupkach niezbyt wyschniętych. Są to stworzenia bardzo ruchliwe i ucie- 

 kają nadzwyczaj szybko mimo na pozór dość ciężkiej budowy ciała i nóg. Obecność 

 ich łatwo poznać po licznych sporych płytkich okrągłych dziurkach, płasko umiesz- 

 czonych na powierzchni kupek gnoju. 



Gąsienice ich są wydłużone, ku przodowi mocno zwężone, o małej głowie. Ciało 

 ich złożone jest z jedenastu pierścieni. Pierścienie, stanowiące przedkarcze, między- 

 piersie i przedbrzusze, kształtem swym prawie się nie różnią od ośmiu pierścieni, 

 składających brzuch właściwy. Ostatni segment opatrzony jest na bocznych kantach 

 sporymi rogatymi wyrostkami. Nogi pozbawione są łapek, a same są tylko krótkimi 

 wyrostkami. Barwa ciała gąsienic jest szarawo-cielista z bardziej żółtą głową. 



5. scarabaeoides Lineus. Dł. c. 5 — 5,7 mm. Fig. 54. 



Do podanych cech rodzajowych należy dodać, że cała wierzchnia strona ciała 

 jest równomiernie drobno i gęsto ponakłówana, słabo połyskliwa, a nawet na pokry- 

 wach jeszcze więcej matowa. Przeważna ilość barwy ciała jest czarna. Na pokry- 

 wach umieszczone są dwie duże, owalne, podługowate, skośnie od bark ku dołowi 

 i środkowi skierowane, ciemno-ponsowe plamy; długość ich bywa różna, czasem są 

 one mniej, to znów więcej rozciągłe, a dolne i wewnętrzne ich końce dochodzą za- 

 zwyczaj do połowy długości pokryw; granice tych plam są zwykle silnie zacieknięte. 

 Pokrywy ku końcowi opatrzone są sporą wspólną jasno-żółto-ochrową plamą, której 

 granice wyraźnie odrzynają się od czarnej barwy różnie wyłamaną liniją. Zazwyczaj 

 plama ta przedzielona jest w pośrodku po obu stronach szwu czarnym szerokim pa- 

 smem, same skrawki pokryw u ich zakończenia są czarne. Nogi o udach czarnych, 

 piszczele ochrowo-żółto-rdzawe o brzegach czarnych, łapki u dwóch pierwszych par 

 nóg rdzawe, u trzeciej zaś pary czarne. 



Owad po pastwiskach w kupkach gnoju bydlęcego bardzo pospolity i liczny. 



L. bipiistulatum F b r. Dł c. 4 — 5,5 mm. 



Różni się od poprzedniego naprzód tern, że linia dolnego skraju przedkarcza 

 jest na bokach więcej łukowato ku górze wygięta, a następnie, że dolne kanty przed- 

 karcza są ostrzejsze. 



Barwa ciała czasem niemal taka sama, jak u poprzedniego gatunku, ale bardzo 

 odmienna, a mianowicie przedkarcze zawsze posiada na bocznych swych brzegach 

 czerwono-żółty rąbek, pokrywy opatrzone są również takim samym rąbkiem z boków 

 aż do zakończenia, a na ich tarczy zawsze są widoczne duże skośne ponsowe plamy, 



