112 



bocznego ich skraju. Spód ciała jest czarny, nogi całe rdzawo-ochrowe, siedm człon- 

 ków wąsików są ochrowo-żółte, ostatnie cztery rozszerzone są czarno brunatne z cie- 

 mniejszem zakończeniem ostatniego członka. Macki tejże rdzawo-żółtej barwy, co 

 i nogi. 



W kupkach gnoju, zwłaszcza końskiego, pospolity. Saska Kępa 10 Czerwca 1868, 

 Wawer 9 Sierpnia 1884, Łąki Skaryszewskie 17 Kwietnia 1912. 

 C. flavipes Thbrg. Dł. c. 2 mm. 



Jajowaty, skrócony, w barkach szeroki, ku tyłowi silnie zwężony. Górna strona 

 ciała niezbyt gęsto, ale wyraźnie posypana drobnemi nakłóciami, pokrywy wszakże 

 mają nakłócia wyraźniejsze, grubsze i o wiele rzadziej rozsypane niż głowa i przed- 

 karcze. Zwykłe dziewięć par prążek na pokrywach o wcięciach kreskowatych, a we- 

 wnątrz tychże widać wyraźnie szeregiem wzdłuż biegnące nakłócia. Od połowy po- 

 kryw ku ich zakończeniu nakłócia te są mniej wyraźne z tego powodu, że prążki są 

 wprawdzie głębsze, ale zarazem węższe. Górna strona ciała jest silnie połyskliwa. 

 Owad cały głęboko czarny, tylko końce pokryw są od skraju naznaczone dwoma na- 

 ciekłemi sporemi żółto-ochrowemi plamami. Plamy te często nie dotykają do samego 

 skraju, a prawie zawsze przedzielone są szerokiem czarnem zakończeniem szwu. Ma- 

 cki, wąsiki i nogi są całe rdzawo-brunatne. 



Przebywa w gnoju, a rozmnaża się i odbywa przemiany w mokrym nadbrzeż- 

 nym mule. Bielany 9 Maja 1894. 



C. unipunctatus-L. Dł. c. 2,2 — 3,2 mm. Fig. 59. 



Cokolwiek wydłużony, niemal foremnie eliptyczny, średnio wypukły. Cała górna 

 strona ciała, tak głowa jak i przedkarcze, oraz tarcza pokryw są gęsto drobno i wy- 

 raźnie ponakłówane. Na przedkarczu odstępy między nakłóciami są jaszczurowato 

 chropowate, nakłócia pokryw są cokolwiek grubsze i rzadsze, bez chropowatości mię- 

 dzy odstępami. Czasem połysk jest bardzo słaby, jakby matowo-jedwabisty, przeważ- 

 nie jednak górna strona ciała jest silnie połyskująca. Zwykłe dziewięć par prążek na 

 pokrywach są więcej kreskowate, bo nakłócia giną w nich skutkiem ich zwężenia, kre- 

 ski te są przytem jakby wgniecione w zawarte między niemi pasemka; począwszy od 

 jednej trzeciej długości pokryw, są słabo wypukłe, dążąc zaś ku końcowi, są coraz 

 wypuklejsze, a same prążki bardziej zagłębione. 



Głowa czarna, przedkarcze także, z żółto-rdzawą obwódką na całej długości bocz- 

 nych brzegów; pokrywy skrzydłowe ciemniej lub jaśniej szarawo-ochrowo-żółte z czar- 

 ną tarczką i takiej samej barwy szwem oraz z dużą sercowatą plamą na środku dłu- 

 gości szwu, poczynającą się mniej więcej w połowie długości pokryw. Spód ciała 

 i nogi są brunatno-rdzawe, macki i wąsiki zawsze jaśniejsze. 



Pospolity. Żyje równie dobrze w kupkach gnoju jakoteż w nadbrzeżnej mokrej zie- 

 mi (szlamie) lub piasku. Czarna Struga 15 Maja 1913, wyłowiłem z wody 20 okazów. 



C. ąuisąuillus L. Dł. c. 2 — 2,6 mm. 



Eliptyczny, więcej od poprzedniego wydłużony, słabo wypukły, głowa i przed- 

 karcze gęściej i grubiej ponakłówane niż pokrywy; nakłócia zwykłych dziewięciu par 

 prążek na pokrywach skrzydłowych są wyraźne, gdyż prążki nie są zbyt ściśnięte 

 i niezbyt silnie wgłębione, a na całej długości o równomiernem natężeniu. Cały 

 wierzch ciała jest silnie połyskliwy, niemal zwierciadlany. 



Barwa głowy i przedkarcza oraz spodu ciała jest głęboko czarna, pokrywy ja- 

 śniej lub ciemniej ochrowo-żółte; macki, wąsiki i nogi są rdzawo-brunatne. 



W gnoju, zwłaszcza końskim, pospolity i nieraz bardzo liczny. Saska Kępa 10 

 Kwietnia 1868, Bielany 5 Maja 1897, Urle 7 Lipca 1903. 



