113 



C. nigriceps Marsh a m. Dl. c. 1,3— 1, 7 mm. 



Do poprzedniego bardzo podobny i często trudny do odróżnienia, gdyż nawet 

 barwą mocno się zbliża, różni się wszakże tern, że jest o wiele słabiej połyskliwy; 

 najczęściej górny brzeg i boki czarnego przedkarcza posiadają szeroką żółto-ochrową 

 obwódkę. 



Pokrywy tejże samej barwy, co i poprzedniego, często każda z nich na środku 

 swej tarczy posiada czarniawą plamę, której natężenie bywa bardzo różne, a skoro jej 

 brak, owad staje się tern podobniejszym do poprzedniego gatunku. Spód ciała czar- 

 ny; nogi, macki i wąsiki są rdzawo-ochrowej barwy. 



Niezbyt częsty. W gnoju^i pod gnijącemi roślinami. Bielany 4 Maja 1894. 



C. tristis II ligę r. Dł. c. 1,7—2,5 mm. 



Jajowaty, poza barkami wyraźnie rozszerzony i w tern miejscu najszerszy, ku ty- 

 łowi mocno zwężony, silnie wypukły. Głowa i przedkarcze drobno i gęsto ponakłó- 

 wane, pokrywy skrzydłowe o jeszcze drobniejszych nakłóciach, wyraźnie widocznych 

 tylko przy użyciu mocno powiększającej soczewki. Zwykłe dziewięć par prążek na 

 pokrywach złożone ze słabo zaznaczonych ale widocznych nakłóć, ku końcowi tracą 

 one jeszcze więcej na sile i są zaledwie dostrzegalne. Głowa i przedkarcze niezbyt 

 połyskliwe, pokrywy matowe. 



Ogólna barwa całego ciała czarna, brzegi boków przedkarcza z ciemno-ponso- 

 wym niezbyt głęboko zachodzącym naciekiem, pokrywy posiadają u zakończenia dość 

 głęboko zachodzący żółto-rdzawy naciek. Nogi są całe rdzawe, wąsiki z siedmioma 

 pierwszymi członkami ochrowo-żółtymi, następnych cztery, pałkowato złączonych i sta- 

 nowiących zakończenie, są brunatnej barwy; macki szczękowe ochrowo-żółte z osta- 

 tnim członkiem czarnym. 



Żyje i mnoży się w mokrym szlamie nadwodnym oraz w nawozie. Rzadki. Czar- 

 na Struga 15 Maja 1903. Jeden okaz wysiany z napływków, zebranych podczas po- 

 wodzi. 



Rodzaj Megasternum M u 1 s a n t. 



Różni się od poprzedniego rodzaju tern, że skraj piszczeli przedniej pary nóg 

 jest na jednej trzeciej swej długości głęboko wkrajany od zewnętrznej strony, przytem 

 zwykłej właściwej prążki koło szwu prawie nie znać, a dostrzedz ją można chyba tyl- 

 ko przy zakończeniu pokryw. 



M. boletophagum Mrshm. Dł. c 1,7—2 mm. 



Ciało skrócone, pękate, równomiernie zaokrąglone od przodu i od tyłu, a ku 

 końcowi cokolwiek zwężone, w połowie swej długości najszersze. Górna strona ciała, 

 t. j. głowa, przedkarcze i pokrywy, gęsto i drobno (pokrywy drobniej i rzadziej) po- 

 nakłówane. Dziewięć par zwykłych podłużnych prążek poznaczone blizko siebie usta- 

 wionemi nakłóciami, grubszemi niż inne, któremi cała tarcza pokryw gęsto jest po- 

 znaczona. Ciało z wierzchu silnie połyskliwe. Barwa całego ciała jest albo zupełnie 

 czarna lub też czarno-brunatna z zakończeniem pokryw o jaśniejszym rdzawym na- 

 cieku. Czułki, macki i nogi ciemno-rdzawe. 



Żyje w kupkach gnoju pod zgniłemi roślinami lub zwiędłymi opadłymi liśćmi 

 oraz w grzybach drzewnych. 



Czarna Struga 15 Maja 1903. Wysiane z napływków po wylewie. 



Rodzaj Cryptopleurum M u 1 s a n t. 



Od rodzaju Cercyon różni się tern, że jest porośnięty włosami oraz poznaczo- 

 ny głębokiemi brózdkami i wypukłymi pasemkami na pokrywach. Ogólny zarys ciała 



Pam. Fizyogr. — T. XXII. — Krajowe owady wodne. 15 



