117 



dzyskrzydłowa (scutellum) jest spora, okrągława. Boki pokryw są na znacznej dłu- 

 gości prostolinijne i równoległe, potem pokrywy zaokrąglają się powoli ku dołowi 

 i na końcu rozchodzą, a każda z osobna jest ostro wydłużona, szew zaś jest głęboko 

 rozwarty. Linia zbrzeżna podgięć pokryw jest w pośrodku swej długości wgięta i sil- 

 nie ku górze wzniesiona tak, że na obwodzie widocznem jest znaczne łukowate wy- 

 krajanie, sam boczny kraniec pokryw jest ostry. 



Ostatni członek pięcioczłonkowych łapek jest dłuższy niż cztery poprzednie ra- 

 zem wzięte. 



Potamophilus acuminatus Fabr. Dł. c. 6,5—8,5 mm. Fig. 62. 



Do podanych powyżej cgch rodzajowych należy dodać, że przedkarcze nawet 

 w najszerszem miejscu, t. j. na linii kanciastego wyłamania na zewnątrz, jest węższe 

 niż pokrywy razem wzięte, że na jego powierzchni przebiegają trzy listewki, z któ- 

 rych środkowa jest od góry słabo linijnie wyniesiona, a na połowie długości przed- 

 karcza bardzo wązka, potem ku tyłowi mocno się rozszerza i przed samą nasadą są- 

 siaduje po obu stronach z wyraźnie wgniecionym, podługowatym dołkiem. Dwa bo- 

 czne wygórowania są mniej wyraźnie od środkowej listewki i nierównomiernie trochę 

 guzowato ale bardzo słabo wzniesione. Guzy barkowe od środkowej strony pokryw 

 wyraźnie poprzedzone płaskiem wgłębieniem. Otoczenie szwu poza tarczką jest głę- 

 boko na znacznej długości wgniecione, sama tarczka opatrzona jest w pośrodku- przez 

 całą swą długość podłużną, wyraźną, wązkolinijną listewką. Na pokrywach przebiega 

 wzdłuż dziesięć par prążek, wliczając w to i prążkę, ciągnącą się po obu stronach 

 szwu przez całą jego długość. Druga prążka z kolei, licząc od szwu, jest mocno skró- 

 cona i na jednej czwartej długości pokryw połączona z prążką koło szwu, wszystkie 

 inne pary prążek ciągną się nieprzerwanie z tern samem niemal natężeniem aż do 

 końca pokryw i są złożone z grubych, w pojedyńczy szereg ustawionych, wzdłuż bie- 

 gnących, prawie okrągłych nakłóć, które słabną cokolwiek ku zakończeniu pokryw. 

 Pasemka, zawarte między prążkami, są nieco wypukłe i na przemian co drugie co- 

 kolwiek wygórowane, linia szwu tak samo. 



Głowa i przedkarcze pokryte są gęsto drobnemi chropowato ustawionemi nakłó- 

 ciami. Na- pokrywach drobniejszych nakłóć wcale nie znać, natomiast cała tarcza po- 

 kryw ma wygląd matowy, jakby sukienny, toż samo stosuje się i do reszty powierz- 

 chni ciała z górnej strony; spód zaś ciała, zwłaszcza u świeżych okazów, ma płowy 

 lub też srebrno-białawy kutnerowały połysk. 



Barwa szarawo-czarna z odcieniami, które już poprzednio opisałem. Nogi rdza- 

 wo-brunatne z udami o głęboko zachodzącym czarniawym zacieku, wąsiki i macki tej- 

 że samej barwy, co i nogi. 



Dlatego tak obszernie opisałem rzeczonego owada, że naprzód jest on na pozór 

 bardzo podobny do każdego z rodzaju Dryops lub do Helichus substńatus, potem 

 zaś też cokolwiek do owadów, należących do rodzaju jak Dermestes lub nawet Ano- 

 bium tak, że początkujący, przytem nie dość uważny zbieracz, na zasadzie właśnie 

 tego pozornego podobieństwa łatwo go może pominąć. 



Żyje pod wodą dość głęboko przyczepiony do różnych przedmiotów; przekłada 

 wodę czystą, dlatego też przebywa przeważnie w rzekach. Ruchy posiada bardzo le- 

 niwe. Opuszcza wodę tylko wtedy, gdy jest zmuszony przefrunąć dla braku tejże 

 w podatniejszą miejscowość, wtedy można go wypadkowo znaleźć i na lądzie. 



Należy do owadów bardzo rzadkich, a najłatwiej znaleźć go można podczas sil- 

 nych wylewów i dżdżystej pory. 



