119 



ko od pierwszych oraz o wiele od tychże dłuższe czamo-brunatne włoski, których naj- 

 więcej mieści si*ę na głowie i przedkarczu. 



Barwa ciała: ołowiano-czarna, tylko zetknięcia stawów są trochę rdzawo-bruna- 

 tne, ale jest to tylko słaby naciek, same pazurki są rdzawe. 



Owad wyłącznie górski, żyje nad brzegami rzek i jezior pod kamieniami, przy- 

 twierdzony do ich spodu, a jakkolwiek kamienie te po wierzchu są często suche, sko- 

 ro woda opadnie, to jednak pod ich spodem zawsze jest nadbrzeżna woda, suchych 

 bowiem skrytek owad unika. 



Nowy Sącz 19 Lipca 1876 nad brzegiem Dunajca, Krynica 1 Sierpnia 1897, 

 brzeg Muszynki. ^ 



D. viennensis Heer. Dł. c. 4,2 — 5 mm. 



Łukowate ostre żeberka na przedkarczu szerzej ma rozstawione niż poprzedni. 

 Całe ciało słabiej porośnięte włoskami. Głowa i przedkarcze trochę drobniej i w tym- 

 że samym stosunku do siebie ponakłówane, jak u poprzedniego. Ośm par zwykłych 

 prążek na pokrywach są wprawdzie widoczne, lecz są one raczej wzdłuż całych po- 

 kryw biegnącemi płytkiemi zagłębieniami niż szeregiem nakłótemi prążkami, nakłócia 

 bowiem na ich dnie nie mają wcale regularnego porządku i ułożenia i są pomieszane 

 z całą ilością równie grubych nakłóć na tarczy pokryw, niezbyt gęsto zwartych, ale 

 raczej rozsypanych. Ogół nakłóć na pokrywach jest o wiele grubszy niż na głowie 

 i przedkarczu. Pasemka, zawarte między zaglębionemi prążkami są na całej swej dłu- 

 gości słabo wypukłe. 



Całe ciało czarne o podkładzie cokolwiek lśniącym, pokrywy pokryte kutnerowa- 

 tymi bardzo gęstymi krótszymi płowymi włoskami oraz włoskami ponad nie silnie 

 wystającymi dłuższymi, rzadszymi i ciemniejszymi. 



W górach pospolity, na równinach o wiele rzadszy. 



Praga, fort Śliwicki 13 Lipca 1895; Krynica na Powroźniku, brzeg Muszynki 21 

 Sierpnia 1908 spora ilość bo aż 50 okazów. 

 D. Ernesti Gorz. Dł. c. 4—5 mm. 



Ciało krótsze, zwięzłe, przysadkowate, silniej wypukłe; przedkarcze szczególniej 

 jest poduszkowato wypukłe z silnie zaokrąglonym spadkiem wybitniej skierowanym 

 ku swej nasadzie. Środkiem przedkarcza przebiega wzdłuż słabo kanciaste wygóro- 

 wane, z obu stron mocno skrócone. Głowa i przedkarcze gęściej i drobniej ponakłó- 

 wane niż cała tarcza pokryw, których nakłócia są przytem nierównego natężenia lecz 

 grubsze, pomieszane z trochę drobniejszemi; otoczenie tarczki (scutellum) jest jakby 

 wgłębione, a sama tarczka wgnieciona z wygórowanym środkiem wzdłuż. Od spo- 

 du tarczki ciągną się dwa krótkie, wybitnie podługowate dołki, których długość nie 

 przechodzi jednej piątej długości pokryw. 



Ośmiu zwykłych par prążek na pokrywach niema, widać natomiast rzadko roz- 

 stawione, trochę skośnie ku szwowi i dołowi skierowane ważkie wygórowania, poczy- 

 nające się najsilniej koło nasady pokryw, a otoczone z boków wyraźniejszemi zagłę- 

 bieniami. 



Barwa całego ciała czarna ze słabo oliwkowo-zielonym metalicznym przebłyskiem 

 na pokrywach. 



Owad cały jest porośnięty włoskami, ale rzadszymi jeszcze niż u poprzedniego' 

 gatunku; krótsze gęściejsze włoski są płowe, zaś inne, o wiele od pierwszych dłuż- 

 sze, są brunatne. 



Dość pospolity. Czarna Struga 1 Czerwca 1892. 



