123 



srebrno-szarawym połyskiem. Spód ciała i łapki ciemno-brunatne, łapki i wąsiki 

 rdzawe. 



Sam go dotychczas nie znalazłem. Notowania wykazują: Maks Siła Nowi- 

 cki „ Przyczynek do fauny Galicyi" 1872 Karpaty Zachodnie, Barania; p. Kocjan 

 Orawica 1877, okazy przesłane ś. p. Janowi Wańkowiczowi, który też znalazł 

 dwa inne koło Zakopanego. 



Rodzaj Limnius Muller. 



Trochę wydłużony, słabo wypukły, nawet pokrywy przeważnie na długość równo 

 spłaszczone, przedkarcze z botów z brzegiem zaokrąglonym; na całej długości jego 

 skraju znajduje się dość szerokie płaskie wgniecenie, a po obu stronach w znacznym 

 od tegoż odstępie więcej ku środkowi ostro żeberkowato wzniesiona nitkowata na ze- 

 wnątrz wygięta listewka, odgraniczona od wewnętrznej strony ostro wciętą rynienką, 

 która jest równie wązka, jak samo żeberko. Rozstawienie dolnych i górnych końców 

 żeberek równa się szerokości głowy. Na pokrywach przez całą ich długość przebiega 

 ośm par grubo nakłótych prążek, same nakłócia są trochę pomieszane i jakby po- 

 szarpane. Szóste międzyprążkowe pasemko, licząc od środka, jest na całej długości 

 opatrzone wąziutkiem linijnem żeberkiem, które przebiega wzdłuż od nasady aż do 

 końca pokryw z równem silnem natężeniem. 



Skoro owad został świeżo wyjęty z wody, to na rzeczonej listewce widoczne są 

 rudawe włoski, ale takowe prędko się zacierają w naczyniu, przeznaczonem do zbie- 

 rania owadów skutkiem ruchu innych owadów. 



L. tuberculatus Muller. Dł. c. 1,5 — 1,7 mm. Fig. 66. 



Do rodzajowych cech należy dodać, że przedkarcze ma powierzchnię dość zao- 

 krągloną i słabo wypukłą oraz jest o jedną trzecią szersze u swej podstawy niż w po- 

 środku. Dolne kanty przedkarcza są zakończone ostrym kolcem, który przywiera do 

 bocznego skraju nasady pokryw, nadto nakłócia na całem przedkarczu są gęste i bar- 

 dzo miałkie. Pokrywy są wydłużone i z wierzchu wyraźnie równo spłaszczone, poza 

 trzema czwartemi swej długości cokolwiek rozszerzone, spadki mają zaokrąglone, boki 

 pokryw niemal równoległe, szew na całej swej długości słabo daszkowato wzniesio- 

 ny. Na pokrywach raz kolo bark wszerz od środka poza nimi, potem ku końcowi 

 spadków i końcowi pokryw widoczne są na tejże samej wzdłuż biegnącej linii bardzo 

 słabe guzowate wyniosłości. Skraj brzegu pokryw na całej długości ich bocznego ob- 

 wodu jest ostro ku górze wywinięty i obwiedziony od strony wewnętrznej dość sze- 

 rokim rowkiem. 1 



Barwa całego ciała czarno-brunatno-rdzawa (mahoniowa), nogi i narządy dotyka- 

 nia ciemno-rdzawo-czerwonawe. 



W strumieniach górskich pod zanurzonymi kamieniami na ich spodzie. 



Krynica, Sołotwina 2 Sierpnia 1897 dziesięć okazów; w roku 1908 znalazłem 

 w tern samem miejscu tylko dwa okazy. 



L. troglodytes Gyllenhall. Dł. c. 1,3 mm. 



Różni się od poprzedniego naprzód tern, że jest od niego znacznie mniejszy. 

 Podstawa przedkarcza w stosunku do jego średnicy poprzecznej jest o połowę szer- 

 sza, cała postać jest więcej skrócona, pokrywy zaledwie spłaszczone. Nakłócia przed- 

 karcza rzadsze i widoczne zaledwie przez silną soczewkę, sam zaś przód jest od na- 

 kłóć zupełnie wolny i silnie połyskliwy; zresztą do poprzedniego bardzo podobny, 

 a barwą i jej rozłożeniem wcale się od niego nie różni. 



Rzadszy o wiele od L. tuberculatus. 



