124 



Krynica, Sołotwina 2 Sierpnia 1897 w tern samem miejscu, co poprzedni. 



Rodzaj Esolus M u 1 s a n t. 



Główną jego różnicą od poprzedniego jest to, że nie szósta lecz siódma para 

 pasemek na pokrywach, licząc od szwu, jest ostro wzniesiona na całej swej długości. 

 Boki przedkarcza przed zwykłą łukowatą wązką nitkowato wystającą listewką nie są 

 zaklęśnięte, ale uwypuklone, nadto rzeczone łukowate wąziutkie listewki są o wiele 

 węziej rozstawione poza nasadą głowy niż u podstawy przedkarcza, do której doty- 

 kają Samo przedkarcze jest więcej wypukłe z widocznym krótkim spadkiem na ca- 

 łej szerokości podstawy, pokrywy też są więcej wypukłe oraz w stosunku do przed- 

 karcza krótsze. 



E. pygmaeus Muller. Dł. c. 1,8—2 mm. 



Do rodzajowych cech należy dodać, że podłużna średnica przedkarcza równa 

 jest prawie średnicy poprzecznej, że linia górnego brzegu przedkarcza jest głęboko 

 wykrojona przed bocznym skrajem i uwydatnia przez to dwa spore silnie wystające 

 wyskoki, obejmujące głowę. Powierzchnia przedkarcza jest drobno i gęsto ponakłó- 

 wana, od góry między listewkami na sporej przestrzeni jest silnie połyskliwa, zaś ku 

 podstawie i bokom zupełnie matowa. Pokrywy skrzydłowe poza guzami bokowymi 

 mają skośnie ku szwu idące szerokie płytkie wgłębienie. Zwykłe ośm par prążek są 

 złożone z grubych głębokich nakłóć i ciągną się przez całą długość pokryw z rów- 

 nem niemal natężeniem. Pasemka międzyprążkowe są słabo wypukłe. Od połowy 

 długości pokryw na szerokości . dwóch środkowych prążek mieści się powierzchnia, ku 

 końcowi pokryw sięgająca, niemal zwierciadlanie połyskliwa. 



Barwa ciała brunatna, po wierzchu z bronzowym metalicznym dość silnym po- 

 łyskiem. 



Rzadki. Czarna Struga pod Radzyminem 1 Czerwca 1892 cztery okazy. Mam 

 też w zbiorze okazy, które dostałem w darze od ś. p. Fryderyka Osterloffa, 

 znalezione przed laty przez tegoż koło Grochowa. 



Dwóch gatunków, mianowicie: E. parallelopipedns i angustatiis, nie mogę opi- 

 sywać, gdyż ich dotychczas nigdy nie widziałem, wiem jednak, że należą do owadów 

 naszego obszaru. 



Rodzaj Latelmis R e i 1 1 e r. 



Od poprzedniego rodzaju różni się cokolwiek więcej wydłużonym zarysem ogól- 

 nym, nadto ośm par zwykłych prążek na pokrywach nie są wszystkie na ich tarczy 

 zupełnie jednakowo uwydatnione, nadto pokrywy w stosunku do przedkarcza są dłuż- 

 sze i ku tyłowi cokolwiek poza połową swej długości rozszerzone. 



L. Germarii Erich son. Dł. c. 2,8 — 3,2 mm. Fig. 67. 



Dwie nitkowate ostre listewki na przedkarczu są słabo łukowato na zewnątrz 

 wygięte, a od strony nasady głowy o wiele węziej rozstawione niż u podstawy przed- 

 karcza, którego cała tarcza jest drobno i niezbyt gęsto ponakłówana. Poza ostrym 

 bocznym rąbkiem tegoż widocznem jest wyraźnie dość szerokie wklęśnięcie, które się 

 ciągnie na całej długości tegoż rąbka i raptem silnie rozszerza ku podstawie przed- 

 karcza. Tarcza pokryw jest równie drobno ponakłówana, ale gęściej niż przedkarcze. 

 Ośm par zwykłych prążek wzdłuż pokryw posiadają jednakowe natężenie i są wyraź- 

 nie wgłębione, a pasemka, między prążkami zawarte, są nieco wypukłe; ósme pasem- 

 ko, licząc od szwu ku skrajowi pokryw, jest ostro wygórowane. Powierzchnia górna 

 ciała za wyjątkiem zupełnie matowej głowy jest dość połyskliwa. 



