125 



Barwa całego ciała przeważnie głęboko czarna, czasem tylko pokrywy posiadają 

 bardzo słaby jakby metaliczny przebłysk, który łatwiej się daje odczuć niż dostrzedz. 

 Wąsiki i macki są brunatne, łapki ciemno rdzawo-brunatne, ostatni ich największy 

 członek ku końcowi coraz jaśniejszy, a pazurki najjaśniej rdzawe. 



W górskich strumieniach pod kamieniami pospolity. 



Krynica 29 Lipca 1897, dwadzieścia dziewięć okazów. 



L. Volckmari Panzer. Dł. c. 2,8—3,2 mm. 



Różni się od poprzedniego nieco dluższemi pokrywami, których boki są niemal 

 równoległe. Ośm par zwykłych prążek na pokrywach są złożone z o wiele drobniej- 

 szych nakłóć, a pasemka miętfzyprążkowe są prawie do trzech czwartych długości 

 w liczbie sześciu zupełnie płaskie i ku końcowi słabo wypukłe; siódma para pasemek 

 silnie wypukło wygórowana, zaś zupełnie skrajne, nie wchodzące do ogólnej liczby, 

 trochę uwypuklone. 



Zresztą inne drobniejsze znamiona są takież same, jak u poprzedniego gatunku, 

 tylko czarna barwa pokryw ma zawsze oliwkowy słabo metaliczny połysk. 

 O wiele rzadszy od poprzedniego. Krynica 2 Sierpnia 1897. 

 L. opaca Muller. Dł. c. 2,5—2,6 mm. 



Od dwóch poprzednich znacznie mniejszy, najwybitniej za połową długości po- 

 kryw rozszerzony, rozszerzenie to jednak jest bardzo nieznaczne. Cała górna strona 

 ciała bardzo gęsto i chropowato ponakłówana, a widocznem to jest wyraźniej na tar- 

 czy pokryw. Ośm par zwykłych prążek na pokrywach są wybitnie ostro wgłębione 

 i na całej długości równomiernie grubo ponakłówane. Pasemka międzyprążkowe, po- 

 cząwszy od nasady pokryw aż ku trzem czwartym ich długości, są płaskie, potem ku 

 końcowi stopniowo słabo wypukłe, przyczem i same prążki ostrzej się zagłębiają. 



Powierzchnia całego ciała jedwabisto matowa. Barwa głowy, przedkarcza i spo- 

 du ciała czarno-brunatna, pokrywy brunatno-bronzowe ze słabym metalicznym lecz 

 najwyraźniejszym odbłyskiem. Nogi całe rdzawo-brunatne, wąsiki, macki i łapki, szcze- 

 gólniej ostatni ich członek, jaśniejsze, rdzawe. 



Rzadki. Krynica na Powroźniku pod kamieniami w Muszynce 21 Sierpnia 1908, 

 jeden okaz. 



Rodzaj Helmis L a t r e i 1 1 e. 



Różni się od poprzedniego tern, że dwie łukowate ostre wązkie 'listewki, biegną- 

 ce wzdłuż przedkarcza, są od dołu skrócone, nie dosięgając w znacznym odstępie na- 

 sady tegoż, a końce ich są ze sobą połączone wyprostowanem lub też wyłamanem 

 ku podstawie głęboko zachodzącem wygórowaniem, poza którem od dołu widocznem 

 jest bardzo silne nagłe zagłębienie. 



H. Latreillei Bedel. Dł. c. 2—2,4 mm. Fig. 68. 



Największy z pośród wszystkich gatunków, należących do pomienionego rodza- 

 ju. Czoło z dość wybitnem wygórowaniem, od nasady głowy aż do nasady wąsików 

 rozchodzą się łukowato na zewnątrz wygięte żeberkowate tępokańciaste wygórowania, 

 których jest dwa. Warga górna od czoła na całej jego szerokości oddzielona głęboką 

 rysą Łukowate ku górze rozchodzące się i coraz szerzej rozstawione ostre listewki 

 mają na zewnątrz wałkowate wygórowanie, dochodzące do połowy długości przedkar- 

 cza. Wygórowanie to ma silny raptowny spadek, przechodzący w dość szerokie za- 

 klęśnięcie, którem otoczone są dwie listewki od strony zewnętrznej, a samo zaklęśnię- 

 cie łączy się z silnym dołkiem, umieszczonym u podstawy przedkarcza. Przedkarcze 

 ku przodowi silnie zwężone z ostrym krańcem na całym bocznym obwodzie jego 



