126 



brzegów, który to obwód poza połową swej długości ku dołowi jest mocno łukowato 

 na zewnątrz wyłamany i w tern miejscu najszerszy, poczem się nieco zwęża ku na- 

 sadzie przedkarcza. Tarczka międzyskrzydłowa (scutellum) szeroka, trójkątna, u nasa- 

 dy wgłębiona. 



Ze zwykłych ośmiu par nakłótych prążek na całej długości pokryw pierwsza 

 i druga od strony szwu są najwyraźniej rozdzielone wązkiem pasemkiem, trzecia 

 i czwarta para są więcej ściśnięte, a piąta i szósta niemal ze sobą zlane; siódma 

 i ósma para połączone ze sobą w silne grubo chropowate zagłębienie, biegnące przez 

 całą długość pokryw. Wogóle granice wszystkich prążek oraz ich nakłóć są trochę 

 chropowate, jakby poszarpane. Pasemka, między prążkami zawarte, są wązkie i tak 

 samo, jak prążki, mają granice chropowate; druga, piąta i siódma ich para są ostro 

 żeberkowato wygórowane i trochę chropowato ponakłówane. Nakłócia na powierzchni 

 przedkarcza są bardzo gęste, drobne i o wyglądzie chropowatym, zaś na tarczy po- 

 kryw są drobniejsze, ale jeszcze bardziej chropowate. 



Głowa i przedkarcze są matowe, pokrywy o wyglądzie matowo-jedwabistym. 



Barwa głowy, przedkarcza i spodu ciała jest czarna, pokryw czarno-bronzowa ze 

 słabym srebrzysto-olowianym połyskiem. Nogi są brunatno-rdzawe z ciemniejszemi 

 kolanami i piszczelami prawie czarnemi. Łapki u nóg ciemno-rdzawe, ku końcowi 

 coraz jaśniejsze, wąsiki ciemno-rdzawe z ostatnim członkiem o wiele jaśniejszym. 



Owad żyjący wyłącznie w wodach wysokich gór, przeważnie w bystro płynących 

 strumieniach. W calem paśmie Karpat i w Tatrach dość częsty. 



Zakopane koło wodociągu papierni dwa mniejsze okazy 18 Sierpnia 1893. Wię- 

 ksze dwa, które mam w zbiorze, są darem p. Henryka Lgockiego, Tuchla 20 

 Lipca 1899. 



H. Maugei Bedel. Dł. c. 1,5—2,3 mm. 



Zazwyczaj od poprzedniego cokolwiek mniejszy, różni się też bardzo od tamte- 

 go, a mianowicie: pokrywy poza połową długości rozszerzone i w tern miejscu naj- 

 szersze. Rozstawione ostre nitkowate listewki na przedkarczu łączą się ze sobą u na- 

 sady tegoż nie za pośrednictwem dołka, ale wyraźnego guza, poprzedzonego wyraź- 

 nem ostro wszerz wgniecionem wgłębieniem. Poza tarczką międzyskrzydłową widocz- 

 nem jest nagłe poprzeczne wgłębienie, poprzedzone krótkiem, wyraźnem wygórowa- 

 niem. Ośm par zwykłych prążek na pokrywach, wyraźnie uwydatnionych, biegnie 

 przez całą długość tychże z jednakowem natężeniem. Cztery pierwsze ich pary, licząc 

 od szwu, nie są ścieśnione, zaś piąta i szósta para są nieco zwarte. Pasemka mię- 

 dzyprążkowe nie ścieśnione, a prążki wszystkie pojedynczo rozstawione. Druga para 

 pasemek jest tylko od strony nasady pokryw wygórowana, potem płaska. Wygórowa- 

 nie trzeciej pary pasemek łączy się z poprzecznem wygórowaniem, ciągnącem się 

 wszerz poza tarczką międzyskrzydłową, a para ta jest bardzo skrócona. Piąta i siód- 

 ma para pasemek na całej długości pokryw są żeberkowate. Powierzchnia przedkarcza 

 dość gęsto i drobno ponakłówana, nakłócia ku środkowi nieco rzadsze. Pokrywy 

 skrzydłowe dość gęsto na pasemkach poznaczone bardzo miałkiemi nakłóciami. 



Głowa matowa, przedkarcze dość, a pokrywy jeszcze silniej połyskliwe Odno- 

 śnie barwy, to tylko pokrywy są ciemno-bronzowe z wyraźnym metalicznym złotawo- 

 miedzianym połyskiem, reszta ciała wraz z nogami jest czarna, tylko wąsiki i łapki 

 rdzawo-brunatne, pazurki same jasno-rdzawe. 



Owad w górskich i podgórskich strumieniach bardzo pospolity. W Ojcowie 

 w Prądniku nieraz bardzo liczny. Krynica 2 Sierpnia 1897, Ojców 22 Czerwca 1902 



