172 



dowi; od tego punktu linia graniczna badanego terenu opuszcza się ku południowi 

 przez Mirów i dotyka lasów, położonych pod Kusiętami, z tak zw. Zieloną Górą, 

 pokrytą bardzo rozmaitym drzewostanem liściastym; Zielona góra jest punktem naj- 

 bardziej wysuniętym na wschód. Później granica biegnie w prostej linii ku południo- 

 wi aż do Poraja, od którego idzie na zachód przez Jastrząb, Kamienicę Polską, Wła- 

 sną i Klepaczkę, stanowiąc granicę południową. Granica zachodnia ciągnie się od Kle- 

 paczki do Blachowni, punktu w moich badaniach najdalej na zachód wysuniętego, Ka- 

 wodrzy i Grabówki, zamykając tym sposobem wydłużony prostokąt. 



Większe skupienia leśne leżą w obrębie badanego terenu na wschodzie, na prze- 

 strzeni między Częstochową, Kusiętami, Olsztynem i Porajem; przy "poszukiwaniach 

 jednak uwzględniłem tylko dość wązki pas blizko samej rzeki leżący, na południu od 

 K- Polskiej, zawarty między Jastrzębiem, Gęzynem, Siedlcem, Rudnikiem, Własną i K. 

 Polską. Tę część badałem najdokładniej ze wszystkich miejscowości Na zachodzie 

 leżą duże przestrzenie zalesione, w których jednak, ze względu na oddalenie, bada- 

 łem tylko część graniczącą z terenem wyżej określonym, pod Blachownią. Poza tern, 

 drobne laski, leżące pod samą Częstochową, niewielką tylko rolę odgrywają w sto- 

 sunkach faunistycznych. Lasy przeważnie składają się z drzewostanu iglastego; małe 

 tylko kępy zdarzają się tu o drzewostanie liściastym. 



Badania przeprowadzałem w latach 1906 — 12, jednak dość dorywczo, gdyż w tym 

 samym prawie okresie robiłem poszukiwania nad fauną motyli okolic Krakowa. Głów- 

 nymi ośrodkami badąń była Kamienica Polska, wraz z okolicznymi lasami, i Często- 

 chowa. W 1911 r. podałem w Entomologu Polskim (4.) przyczynek do fauny mo- 

 tylej okolic Częstochowy, z którego tylko część tam się ukazała. W przyczynku po- 

 wyższym przez pomyłkę jest podana Melitaea dictynna Eup., której nigdy w okoli- 

 cach Częstochowy nie łapałem. 



Nowych, dla fauny Królestwa Polskiego, z pośród Macrolepidoptera złapa- 

 łem 1 1 gatunków: Apatura iris L., Acronycta altu L., Hadena adusta E s p., Hypaena 

 palpalis Hb., Acidalia herbariata F., A. dilutaria H b., A. incanata L., A. umbelańa 

 Hb., Larentia albulata Schiff., Gnophos obscuraria Hb., Hepialus fusconebulosa 

 De Geer — i 14 aberacyi: Melitaea athalia Rott. ab. corythalia Hb., Argvnnis 

 pales Schiff., ab. arsilache Esp., Epinephele jurtina L., ab. pallens 9 Mi eg, Epi- 

 nephele jurtina L., ab. bioculata 9 Rbl., Chrysophanus phleas L., ab. caeruleopun- 

 ctata Stgr., Lycaena argiades Po 11., ab. coretas O., L. astrarche Bystr., gen. aest. 

 calida Bell., L icarus Rott., ab. coerulea 9 Fuchs., L. cyllarus Rott., ab. ande- 

 reggi Run 1., Acronicta aceńs L., ab. candeliseąua E s p., Bryophila ravula H b. v. 

 (et ab) ereptńcula Tr., Angerona prunaria L. ab. sordiata Fuessel, Boarmia cre- 

 puscularia H b., ab. defessaria F r r., Parasemia plantaginis L. v. et ab. o" hospita 

 Schiff. 



„M i c r o 1 e p i d o pt e r a" Królestwa Polskiego nie są zupełnie opracowane, 

 a w niniejszym przyczynku podaję ich tylko 78 gat. 



Formy nie podane dotąd z Królestwa oznaczyłem w spisie gwiazdką *). Do 

 oznaczania używałem dzieł Seitz'a, Verity'ego, Rebla, Spulera, Heineman- 

 n a i innych. 



Spis ułożony według katalogu Staudingera i Rebla. Trudniejsze oznacze- 

 nia sprawdził p. Dr. L. Sitowski, za co mu na tern miejscu składam serdeczne po- 

 dziękowanie. 



Pracę wykonałem w pracowni zakładu zoologicznego Wszechnicy Jagiellońskiej. 

 Za życzliwe zainteresowanie się moją robotą oraz za dostarczenie odpowiedniej lite- 

 ratury składam głębokie podziękowanie p. profesorowi dr. M. S i e d 1 e c k i e m u. / 



