226 



Ciało wrzecionowate zeszczupla się równomiernie ku ogonowi. Wysokość ciała 

 największa zawiera się w całkowitej długości 5.5 razy, szerokość ciała jest nieco niniej- 

 sza od wysokości (16.9% : 18.07.,)- Najmniejsza wysokość ciała, czyli wysokość trzo- 

 nu ogonowego wynosi nieco mniej niż L /ie część długości całkowitej ciała (15.8%)- Dłu- 

 gość trzonu ogonowego, czyli przestrzeń zaodbytowa zawiera się w długości ciała cał- 

 kowitej 6.7 razy i stanowi 14.9% tej długości. Linia naboczna przebiega w przedniej 

 części ciała powyżej połowy jego wysokości, w tylniej części, prawie pośrodku i sięga 

 po koniec ogona. Otworków w linii nabocznej przeliczyć niepodobna z powodu po- 

 fałdowania skóry. Na skórze wzdłuż linii nabocznej, nad i pod nią. występują zia- 

 renka kostne, lecz nie są tak gęsto ustawione, jak na skórze głowy; ilość tych zia- 

 renek, o ile się dają policzyć, wynosi wpoprzecz ciała do 14, wzdłuż ciała około 50. 

 Na powierzchni brzusznej i ku końcowi ogona "brak ziarenek kostnych zupełnie. 



Pierwsza płetwa grzbietowa poczyna się nieco przed % długości całkowitej ciała. 

 Sama długość płetwy stanowi % całkowitej długości ciała i y a długości drugiej płe- 

 twy grzbietowej. Przestrzeń przedgrzbietowa jest prawie 3 raz) dłuższa od przestrze- 

 ni zagrzbietowej. Wysokość płetwy niewiele co mniejsza od połowy jej długości. Ilość 

 promieni wynosi 7, rzadko 8. Płetwy grzbietowe łączą się ze sobą bardzo nizką błon- 

 ką, tak iż raczej powiedzieć można, że przytykają tylko do siebie. Długość drugiej 

 płetwy grzbietowej stanowi nieco mniej niż '/3 część całkowitej długości ciała, zaś wy- 

 sokość zaledwie % część długości samej płetwy; ostatni promień jest szczepny aż do 

 podstawy; odłożony na. tył nie sięga do podstawy pierwszego promienia płetwy ogo- 

 nowej; pozostaje przestrzeń, wynosząca około 4 mm. Ilość promieni zwykle 17, raz 

 jeden 16. 



Płetwa odbytowa jest krótsza od grzbietowej 2-ej; początek jej przypada nieco 

 przed '/a całkowitej długości ciała (45.6%)- Długość płetwy wynosi nieco więcej niż 

 % część tejże długości ciała (25.9%) i stanowi 86% przestrzeni przedgrzbietowej. 

 Promieni w płetwie podogonowej bywa stale 13, ostatni promień szczepny aż do pod- 

 stawy. Płetwy brzuszne są krótkie, 16.4"/,, całkowitej długości ciała; końcami nie się- 

 gają do samego środka brodawki odbytowej, lecz tylko ku jej podstawie; pierwszy 

 i czwarty promień miękki są prawie równej długości, albo pierwszy promień jest dłuż- 

 szy. Są one nie o wiele krótsze od dwóch promieni środkowych; różnica w długości 

 wynosi zaledwie P/2 mm - do 2 mm. U jednego z czterech okazów dwa promie- 

 nie środkowe płetw brzusznych są szczepne; jest to rzadkość niezmiernie interesu- 

 jąca, dotąd u głowaczy wyjątkowa; u jednego znów okazu czwartego promienia brak 

 w płetwach brzusznych. Płetwy piersiowe nie są długie; ich długość stanowi 20,8"/,, 

 całkowitej długości ciała; promieni było u trzech okazów po 14, u jednego 15, u te- 

 go ostatniego trzy promienie, mianowicie 4-ty, 5-ty i 6-ty, licząc od strony wewnętrz- 

 nej, czyli górnej, były szczepne, u innych wszystkie promienie pojedyńcze nieszczep- 

 ne. Płetwa ogonowa krótsza od brzusznych, długość jej wynosi 15,9% całkowitej dłu- 

 gości ciała; promienie jej środkowe są czteroszczepne. boczne — dwuszczepne, a skraj- 

 ne pojedyńcze; ilość promieni wynosi 14. 



Barwa ciała u okazów konserwowanych w spirytusie jest brunatna, ciemno czar- 

 niawe duże plamy wytwarzają pręgi poprzeczne o nieprawidłowych konturach, nie- 

 sięgających wdół do powierzchni brzucha. Takich szeregów plam bywa 5—6, jeden 

 u podstawy płetwy ogonowej, dwa u płetwy grzbietowej drugiej, dwa mniejsze u płe- 

 twy grzbietowej pierwszej i jeden na początku tułowia. Płetwy: grzbietowe, piersiowe 

 i ogonowa są znaczone szeregami plamek czarniawych; takich szeregów plamek bywa 

 na płetwie grzbietowej pierwszej 3—4. na płetwie grzbietowej drugiej 5—6, na płe- 



