242 



Cottus poecilopus Heck. 





a 





b 



c 



(1 



e 



a- 



-e 



Nomen fiu ni mis ac patria 



Scautlinavla ' 



On ega 



Dunajec 



Uh' 







Amur 





Numerus exempl. 



12 t 



1 



1 



1 



1 

















Lónglfcuflo totalis ..... 



mm. % 

 75,5 100 



mm 

 71 



To 



100 



mm. % 

 74 100 



" • fltsłofi 



mm. % 

 73 100 



mm. % 

 73 Kin 



nim. 

 74 



% 

 100 



„ capitis lateralis. . 



— 26,0 



— . 



25,3 



— 23,6 



— 24,6 



26,0 



— 



25,1 



Latjtudo capitis 



— 19,5 



— 



22,5 



- 20,2 



20,5 



19,8 



— 



20,5 



Diamęter octili 



^ 5,9 





6,3 



- 5,4 



- 6,0 



5,4 



— 



5,8 



Spatium interoculare . . . . 



— 



— 





- 3,3 



— — 



— 4,5 



— 



3,9 



„ praedorsale .... 



- 27,7 



— 



30,5 



- 27,7 



- 27,8 



— 28,7 





28,4 



,, posklor.salc .... 



- 5,1 



— 



3,6 



10.1 



- 5,1 



9,5 



— 



6,6 



„ praeanalc 



— 45,7 



— 



46,5 



— 45,9 



43,8 



45,6 





45,5 



postanale . .... 



- 8,5 



— 



10,4 



— 16,8 



12,3 



13,6* 



— 



12,3 



Longitudo pinnae dorsalis 1 . 



17,7 



— 



19,8 



— 14,1 



19,7 



17,S 



— 



17,8 



n ■ 



— 31,8 



— 



31,0 



- 29,7 



31,5 



28,7 



— 



30,5 



„ „ analis . . 



— 25,3 





22,5 



— 23,6 



— 26,3 



— 24,6 





24,4 



, „ ventralis . 



— 20,1 





20,4 



co" 



19,2 



21,2 





19,8 



„ „ pectoralis . 



— 22,1 





25,3 



23,6 



— 24,6 



•> 





23,9 



Minima altitudo corporis . . 



— 5,2 





5,2 



- 8,7 



6,8 







5,8 



Numeru.- radior. p. dorsalis I 



7—9 





9 



7 



9 



8 



7- 



-9 



w r> » » 



16—19 





18 



17 



19 



17 



16 



-19 



„ „ „ analis. . 



13-15 





13 



13 



14 



13 



13 



-15 



Na wyżej załączonych dwóch tablicach podaję: a) obliczone średnie dla 23 okazów, 

 pochodzących z 9 różnych miejscowości; b) średnie dla okazów niedorosłych, po- 

 chodzących z 5 miejscowości. Porównanie tych dwóch tablic daje możność ocenienia 

 różnic w stosunkach wzajemnych części ciała u dorosłych i młodocianych okazów. 

 Obie tablice przedstawiają zarazem cały materyał, jaki posiadamy dotąd w zakresie 

 form głowaczy pręgonogich. 



Oddaję to zapoczątkowanie badań analitycznych do uzupełnienia i sprawdzenia 

 przyszłym naszym badaczom fauny ryb krajowych. 



17/IV 1914. 



