252 



Uwagi do spisu systematycznego. 



Moina micrura Kurz.? 

 fig. 1 i 2. 



W zatokach torfowych jeziora znalazłem kilkanaście okazów formy, w ogólnych 

 zarysach odpowiadającej oryginalnemu opisowi Kurza, różniącej się jednak od niego 

 uzbrojeniem szponów zaodwłoka. Jak wywnioskować mogłem z odnośnej literatury, 

 autorowie mieli do czynienia z dwoma odmiennemi formami, podawanemi pod jedną 

 nazwą. H e 1 1 i c h pod nazwą Moina micrura Kurz. podaje dość szczegółowy opis 

 formy, znalezionej przez się w zatoce Elby, koło Podebradu, w Czechach. Dyagno- 

 za formy tej różni się od opisu Kurza tern, że szpony na zaodwloku zaopatrzone są 

 sześcioma długimi ząbkami, podczas gdy forma Kurza posiada szpony zupełnie na- 

 gie. M a t i 1 e opisuje z okolic Moskwy formę identyczną z opisem Kurza i uwa- 

 ża opis Hel lich a za błędny, jak również i opis w późniejszej pracy Eylmanna. 

 Od czasu ukazania się pracy M a t i 1 e — Moina micrura Kurz znaleziona była 

 kilkakrotnie, a parę razy i na naszych ziemiach. Autorowie naszych prac, notując 

 występowanie gatunku - Moina micrura Kurz, nie zaznaczają jednak z jaką formą 

 mieli do czynienia. K e i 1 h a c k, w określaczu wioślarek w „Siisswasserfauna Deutsch- 

 lands" B r a u e r a zaznacza, że chociaż gatunek ten nie został jeszcze znaleziony 

 w Niemczech, to jednak znalezionym być może i podaje opis według H e 1 1 i c h a. 

 Okazy przezemnie znalezione odpowiadają również w ogólnych zarysach opisowi 

 H e 1 1 i c h a. Szpony zaodwłoka zaopatrzone są ząbkami u nasady. Ząbki te nie są 

 jednak tak wielkie, jak je rysuje H e 1 1 i c h i, ze względu na małe wymiary całego 

 zaodwłoka, odróżnione być mogą od pokrywających szpony delikatnych włosków tylko 

 przy pomocy immersyi. Z tych więc względów, trudno jest obecnie, bez większego 

 materyału porównawczego, zdecydować, czy mamy tu do czynienia z dwiema różnemi 

 formami? — czy też uzbrojenie szponów nie zostało zauważone przez Kurza i Ma- 

 tile? Ze względu na nieścisłość rysunków w pracach dotychczasowych podaję tu 

 rysunek całego zwierzęcia i jego zaodwłoka. 



Bosmina coregoni var. microps f. rotunda P. E. M. 



Forma rzadka, znaleziona w kilku okazach podczas połowu w zaroślach, w rowie 

 północnym wraz z Bosmina coregoni var. humilis L i 1 1 j. Obie formy należą do plank- 

 tonu i prawdopodobnie tylko wypadkowo, przez prąd, zaniesione zostały w zarośla. 



Bunops serricauda (Daday). Rys. 3. Gatunek ten wogóle bardzo rzadki; zna- 

 leziony został przezemnie w jednym okazie w zaroślach zamulnicy i grzybieni, koło 

 rowu północnego. Okaz ten różni się od znalezionych w Niemczech zazębieniem ca- 

 łego górnego i tylniego brzegu skorupki, zgadzając się najzupełniej z opisem Lillje- 

 borga. Bunops serricauda (D a d a y) znaleziony już był na ziemiach Polskich w sta- 

 wie w Szwajkowcach przez W i e r z e j s k i e g o, który podaje jego szczegółowy opis 

 pod nazwą Macrotrix serricauda Daday?. Rysunek i opis Wierze jskiego od- 

 powiada najzupełniej formom niemieckim. „Na tylnim brzegu grzebienia grzbietnego 

 znajduje się 16 karbków, ku przodowi stopniowo malejących". Na moim okazie karb- 



