255 



mięszanych, lecz łatwo dających się wykryć przy szczegółowem rozpatrywaniu budo- 

 wy anatomicznej zwierząt w skład ich wchodzących; ma to miejsce szczególniej przy 

 zestawianiu organizmów planktonowych z litoralnymi. Dzięki takiej analizie, prowa- 

 dzonej od dłuższego czasu przez różnych uczonych, organizmy jeziorowe, w danym 

 wypadku wioślarki, zestawić można w cały szereg grup, różniących się między sobą 

 sposobem życia i związaną z nim budową. 



Wioślarki planktonowe uporządkować można w dwie grupy. Do pierwszej na- 

 leżeć będą formy eulimnetyczne, do drugiej tycholimnetyczne. Wioślarki, 

 należące do pierwszej grupy, są to organizmy swobodnie unoszące się w wodzie 

 i zrzadka tylko zanoszone priez fale w zarośla przybrzeżne. Należą tu: Bosmina co- 

 regoni Baird ze wszystkiemi swemi odmianami; Daphne longispina var. hyalina 

 Leyd. z formami swojemi; Daphne longispina var. cucallata Sars i var. cristata 

 Sars również z wszystkiemi swojemi formami; Bythotrephes lon^imanus Leyd., 

 a w niektórych jeziorach i Leptodora Kindtii Focke. 



Do drugiej grupy, to jest do organizmów tycholimnetycznych, zaliczane bywają 

 te wioślarki, które znajdują się w planktonie albo wypadkowo, albo żyją i w plankto- 

 nie i w pasie przybrzeżnym. Wymienię tu tylko kilka form najważniejszych jak: Dia- 

 phanosoma brachyurum Liev., Ceriodaphnia pulchella Sars., Acroperus harpae 

 Baird, i Chydorus sphaericus (O. F. M.). 



Wioślarki litoralne również uszeregować można w kilka grup etologicznych. Sam 

 system, wogóle, jest względny i zależny w każdym poszczególnym wypadku od cha- 

 rakteru zbiornika, skutkiem czego różni badacze zaliczają jedne i te same organizmy 

 do różnych grup etologicznych.' Tak np. Apstein zalicza Diaphanosoma brachyurum 

 Liev. do form eulimnetycznych, podczas gdy inni autorowie znajdowali ten gatunek 

 i w planktonie i w pasie przybrzeżnym. 



Praca moja obejmuje tylko wioślarki, spotkane w pasie przybrzeżnym; lecz i mię- 

 dzy niemi wyodrębnić można parę grup etologicznych. Z form eulimnetycznych zna- 

 lezione zostały: 



Daphne longispina var. cucullata f. kahlbergensis Sch. 

 „ - »■*'/• berolinensis Sch ód 1. 



Bosmina coregoni var. humilis Lilljeb. 



„ „ microps f. rotunda (P. E. M.). 



Leptodora Kindtii Focke. 



Wszystkie te gatunki znalezione zostały w bardzo niewielu okazach, prawdopo- 

 doDnie zaniesione przez fale. Z grupy drugiej, w zaroślach przybrzeżnych, znale- 

 zione zostały: 



Diaphanosoma , brachyurum var. leuchtenbergianum F i s c h. 

 Ceriodaphnia pulchella Sars. 

 Bosmina longirostris var. cornuta Jur. 



„ „ curvirostris Fi sch. 



„ „ „ pellucida Sting. 



Formy te licznie spotykają się w pasie nadbrzeżnym. 



Formy, należące do właściwej fauny przybrzeżnej, można jeszcze zestawić w dwie 

 grupy. Do jednej z nich zaliczyć możemy formy, żyjące jedynie w zaroślach przy- 

 brzeżnych, ale posiadające możność pływania, charakteryzujące się znacznie słabiej 

 rozwiniętemi antennami drugiej pary, niż u form tycholimnetycznych, i silnie rozwi- 

 niętym zaodwłokiem, służyć mogącym jako organ ruchowy. Do grupy tej należy więk- 

 szość przedstawicieli fauny przybrzeżnej. 



