258 



położone. Jest to zbiornik wązki a długi, łukowato ku wschodowi wygięty, w połu- 

 dniowym swym końcu kolisto rozszerzony. Rozszerzenie to, zwane Głęboczkiem, o śre- 

 dnicy około 325 metrów, połączone jest płytkim kanałem z północną wydłużoną czę- 

 ścią jeziora. Długość jeziora wynosi 1660 m. Jezioro Chodeckie i Kromszewickie 

 tworzyły niegdyś jeden zbiornik o znaczniejszych rozmiarach, skutkiem jednak procesu 

 zamulania przez spływającą z wału brzeżnego wodę, oraz zarastania przez rośliny 

 wodne, nastąpiło przewężenie i obecnie jezioro Kromszewickie połączone jest z je- 

 ziorem Chodeckiem tylko wązkiem korytem Chodczanki, przerzynającej się przez 

 rozległe błota, wypełniające w tern miejscu całą szerokość rowu jeziornego. 



Z północnego końca jeziora Chodeckiego wypływa ta sama Chodczanka, łączy po- 

 zostałe jeziora należące do grupy Chodeckiej i wpada do Zgłowiączki. Przeciętna głę- 

 bokość jeziora Chodeckiego jest 10—12 metrów, największa zaś głębokość w części 

 jeziora zwanej Głęboczkiem, dochodzi do 2072 m • Brzeg jeziora w jego końcu po- 

 łudniowo-zachodnim jest dość wysoki i stromy, pokryty zrzadka drzewami liściastemi. 

 Dalej, ku północy, wysoki brzeg jeziora przerwany jest wysoką wyrwą; spływające 

 z niej na wiosnę i w porze ulew potoki zamuliły w tern miejscu jezioro, wskutek 

 czego utworzyło się obszerne, trudne do przebycia błoto, wrzynające się półwyspem 

 w jezioro. Zarastanie dokoła półwyspu idzie w bardzo szybkiem tempie. Za wyrwą 

 brzeg jeziora staje się znów wysoki, piaszczysty, pokryty zagajnikiem sosnowym. Cały 

 północny koniec jeziora jest błotnisty, porosły olchą. W błota te wrzyna się wązkiem 

 pasmem wypływająca z jeziora Chodczanka, zasilana już poza obrębem jeziora bardzo 

 silnem źródłem. Brzeg wschodni jest w swej północnej części piaskowy, pokryty sztu- 

 cznym parkiem, poza obrębem którego brzeg utworzony jest przez szeroką mieliznę 

 piaskową, po której spływa źródło. Dalej, w kierunku ku południowi, brzeg staje się 

 znów wysoki, a w końcu południowym, w obrębie t. zw. Głęboczka jest dość nizki, 

 pokryty gajem olszowym i brzeziną. 



Rozmieszczenie i skład facyi roślinnych uwzględnione będą przy rozpatrywaniu 

 fauny poszczególnych terenów. Jak już wyżej zaznaczyłem, za podstawę analizy roz- 

 mieszczenia wioślarek wziąłem tereny naturalne, możliwie ścisłe określone pod wzglę- 

 dem roślinności i podłoża. 



Teren I — rów południowy. 



Rowem południowym zwać będziemy rozszerzone koryto Chodczanki, w miejscu 

 gdzie wpada ona do jeziora Chodeckiego. Przeciętna szerokość rowu wynosi około 

 trzech metrów. Jest on otoczony błotami, porosłemi olszyną i całkowicie prawie za- 

 rośnięty roślinami wodnemi i błotnemi. Zarastanie idzie w niezmiernie szybkiem tem- 

 pie. Gdy w roku 1911 można było jeszcze z łatwością przejechać z jeziora Chodec- 

 kiego na Kromszewickie dużą łódką spacerową, w rok później z trudnością udawało 

 się przepchnąć małą łódkę, a o wiosłowaniu i mowy być nie mogło. Głębokość wo- 

 dy w rowie nie przenosi 1£ metra. Dno pokryte jest grubą warstwą drobnego, spoi- 

 stego mułu. Prąd wody płynącej z południa na północ jest niezmiernie słaby. Cała 

 prawie powierzchnia tego rowu pokryta jest osoką aloesową (Stratiotes aloides 

 L.), żabiściekiem (Hydrocharis morsus ranae L.) i rzęsami (Lemna minor L. po- 

 lyrhiza L., L. trisulca L.). Wzdłuż brzegów ciągną się zwarte zarośla trzcin, za któ- 

 relnl zaczynają się już błota, porośnięte krzakami olchy. Dno rowu porośnięte jest 

 zamulnicą (Elodea canadensis Rich.). Wpadając do jeziora Chodeckiego rów roz- 

 szerza się znacznie. Brzegi jego porośnięte są tu trzciną, środek zaś grzybieniami 



