3 



ju natomiast zebrali 90 gatunków przedewszystkiem M. Raciborski i ś. p. J. Kru- 

 pa w okolicach Krakowa, Puszczy niepołomickiej, Tatrach i t. d. 



Wśród galicyjskich śluzowców prócz gatunków pospolitych jest cały szereg ga- 

 tunków (ew. rodzajów) nowych, opisanych przez M. Raciborskiego poraź pierw- 

 szy z Galicyi, lub tylko stąd znanych, a mianowicie: Badhamia ovispora Rac, Phy- 

 sarutn imitans Rac, Lamproderma Staszycii Rac, Lamproderma tatricum Rac, 

 Raciborskia elegans (Rac), Beri., Arcyria cornuvioides Rac, A. similis Rac. 

 A. inermis Rac, A. irregularis Rac, A. decipiens, Rac, Lachnobolas Rostafinskii 

 Rac, Perichaena Krupii Rac 



Grzyby. 



Nie wszystkie grupy grzybów Galicyi i Bukowiny są równomiernie opracowane, 

 opracowanie jednych nie ustępuje prawie zupełnie analogicznym badaniom w ościennych 

 krajach, inne natomiast są opracowane niedokładnie, zaledwie zaczęte lub zupełnie 

 nieporuszone. Ogółem zebrano w Galicyi i na Bukowinie 1795 gatunków, co w po- 

 równaniu z ilością gatunków, podanych z krajów sąsiednich, jest rzeczywiście bardzo 

 niewiele. 



Mianowicie: na blizko 160 gatunków środk. europ. Chytridineae z Galicyi zna- 

 nych jest tylko 12. Również nie jest wyczerpującym spis wrośli Peronospońneae, 

 obejmuje on 46 gatunków galie na blizko 70 środk. europ. Prócz tubylczych gatun- 

 ków wrośli występują u nas także gatunki obcego pochodzenia, zawleczone z wpro- 

 wadzeniem uprawy ich żywicieli. Z Ameryki razem z ziemniakiem otrzymaliśmy za- 

 razę ziemniaczaną Phytophtora infestans de Bary, z amerykańskiemi winoroślami 

 przybyła Plasmopara viticola Beri., znaleziono też u nas Peronospora cubensis B., 

 pasożyta ogórków w Afryce, Ameryce i Europie. Zaledwie rozpoczętem jest badanie 

 pleśniaków (Mucorinae), z Galicyi podano 22 gatunki. 



Wśród nich są także gatunki nowe znane tylko z Galicyi, mianowicie: Zygorhyn- 

 chus Vuilleminii N m k i z swoją bezpłciową mutacyą Zygorhynchus Vuilleminii v. aga- 

 mus Nmki i Mucor microsporus Nmki, wszystkie z Czarnohory; niektóre pleśniaki 

 mało znane," opisane z odległych stanowisk i nielicznych miejscowości, odnaleziono 

 także w Galicyi. Galicyjskie stanowiska tych pleśniaków są przyczynkiem do kwestyi 

 ich kosmopolityzmu, np. Mucor hiemalis W e h m., znany z Szwajcaryi, Hannoweru 

 i Skandynawii, i Mucor sphaerosporus Hag, znany z Norwegii, odnalazłem w Gali- 

 cyi- Zygorhynchus Moellerii Vuill., znany z Norwegii i środk. Niemiec, który wyosob- 

 niłem z gleby na Białorusią, wyhodował w Galicyi M. Raciborski. 



Prawie nietknięte są Saprolegniaceae i Entomophtorinae galicyjskie (znanych 9 

 gatunków na blizko 100 europejskich), są jednak wśród nich gatunki nowe, mianowi- 

 cie: Achlya Nowickii Rac, Pythium dictyosporum Rac, Pythium Haplomitrii Lii. 

 i Empusa (Entomophtora) Gastropachae Rac. 



Podobnie bardzo wiele do życzenia pozostawia spis workowców niższych, z Ga- 

 licyi bowiem znane są tylko 4 gatunki; nielepiej też jest z opracowaniem grzybów, 

 wywołujących czarcie miotły i torbiele (16 gatunków z rodz. Taphrina). Ciekawym ze 

 ze względu na swe rozsiedlenie geograficzne jest Taphrina carnea Joh. na Betula hu- 

 milis, żywicielu, będącym u nas pozostałością polodowcową. 



Spis trufli krajowych łącznie z innymi grzybami znanymi, jako fungi hypogaei, 

 obejmuje tylko 5 gatunków, jest więc nadzwyczaj ubogim. 



3 ) A. Kas tory: Materyały do mykologii Białej Rusi. Spraw. Kom. fiz. Ak. Um. 1912. 



