5 



Rdze należą do najlepiej opracowanej grupy grzybów galicyjskich, spis ich obej- 

 muje 275 gatunków na podstawie literatury i wykonanej przezemnie w r. 1911 rewizji 

 materyału zielnikowego Akademii Umiejętności. 



Prócz licznych gatunków, znanych z innych krajów, znaleziono u nas nowe ga- 

 tunki rdzy, lub wyróżniono nieodróżniane dotychczas, mianowicie: Uromyces carpati- 

 cus Nmki, pasożytujący na Geranium phaeum, Coleosporium Doronici (Chmiel.) 

 N m k i na Doronicum austriacum i Aecidium Aposoeridis Nmki na Aposoeris foetida. 

 Zebrano także kilka gatunków o ciekawem rozsiedleniu geograficznem, jak np. Puc- 

 cinia Waldsteiniae Curt. na Waldsteinia geoides, znaną z nad Amuru na Waldstei- 

 nia sibirica i W. tńfolia, a z Ameryki północnej na Waldsteinia fragarioides, znalazł 

 w powiecie buczackim J. Krupa (niestety materyał zielnikowy zaginął). Puccinia 

 Arnicae scorpioidis Magn. na Aronicum Clusii, znaną z Szwecyi i Pirenejów, i 

 Puccinia Doronici N i e s 1. na Doronicum austriacum, znaną z Alp austryackich, odna- 

 lazł na Czarnohorze Z. Chmielewski. 



Znaleziono też szereg gatunków rzadziej występujących, jak Puccinia Junci Str., 

 (znany tylko z Skandynawii i nad morza Niemieckiego i Bałtyku) w postaci aecidial- 

 nej na Cichorium Intybus (zebrał A. Wróblewski), Puccinia Sweertiae O p i z. na 

 Sweertia perennis (zebrał K- Rouppert), Phragmidium albidum Kiihn. na Rubus 

 fruticosus (zebrał B. Namysłowski), Triphragmium echinatum Lev. na Meum mu- 

 tellina (zebr. J. Krupa), Hyalopsora Polypodii Dryopteridis Magn. na Polypodium 

 Dryopteris (zebrał J. Krupa), U redo Goodyerae Transchel na Goodyera repens 

 (zebrał J. Krupa na szereg lat przed opisaniem tego gatunku przez W. Transchla); 

 Pucciniastrum Galii Link. na Galium Aparine (zebrał J. Krupa), i wiele innych, 

 znanych z nielicznych stanowisk, odnaleziono w Galicyi. 



Wśród rdzy krajowych prócz gatunków tubylczych są także gatunki obcego po- 

 chodzenia, wprowadzone razem z uprawą pewnych roślin i obecnie dość pospolite. 

 Z Ameryki pochodzi rdza na słoneczniku Puccinia Helianthi Schw., Uromyces Pha- 

 seoli Pers. na fasoli, Puccinia malvacearum Mont. na malwach i Puccinia Maydis 

 Ber. na kukurydzy; z nad brzegów Śródziemnego morza i z Azyi zachodniej dosta- 

 liśmy razem z burakiem Uromyces betae Pers., na esparcecie zaś Uromyces Onobry- 

 chidis D e s m. Rdze obcego pochodzenia początkowo bardzo rzadkie rozszerzają się 

 równomiernie z rozpowszechnieniem uprawy odpowiednich roślin. 



Znane są też wypadki przeniesienia się rdzy krajowej na rośliny obce do nas 

 sprowadzone, np. rdza europejska Cronartium ribicolum D i e t r. przeniosła się na 

 północn. ameryk. Pinus Strobus i połudn. ameryk. Ribes integrifolium i jego mie- 

 szańce. 



Rdzą południową, wyjątkowo u nas występującą, zawleczoną razem z żywicielem, 

 jest Gymnosporangium Sabinae Wint. na Juniperus Sabina. 



Rozsiedlenie geograficzne rdzy jako grupy wyłącznie pasożytnej zależy od roz- 

 siedlenia geograficznego ich żywicieli; odpowiednio do rozmieszczenia żywicieli można 

 wyróżnić wśród nich szereg gatunków górskich, znanych z łańcucha Karpackiego, 

 Tatr i Czarnohory. Są to: 



1. Uromyces Cacaliae Ung. na Adenostyles albifrons (Tatry). 



2. Uromyces apiosporus Hazsl. na Primula minima (Tatry, Czarnohora). 



3. Uromyces Alchemillae alpinae F i s c h. na Alchemilla alpina (Czarnohora). 



4. Schroeteriaster alpinus Magn. na Rumex alpinus (Czarnohora). 



5. Puccinia firma Diet. na Bellidiastrum Michelii (Tatry). 



6. Puccinia conglomerata Str. na Homogyne alpina (Tatry, Czarnohora, Karpaty). 



