6 



7. Puccinia Mulgedii S y d o w. na Mulgedium alpinum (Czarnohora). 



8. Puccinia Prenanthis Pers. na Prenanthes purpurea (Podkarpacie). 



9. Puccinia Soldanellae D C. na Soldanella alpina (Tatry, Czarnohora). 



10. Puccinia Poły goni vivipari Karst. na Polygonum viviparum (Tatry). 



11. Puccinia Doronici Niesl. na Doronicum austriacum (Czarnohora). 



12. Puccinia Mougeotii Lag. na Thesium alpinum (Karpaty). 



13. Phragmidium Rosae alpinae D C. na Rosa alpina (Czarnohora, Tatry, Karpaty). 



14. Coleosporium Cacaliae Wagn. na Adenoslyles albifrons (Tatry). 



15. Coleosporium subalpinum Wagn. na Senecio subalpinus (Tatry). 



16. Chrysomyxa Rhododendri D C. na Rhododendron myrtifolium (Czarnohora). 



17. Chrysomyxa Empetri Pers. na Empetrum nigrum (Tatry, Czarnohora). 



18. Triphragmium echinatum Lev. na Meum mutellina (Czarnohora). 



19. Pucciniastrum Goppertianum Kuhn. na Vaccinium Vitis Idaea (Tatry, Czar- 

 nohora, Karpaty). 



20. Coleosporium Doronici (Chmiel.) N m k i na Doronicum austriacum (Czar- 

 nohora). 



Gatunkiem południowo-wschodnim jest Puccinia Phlomidis Th urn. na Phlomis 

 tuberosa, znana z Rosyi europ., Turkestanu, Syberyi i — Sycylii. 



Z grupy Auricularineae, Tremellineae i Dacryomycetineae zebrano dotychczas 

 35 gatunków, — spis ten nie jest wyczerpującym, ponieważ brak szeregu gatunków, 

 znanych z ościennych krajów. Ze względu na ciekawe rozsiedlenie geograficzne za- 

 sługuje na wzmiankę Exobasidium Rhododendri Cram., pospolity na różanecznikach 

 (Rhododendron myrtifolium) na Czarnohorze, a znany z krajów alpejskich, oraz Exoba- 

 sidium dubium Rac. i E. discoideum Eli. na Azalea pontica, roślinie, mającej u nas 

 swe ostatnie zachodnie reliktowe stanowiska. l ) 



Z galicyjskich Hymenomycetes wymieniono w spisach 600 gatunków mniej lub 

 więcej pospolitych; niestety stosunkowo najmniej w porównaniu z innemi grupami 

 jest dowodów zielnikowych na znalezienie owych gatunków, głównie zapewne z po- 

 wodu kłopotliwej konserwacyi, należałoby więc zająć się krytycznie opracowaniem tej 

 grupy, tak bardzo u nas zaniedbanej. 



Z Phallineae znane są 3 gatunki i wśród tych jeden, który ze względu na swe 

 pochodzenie zasługuje na wzmiankę. Jest to Clathrus cancellatus, gatunek typowo 

 południowy, częsty nad morzem Śródziemnem, zawleczony przypadkiem razem z po- 

 łudniowemi roślinami do Galicyi. Niedokładnie również opracowane są purchawki 

 (Lycoperdineae), Nidulariineae i Plectobasidiineae, — z Galicyi znanych tylko 26 ga- 

 tunków. 



Z grupy fungi imperfecti wymieniono 308 gatunków, z tego przypada na Sphae- 

 ropsidales 171 gatunków, na Melanconiales 31 gatunków, na Hyphomycetes 106 ga- 

 tunków. Prócz gatunków pospolitych zebrano szereg gatunków rzadkich, znanych 

 z nielicznych stanowisk, przez co wyjaśniła się kwestya ich geograficznego rozsie- 

 dlenia. 



Opisano też szereg gatunków nowych, a mianowicie: Phyllostica Wandae Nmki 

 na Dipsacus silvestris, Ascochyta Bieniaszii Roup. na Delphinium oxysepalum, Septo- 

 ria chrysanthemi rotundifolii Nmki na Chrysanthemum rotundifolium, Septoria 



') Niektórzy autorowie gatunek F.xobasidiutn, występujący na azaliach, zaliczają do gatunku Exo- 

 basidium Rhodendri sens. lat. 



