i 



L. KRZYWICKI. 



Grodziska górno-litewskie. 



i 



Grodzisko w Duksztacłi. 



Pilkalnia w Duksztach (w pobliżu stacyi Dukszty drogi Warszawsko-Petersbur- 

 skiej, pow. Jezioroski, gub. Kowieńska) leży w obrębie sadu, należącego do dworu 

 dukszcińskiego, tuż w pobliżu kąta północno-zachodniego jeziora Samenie (rys. 1) 1 ). 

 Już wyglądem swoim zewnętrznym różni się mocno od pilkalni, które kiedyś służyły 

 jako miejsca obronne: nie miała nigdy 

 ani wału, ani rowów dokoła. Jest to pra- 

 widłowe wzgórze, kształtów nieco owal- 

 nych. Kiedy imałem się badania tej pil- 

 kalni, powierzchnia górna była równa jak 

 stół, ale zlekka pochylona ku południo- 

 wi. Krawędź jej wznosiła się od strony 

 północnej na 13, od południowej zaś na 

 22 metrów' nad powierzchnią podłoża, 

 z którego wyrasta grodzisko; różnica zaś 

 ta pochodzi stąd, że i sam grunt podłoża 

 obniża się w kierunku jeziora. Największa 

 średnica górnej powierzchni wynosi około 

 30, najmniejsza zaś około 25 metrów, 

 a zatem powierzchnia ta zajmuje około 

 600 metrów kwadratowych. Pilkalnia z po- 

 chodzenia swego była kiedyś naturalnym 

 pagórkiem, który miał w stronie północ- 

 nej większą wyniosłość niż pilkalnia pó- 

 źniejsza, od południa zaś i wschodu 

 o wiele mniejszą. Ręka ludzka wyró- 

 wnała powierzchnię tego wzgórza, a więc usunęła sterczący wierzchołek i podniosła 

 poziom boku południowo-wschodniego, usypała ściany obecne i nadała im kształty 

 prawidłowe. O dosypywaniu części południowo-wschodniej świadczą idące tutaj war- 



') Winien jestem tutaj złożyć podziękowanie właścicielowi majątku, p. T. Zanowi, za uprzejme po- 

 zwolenie zbadania grodziska i udzieloną pomoc. 



Pam. Fizyogr. — T. XXII. — Archeologia. 3 



