15 



było rozstać się ze szpadlami i podważać ziemię rydlem. W kącie północno-wschod- 

 nim jamy, dokoła jednego gniazda glinianego, znajdował się gruby, bo dochodzący 

 aż do 26 cm. pokład popiołu i wogóle szczątków spalonych. Pokład ten, ale już 

 mniejszej grubości, ciągnął się stąd do pozostałych dwóch gniazd gliny. (Popielisko 

 to oznaczono na planie miejscem kropkowanem). I właśnie ta jama była punktem, 

 najbardziej obfitującym w kości zwierzęce i w skorupy garnków. Tutaj także znale- 

 ziono i inne przedmioty, wogóle bardzo nieliczne, między innemi ostrza dzid z kości. 



Natomiast inne części pilkalni były nad wszelki wyraz jałowe. Wogóle cala 

 część pilkalni, leżąca w drugiej części owalu, a więc od północy, miała bardzo nie- 

 znacznej grubości warstwę kulturalną: już na głębokości 25, a nawet 10 cm. rozpo- 

 czynała się martwica. 



Rys. 2. Plan grodziska w Duksztach. 



Dołączony plan pilkalni, rys. 2, daje pojęcie o położeniu jamy, gniazd glinianych, 

 oraz warstwy popiołu Liczby na planie wykazują w centymetrach grubość warstwy 

 kulturalnej. 



* * 



* 



Obfitość kości była bardzo znaczna. Kości, które nie były ułamkami i dawały 

 się jako tako rozpoznać, było 417 sztuk (około 18 1 / 2 funtów). Prawie wszystkie kości, 

 zawierające szpik, były rozbite, niektóre nosiły ślady ognia. Znaleziono również 456 

 skorup od garnków; w tej liczbie 35 denek. Ale ze skorupek nie udało się zestawić 

 większej całości prócz jednego garnka, który dostał się na pilkalnię niewątpliwie 

 w okresie późniejszym, o czem świadczy jego robota. Ceramice pilkalni Dukszciń- 



