16 



skiej poświęcimy w przyszłości odrębną pracę w związku z pokrewnego rodzaju rtia- 

 teryałem z innych grodzisk. Nie znaleziono ani jednego kawałka metalu l ). 

 Wydobyto przedmioty następujące z kości: 



1) Ostrze dzidy, zrobione z kości piszczelowej, 123 mm. długości, osadzone na 

 drzewcu. Całość jest ścięta w połowie swojej długości jako ostrze; tulejka poniżej 

 ścięcia jest sztucznie zwężona przez usunięcie ze strony zewnętrznej części tkanki 

 kostnej i, w następstwie tego, nieco przypomina niektóre typy ostrzy żelaznych. Tu- 

 lejka w swojej ściance dolnej ma otwór wiercony, jak gdyby tędy przechodził gwóźdź, 

 służący do umocowania tulejki na drzewcu. Całość jest starannie obrobiona i wygła- 

 dzona (tabl. IV, rys. 20) 2 ). 



2) Takie samo ostrze dzidy, ale w tym wypadku pozostał tylko koniec tulejki 

 potrzaskany, niezmiernie starannie obrobiony, o czem świadczy krawędź dolna dobrze 

 wygładzona. W tulejce znajduje się otwór średnicy 8-milimetrowej dla wbicia gwoź- 

 dzia. Tulejka ma w średnicy przecięcia prostopadłego narysów owalnych: 17 i 12 mm. 

 Ostrze było większych rozmiarów, niż poprzednie (tabl. IV, rys. 24). 



3) Ostrze dzidy, niedbale wyrobione z kości skrzywionej, długości 120 mm. (tabl. 

 IV, rys. 22). 



4) Płaski wiór z grubej kości szpikowej, długości 115 mm. Jeden koniec odpi- 

 łowany prostopadle do długości, drugi ścięty. Na odległości 50 mm. od końca dol- 

 nego idzie tak samo prostopadle do długości rowek, jak gdyby kość miała być w tern 

 miejscu przepiłowana; poniżej są ślady wiercenia otworu. Kość była wtedy świeża je- 

 szcze, co pozostawiło ślady; wogóle rowek i otwór rozpoczęty mają krawędzie poszar- 

 pane, jak gdyby piłowanie i wiercenie odbywało się za pomocą prostaczego, mało 

 ostrego narzędzia (krzemienia). Na całej powierzchni ciągną się rysy prostopadle do 

 długości, jak gdyby kość polerowano narzędziem pozostawiającem takie ślady (tabl. 

 IV, rys. 21). 



5) Ostrze, bodaj, grotu, osadzonego na drzewcu, które tkwiło w tulejce jeszcze 

 w chwili odkopania. Tulejka ma 7 mm. średnicy dłuższej. U dołu tulejka była sta- 

 rannie odcięta od kości. Długość ostrza 75 mm. Ostrze samo nieco skrzywione (tabl. 

 IV, rys. 19). 



6) Kawałek deseczki kościanej, 85 mm. długiej, 10 mm. szerokiej, struganej w spo- 

 sób ordynarny. 



7) Dłuto całe, z bardzo twardej kości; boki nieco wyrównane, a potem wypole- 

 rowane od użycia. Krawędź górna dobrze wyrównana i zaokrąglona, ostrze dziś jesz- 

 cze mogłoby być użyteczne. Długość około 50 mm., szerokość największa około 18 mm. 



8) Dłuto z grubej kości, szerokości około 15 mm., długość 76 mm. Całość sta- 

 rannie wygładzona. 



9) Kawałek kości podłużny, 70 mm. długości. Oba końce ścięte i wygładzone, 

 jak gdyby zamierzano wyrobić z niego jakieś narzędzie. 



10) Kawałek deseczki z kła dzika, 25 (a nawet 30) mm. szerokości, z wyraźnemi 

 śladami obrabiania, jak gdyby na dłuto, na szerszym końcu. 



11) Kawałek kości ze ściętemi bokami i ze śladami obrabiania, jak gdyby na dłuto. 



') Jedynie znaleziono trzy kawałki masy szklistej z domieszką żelaza, jak gdyby błoto torfiaste 

 znalazło się było pod działaniem ognia. Kształty jednego kawałka pozwalają przypuszczać, iż było to 

 naczynie, które zaczęto lepić z gliny torfiastej. 



") Umieszczona na tablicy IV skala nie dotyczy narzędzi, pochodzących z pilkalni w Duksztach, 

 a odtworzonych na rys. 19 — 24. 



