93 



śliska: 1) rniasteczko w sanockiem, 2) wieś tamże; stąd i Jaślany, wieś w mielec- 

 kłem, wieś stąd tak zwana, że powstała na miejscu, przezwanem dawniej Jasło. Jak 

 Gliniany, Zagórzany, Zaleszany i t. p. pierwotnie ludzie osiedleni na miejscu, które 

 się zwało Gliny, Zagórze, Zalesie, tak Jaślany — pierwotnie ludzie, którzy osie- 

 dlili się na miejscu, zwanem niegdyś „Jasło". 



Uwieczniła się w nazwach miejscowych i karma jako pasza, pastwisko, mamy 

 bowiem po dziś-dzień Karmin (pierwotnie to przymiotnik, jak matczyn, ciotczyn, 

 z domyślnem las, las w którym były karmy, t. j. pastwiska): l) wieś w szamotul- 

 skiem, 2) w kościańskiem, 3) w pleszewskiem, 4) kol. tamże, 5) 2 folwarki tamże. 



Ale na oznaczenie paszy, pastwiska mieliśmy niegdyś inny jeszcze wyraz, który 

 pierwotnie oznaczał nabrzmiałość, otyłość, tuszę, tłuszcz, lecz później także to, co tu- 

 czy, a więc także paszę, trawę, pastwisko. Wyrazem tym to wyraz t u k, w żeńskiej 

 postaci tuka, w zmiękczonej tucz, tuczą, w zgrubieniu tuch, tu cha (porów, 

 brach, swach, swa cha), w zdrobnieniu tusz, tusza (porów, stasz, skąd 

 jeszcze Staszów i Stasza — dzisiaj Staś, Stasia, Jaś i t. p ) Stąd nazwa 

 miejscowości, jak Tucz ki (zdrobnienie w 1. m. od tuk, tuka lub tuczą, a więc małe 

 pasze, małe pastwiska), wieś w niborskiem; jak Tuczna, inaczej Tuczne (pierwotnie 

 przymiotnik, w pierwszym razie z domyślnem knieja, ziemia, okolica i t p. w drugim 

 z domyślnem miejsce; a więc miejscowość, gdzie były tuki, tucze, t. j. pasze, pa- 

 stwiska); jak Tuczno, inaczej Tuczna: 1) wieś w bialskiem, 2) w inowrocła- 

 wskiem, 3) młyn w obornickiem, 4) osada w poznańskiem, 5) miasteczko w wałe- 

 ckiem (Prusy Zach.); jak Tu czyn (pierwotnie przymiotnik, jak matczyn, siostrzyn 

 z domyślnem las: las, w którym były tucze, t. j. pasze), miasteczko w rowień- 

 skiem; jak Tu czyn a (od kobieta zdrobnienie kobiecina, od tuczą — t li- 

 czy na: mała tuczą, małe pastwisko): 1) wieś w janowskiem, 2) w wilejskiem; jak 

 Tuczą (pasza, pastwisko): 1) wieś w berdyczowskiem, 2) w słuckiem, 

 3) w lidzkiem; 4) zaścianek w oszmiańskiem; jak Tuchów (pierwotnie przymiotnik 

 z domyślnem las: las, w którym były tuchy, t. j. tuki, pasze, pastwiska), miasteczko 

 w tarnowskiem; jak Tuch la: 1) wieś w mścisławskiem, 2) w stryjskiem; jak 

 Tuehlin (pierwotnie przymiotnik jak ciotczyn kapelusz, Te klin warkocz, z do- 

 myślnem las; las, w którym były tuchle, t. j. pasze, pastwiska): I) wieś nad 

 Bugiem w ostrowskiem; jak Tuch li na (od baba — babina, od tu chi a — 

 t u c h 1 i n a: mała tuchla, mała pasza, małe pastwisko), wieś w kartuzkiem (na Ka- 

 rzubach); jak Tuch li no (pierw, przymiot, z domyślnem jezioro), jezioro na Kaszu- 

 bach, jezioro, gdzie była tuchla; jak Tuch liny (od kobiecina kobieciny, 

 od tuchla 1. m. tuchliny: miejsce, gdzie były małe tuchle), wieś w jariśborskiem 

 i t. d.; jak Tuszów pierwotnie przymiotnik z domyślnem 1 a s: las, w którym były 

 tusze, t. j. pasze czyli pastwiska): 1) las pod Łowiczem, nadany r. 1375 miastu 

 Łowiczowi przez arcybiskupa gnieźnieńskiego-), 2) wieś w lubelskiem, 3) w mieleckiem; 

 jak Tuszyn (pierw, przymiot, z domyślnem las: las, w którym były tusze), mia- 

 steczko w łódzkiem, dawna osada wśród puszcz; jak Tuszyna (od baba — 

 babina, od tusza — tuszy na: mała tusza, małe pastwisko i, przys. Koronowa 



') W Psałterzu floryańskim z wieku XIV (wydanie Nehringa) czytamy np.: ..Tukiem żyła nasy- 

 ca się"' (ps. 147, w. 3). „Tuk swój są. zgromadzili " (16. 11). „Jako tuku i tłustości napełniona bądź usta 

 moja" (62,6) i t. d. 



-) Nazwa tego lasu poucza nas najlepiej, jak mamy pojmować i takie nazwy, jak Tuszów, Tu- 

 chów i to rzeczowe a nie osobowe nazwy. 



